หนี้รัก พญามาร

“ทำไมผมต้องปล่อยด้วย ในเมื่อคุณเป็นคนเลือกทางนี้เอง ก็ต้องสานต่อให้มันจบ หรือถ้าคิดจะเปลี่ยนใจตอนนี้ผมบอกได้เลยว่าไม่ทัน!” 

สิ้นเสียงริมฝีปากหวานก็ถูกบดขยี้อีกครั้งอย่างรุนแรงราวกับเจ้าของจูบกำลังจะสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึกบ้างว่าเขาคือคนที่มีสิทธิ์ทุกอย่างบนร่างกายนี้ เขาคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในร่างกายนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน! 

“ครั้งนี้ถ้าขืนเป็นลมไปอีกผมจะเอาคุณมันทั้งๆ ที่ไม่ได้สตินั่นแหละ! และอาจจะเรียกคนของผมมาร่วมสนุกด้วย!” เขาขู่ไปพร้อมๆ กับทึ่งเอาชุดเดรสสีหวานออกจากร่างกายที่กำลังนอนสั่นหงกอยู่ใต้ร่างอย่างรุนแรง ความเจ็บของเธอมันไม่มีผลอะไรกับเขาทั้งนั้นในตอนนี้หากเทียบกับความเสียหายที่พี่ชายของเธอทิ้งเอาไว้ และเธอคือคนที่จะต้องชดใช้! 

“คนเลว! ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเจอใครที่เลวเท่าคุณมาก่อนเลยจริงๆ” จันทริกาตวาดใส่หน้าคนใจร้ายทั้งน้ำตา เขาทำเหมือนเธอไม่ใช่คนทั้งที่ความจริงแล้วเธอก็มีชีวิต มีความรู้สึกไม่ต่างอะไรจากเขาเลย 

“ถ้าคนอย่างผมเรียกว่าเลว แล้วคนอย่างพี่ชายคุณล่ะควรเรียกว่าอะไร!” อนาคินย้อนถามกลับเสียงแข็ง ไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีที่มันจะทำให้เขารู้สึกสงสารน้องสาวของคนทรยศตรงหน้า ความรู้สึกเดียวที่มีต่อเธอตอนนี้คือความชิงชังและความอยากจะเอาชนะอย่างถึงที่สุดเท่านั้นที่มันกำลังแผ่ซ่านอยู่ในทุกๆ ผิวกาย