
SOH LOVE KOYA


พงศกร เจริญวัฒนา โซ่ อายุ19ปี


กรรณิกา ธรรมพิทักษ์ กอหญ้า อายุ18 ปี
สปอยNC20+++
"จะไม่เปิดปากใช่ไหมหญ้า?"
ผมถามเธออย่างหงุดหงิด คนอะไรดื้อชะมัด
"ได้!...งั้นกูไม่ดูดลิ้นมึงก็ได้ แต่กูจะดูดอย่างอื่นแทน"
ยิ่งเธอนิ่ง เธอเงียบ ผมยิ่งอยากเอาชนะเธอครับ ผมดึงเนคไทของตัวเองออกมา แล้วจับมือสองข้างของเธอมัดด้วยเนคไทของผม แล้วจึงลุกขึ้นไปหยุดยืนอยู่ปลายโซฟา มองหน้าคนอวดดีพร้อมกับคาดโทษเธอไว้ในใจ ถ้าคืนนี้ผมทำให้เธอสยบใต้ร่างผมไม่ได้ ผมคงไปเอาผู้หญิงคนอื่นไม่ได้อีกแล้วแหละครับ
"จะทำบ้าอะไรอ่ะ...ปล่อยนะ! ไอ้โซ่!"
แม้มือเธอจะโดนมัด แต่เธอก็พยายามจะปัดมือผมออกให้ได้ เมื่อผมกำลังถกกระโปรงนักศึกษาทรงเอของเธอจากเหนือเข่าให้ร่นขึ้นไป เราต่างคนต่างยื้อยึดกระชายกระโปรงอยู่นาน จนมัน...
"แคว๊ก!"
ใช่ครับเสียงกระโปรงเธอที่ขาดตามรอยที่แหวกไว้ก่อนหน้านี้ ผมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างสะใจนิดหน่อยที่โชคเข้าข้างผม ทำให้เธอหน้าเหว๋ออย่างตกใจ
"อยู่นิ่งๆบ้างได้ป่ะ...ไม่งั้นอย่าหาว่ากูรุนแรงนะ"
ผมพยายามจะยึดขาเธอให้อยู่เฉยๆ แต่เธอก็ไม่ยอมง่ายๆเลยครับ พยายามจะยกเท้ามาถีบผมให้ได้
"กูไม่นิ่ง ...ถ้ากูหลุดไปได้เมื่อไหร่นะ มึงตาย!"
เธอขู่ผม หรือพูดจริงผมก็ไม่สน ก่อนจะตายผมก็ขอมีความสุขให้สุดๆไปก่อนเลยแล้วกันครับ
"ได้ กูจะรอ ...แต่ขอให้กูได้ตายบนตัวเมิงแล้วกัน"
ผมพูดจบจากเดิมที่กะจะชิมความหวานจากดอกไม้เธอก็เปลี่ยนใจครับ ดื้อแบบนี้เจ็บแค่นี้น่าจะทนได้
"ไม่นะ!...โซ่! ไอ้โซ่!...อ๊ายยยย!"
เธอส่ายหน้ารัวๆพร้อมกับเรียกชื่อผมไม่หยุด เมื่อผมรูดซิบกางเกงลงแล้วควักเจ้าท่อนเอ็นที่แข็งโด่ออกมาจ่อที่หน้าถ้ำของเธอ มือผมที่เกี่ยวชั้นในจิ๋วเธอไว้ฝั่งนึงจากนั้นผมก็ดันเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเลสักนิดว่ามันจะเข้าง่ายหรือยาก
"โอ๊ยยย...อ๊ะ! อ๊ายยย"
write:โย่ววว!...ทุกคนสบายดีไหม หวังว่าทุกคนที่เคยอ่านนิยายของไรท์จะยังคงอยู่ดี มีสุขภาพที่ดีและมีความสุขกันทุกคนนะคะ เรื่องนี้ไรท์มาเปิดไว้นานมากๆแล้ว ด้วยปัญหาหลายๆอย่างของไรท์ทำให้มีเวลาเขียนบ้างไม่ได้เขียนบาง ทำให้เรื่องนี้มีระยะเวลาในการเขียนที่นานจริงๆ ต้องขอโทษคนที่รออ่านด้วยนะคะ ตอนนี้ไรท์เขียนมาเกินครึ่งทางแล้ว...มั้ง ก็อยากจะทยอยอัพไปด้วย เพราะรู้สึกตอนเยอะพอสมควรเลย ยังไงฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ หวังว่าทุกคนที่ได้อ่านจะมีความสุข สนุกกับนิยายของไรท์เบบี้นะคะ ที่สำคัญ...อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ ห้ามลอกเลียนแบบ ห้ามคิดเยอะ...ไปอ่านกันเลยจ้า
ปล.พระเอกนางเอกเรื่องนี้น่ารักมาก....

