เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้
เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ
ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ
ตัวอย่างบางตอน
“พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป”
แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว
“อืม..อือ”
แกร๊กก
เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน
“...”
เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ
“พี่นนหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ”
ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู
“....”
เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป
“หึ่..”
นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ
“พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้มั้ยคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร”
ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก
ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ
................................................
ฝากติดตามด้วยนะคะ
แนะนำเรื่อง
เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้
เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ
ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ
ตัวอย่างบางตอน
“พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป”
แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว
“อืม..อือ”
แกร๊กก
เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน
“...”
เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ
“พี่นนหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ”
ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู
“....”
เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป
“หึ่..”
นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ
“พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้มั้ยคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร”
ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก
ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ
................................................
ฝากติดตามด้วยนะคะ
อัปเดตล่าสุด
07 ก.ย. 2567 15:06 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (29)
- #1กระตุกหนวดเสือ

- #2มีรอยยิ้มอีกครั้ง

- #3ตามถึงบ้าน

- #4ไม่มีสิทตัดสินใจ

- #5คนใจร้าย

- #6เกลียดน้ำตา

- #7กลั่นแกล้ง

- #8สัญญาณเมตตา
หรือ
300 - #9เป็นคนโมโหร้าย
หรือ
300 - #10คนที่อยากคุยด้วย
หรือ
300 - #11เลี้ยงเด็กไม่เป็น
หรือ
300 - #12หน้าที่ใหม่
หรือ
300 - #13ขโมยลูกคนอื่นมาเลี้ยง
หรือ
300 - #14คนขี้หงุดหงิด
หรือ
300 - #15มีปัญหา
หรือ
300 - #16สับสน
หรือ
300 - #17มาได้อย่างไร
หรือ
300 - #18ไม่แปลกใจว่าทำไมไม่รัก
หรือ
400 - #19ทำบ้าอะไร18+
หรือ
400 - #20ตายทั้งเป็น
หรือ
400
ไรท์เป็นคนที่รักการอ่านและการเขียนอย่างมาก นิยายแต่ละเรื่องที่ไรท์เขียนเป็นจินตนาการที่ไรท์คิดขึ้นและหวังว่ารีดทุกคนจะชอบนิยายที่ไรท์เขียน เพราะแต่ละเรื่องไรท์ใช้ใจในการเขียนมันออกมา ตัวละครทุกตัวเหมือนเป็นเพื่อนของไรท์และไรท์ก็หวังว่าตัวละครของไรท์ก็จะเป็นเพื่อนคลายเหงาให้ทุกคนได้อ่านและสร้างความบันเทิงในจินตนาการของรีดนะคะ
นามปากาปลายฟ้า เปลี่ยนชื่อเป็นนามปากกา ฬิน์ ตั้งแต่ เมษายน ปี 2568 เป็นต้นไป
นิยายเรื่องต่อไป จะอยู่ภายใต้นามปากกา ฬิน์ ทั้งหมดนะคะ รับรองว่านิยายของ ฬิน์ จะเป็นแนวโรมานซ์ ไม่ค่อยดราม่าเช่นเดิมค่า
ติดตามหรือพูดคุยกับไรท์ที่ เพจ : ฬิน์ นิยายรัก
ขอบคุณค่ะ











