คำเตือน!!

* นิยายเรื่องนี้เป็นแนวตลกคอมเมดี้ เนื้อเรื่องทั้งหมดเกิดจากจินตนาการของไรท์เตอร์เพียงเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ต่างๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพียงการแต่งขึ้นมา ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคลในภาพทั้งสิ้น งดดราม่านะจ๊ะ *
* ขอบคุณที่หลงเข้ามา *
* โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน *
- - - - - - - - - - - - - -
ถ้าในโลกนี้มีทุกสิ่งที่ "อาทิตย์" คนนี้สามารถซื้อได้ เขาก็คงซื้อ...ไม่ว่าสิ่งนั้นจะแพงแค่ไหนก็ตาม ตราบใดที่เงินไม่หมดบัญชี เขาคนนี้ก็ไม่คิดจะหยุดใช้เงิน แต่แล้วเรื่องราวกลับตาลปัตรเมื่อคุณแม่ของเขาอยากให้เขามีคนรักที่จริงใจกับเขาไว้คอยดูแล เขาจะทำอย่างไรเมื่อคุณแม่ของเขายื่นคำขาดว่าจะยึดทุกอย่างที่เขามี หากเขาไม่เลิกเที่ยวสนุกไปวันๆแล้วหาใครสักคนมาให้คุณแม่ดูตัว..
"คุณค่ะ..ทั้งชีวิตของฉัน ฉันไม่ขออะไรเลย ขอแค่อย่างเดียว ของให้ลูกชายฉันทั้งสามคนมีคนดูแลแค่นั้นเอง"
"คุณแม่ครับ!"
"อึก..ฉะ ฉันกำลังจะตาย! อ่าา"
- - - - - - - - - - - - - -
บ้านก็ไม่ได้เป็นหนี้ แต่ทำไมเขาคนนี้ถึงทำงานไม่ว่างเว้น? สิ่งเดียวที่ " ขอบฟ้า " ปฏิญาณไว้กับตนเองว่า หากเขายังทำงานหาเงินด้วยตัวเองอยู่ ไม่มีวันที่เขาจะใช้เงินสิ้นเปลืองโดยเด็ดขาด!!
"มึงหยุดงานสักวันก็ได้ป่ะว่ะ ไปเที่ยวกับพวกกูบ้างเป็นไร"
"ไม่อ่ะ กูเสียดายเงิน"
"โอ๊ย!! มึงจะทำงานหาเงินไปทำไม! เดี๋ยวมึงก็มีผัวเลี้ยง!!"
- - - - - - - - - - - - - -

อาทิตย์
" เงิน " คงเป็นสิ่งที่มีให้เขาใช้ไม่ขาดมือ อยากได้อะไรก็แค่ซื้อไม่มีอะไรยากสำหรับเขา
"เดือนละแสนพอไหม!!"

ขอบฟ้า
เด็กหนุ่มที่ต่อให้มีเงินแค่ไหนก็กลัวหมด ไม่ว่าอะไรที่ขึ้นชื่อว่าได้เงินเขายอมทำ ขอแค่เป็นเงินที่เขาหามาได้ด้วยตัวเองพอ
"เริ่มงานเมื่อไร!?"
- - - - - - - - - - - - - -
บุคคลในภาพไม่มีความเกี่ยวข้องกับนิยายใดๆทั้งสิน ทางนักเขียนแค่นำมาเป็นภาพประกอบเพื่อเพิ่มอรรถรสเท่านั้น
* ขออนุญาตเจ้าของรูปภาพค่ะ *
แนะนำเรื่อง
คำเตือน!!

* นิยายเรื่องนี้เป็นแนวตลกคอมเมดี้ เนื้อเรื่องทั้งหมดเกิดจากจินตนาการของไรท์เตอร์เพียงเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ต่างๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพียงการแต่งขึ้นมา ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคลในภาพทั้งสิ้น งดดราม่านะจ๊ะ *
* ขอบคุณที่หลงเข้ามา *
* โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน *
- - - - - - - - - - - - - -
ถ้าในโลกนี้มีทุกสิ่งที่ "อาทิตย์" คนนี้สามารถซื้อได้ เขาก็คงซื้อ...ไม่ว่าสิ่งนั้นจะแพงแค่ไหนก็ตาม ตราบใดที่เงินไม่หมดบัญชี เขาคนนี้ก็ไม่คิดจะหยุดใช้เงิน แต่แล้วเรื่องราวกลับตาลปัตรเมื่อคุณแม่ของเขาอยากให้เขามีคนรักที่จริงใจกับเขาไว้คอยดูแล เขาจะทำอย่างไรเมื่อคุณแม่ของเขายื่นคำขาดว่าจะยึดทุกอย่างที่เขามี หากเขาไม่เลิกเที่ยวสนุกไปวันๆแล้วหาใครสักคนมาให้คุณแม่ดูตัว..
"คุณค่ะ..ทั้งชีวิตของฉัน ฉันไม่ขออะไรเลย ขอแค่อย่างเดียว ของให้ลูกชายฉันทั้งสามคนมีคนดูแลแค่นั้นเอง"
"คุณแม่ครับ!"
"อึก..ฉะ ฉันกำลังจะตาย! อ่าา"
- - - - - - - - - - - - - -
บ้านก็ไม่ได้เป็นหนี้ แต่ทำไมเขาคนนี้ถึงทำงานไม่ว่างเว้น? สิ่งเดียวที่ " ขอบฟ้า " ปฏิญาณไว้กับตนเองว่า หากเขายังทำงานหาเงินด้วยตัวเองอยู่ ไม่มีวันที่เขาจะใช้เงินสิ้นเปลืองโดยเด็ดขาด!!
"มึงหยุดงานสักวันก็ได้ป่ะว่ะ ไปเที่ยวกับพวกกูบ้างเป็นไร"
"ไม่อ่ะ กูเสียดายเงิน"
"โอ๊ย!! มึงจะทำงานหาเงินไปทำไม! เดี๋ยวมึงก็มีผัวเลี้ยง!!"
- - - - - - - - - - - - - -

อาทิตย์
" เงิน " คงเป็นสิ่งที่มีให้เขาใช้ไม่ขาดมือ อยากได้อะไรก็แค่ซื้อไม่มีอะไรยากสำหรับเขา
"เดือนละแสนพอไหม!!"

ขอบฟ้า
เด็กหนุ่มที่ต่อให้มีเงินแค่ไหนก็กลัวหมด ไม่ว่าอะไรที่ขึ้นชื่อว่าได้เงินเขายอมทำ ขอแค่เป็นเงินที่เขาหามาได้ด้วยตัวเองพอ
"เริ่มงานเมื่อไร!?"
- - - - - - - - - - - - - -
บุคคลในภาพไม่มีความเกี่ยวข้องกับนิยายใดๆทั้งสิน ทางนักเขียนแค่นำมาเป็นภาพประกอบเพื่อเพิ่มอรรถรสเท่านั้น
* ขออนุญาตเจ้าของรูปภาพค่ะ *
อัปเดตล่าสุด
07 ธ.ค. 2563 13:50 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
หวัดดี..
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของ 23042540!! นะ
เราเป็นคนต๊องๆ ไม่ค่อยเต็ม
เอ๊ะ..ยังไง 
ต้องขอบคุณรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนนะ ที่เข้ามาอ่านนิยายของเรา ถึงแม้จะอ่านรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้างก็เถอะ คริคริ
ขอบคุณที่กดติดตามเรานะ ถ้าหากนิยายที่เราแต่งไม่ถูกใจใครก็ขอโทษด้วย เพราะเราไม่ใช่คนเขียนมืออาชีพ เราก็เด็กธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่แต่งออกมาจากจิตนาการของตัวเองและความชอบ แต่ถ้าหากใครที่อ่านแล้วไม่ถูกใจไม่ว่าจะของไรท์เตอร์คนไหน เราแนะนำว่าไปแต่งเองเถอะ ขอโทษด้วยที่ต้องพูดแรงๆ แต่เราเป็นคนตรงๆ
*บอกก่อนๆ .. นิยายของเราเราใช้พิมพ์ในโทรศัพท์มือถือ(แต่ลงในคอม') เพราะงั้นมันมีคำผิดเยอะ และบ้างคำเป็นคำภาษาบ้านเรา เราอาจจะอ่านถูก เขียนถูก แต่สำหรับรีดเดอร์อาจจะอ่านไม่ถูก และบ้างคำมันอาจจะเป็นภาษาวัยรุ่นหน่อย เราก็มีติดบ้าง คำบ้างคำอาจเป็นภาษาที่เราใช้ทุกวัน เพราะงั้นคำไหนที่มันอ่านออกเสียงเหมือนกัน หรือเขียนคลายๆกัน เราก็จะเขียนผิดบ่อย เพราะติดการออกเสียง มากกว่าความหมาย
และสำคัญ!!เราเป็นคนที่ชอบแต่งแล้วแต่งเลย ไม่ชอบตรวจคำผิด(อันนี้เขาเรียกสันดารเสีย ฮ่าๆ) จะไม่ชอบย้อนกลับมาดูด้วยซ้ำว่ามีคำไหนผิดบ้าง อันนี้ด่าเราได้ แต่อย่าแรงเพราะสำนึกผิดไม่ทัน ฮ่าๆ
ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ ทุกดาว ทุกเหรียญ ที่ยอมเสียสละเข้ามาอ่านนิยายของเรา
เราสัญญาว่าจะแต่งผลงานดีๆออกมาให้อ่านกันเรื่อยๆแน่นอน ขอบคุณที่ติดตามเรานะ