โปรดอ่าน
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น อย่ามาดราม่าถามหาความจริง หรือความสมเหตุสมผลอะไร อ่านเพื่อความสนุกนะคะ เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญนะคะ แจ้งเพื่อทราบ


...บุคคลในรูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหานี้ ใช่ประกอบเพื่ออรรถรสเท่านั้น...
...ขอบคุณภาพจากIG และ GOOGLE...
แนะนำเรื่อง


SOH LOVE KOYA


พงศกร เจริญวัฒนา โซ่ อายุ19ปี


กรรณิกา ธรรมพิทักษ์ กอหญ้า อายุ18 ปี
สปอยNC20+++
"จะไม่เปิดปากใช่ไหมหญ้า?"
ผมถามเธออย่างหงุดหงิด คนอะไรดื้อชะมัด
"ได้!...งั้นกูไม่ดูดลิ้นมึงก็ได้ แต่กูจะดูดอย่างอื่นแทน"
ยิ่งเธอนิ่ง เธอเงียบ ผมยิ่งอยากเอาชนะเธอครับ ผมดึงเนคไทของตัวเองออกมา แล้วจับมือสองข้างของเธอมัดด้วยเนคไทของผม แล้วจึงลุกขึ้นไปหยุดยืนอยู่ปลายโซฟา มองหน้าคนอวดดีพร้อมกับคาดโทษเธอไว้ในใจ ถ้าคืนนี้ผมทำให้เธอสยบใต้ร่างผมไม่ได้ ผมคงไปเอาผู้หญิงคนอื่นไม่ได้อีกแล้วแหละครับ
"จะทำบ้าอะไรอ่ะ...ปล่อยนะ! ไอ้โซ่!"
แม้มือเธอจะโดนมัด แต่เธอก็พยายามจะปัดมือผมออกให้ได้ เมื่อผมกำลังถกกระโปรงนักศึกษาทรงเอของเธอจากเหนือเข่าให้ร่นขึ้นไป เราต่างคนต่างยื้อยึดกระชายกระโปรงอยู่นาน จนมัน...
"แคว๊ก!"
ใช่ครับเสียงกระโปรงเธอที่ขาดตามรอยที่แหวกไว้ก่อนหน้านี้ ผมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างสะใจนิดหน่อยที่โชคเข้าข้างผม ทำให้เธอหน้าเหว๋ออย่างตกใจ
"อยู่นิ่งๆบ้างได้ป่ะ...ไม่งั้นอย่าหาว่ากูรุนแรงนะ"
ผมพยายามจะยึดขาเธอให้อยู่เฉยๆ แต่เธอก็ไม่ยอมง่ายๆเลยครับ พยายามจะยกเท้ามาถีบผมให้ได้
"กูไม่นิ่ง ...ถ้ากูหลุดไปได้เมื่อไหร่นะ มึงตาย!"
เธอขู่ผม หรือพูดจริงผมก็ไม่สน ก่อนจะตายผมก็ขอมีความสุขให้สุดๆไปก่อนเลยแล้วกันครับ
"ได้ กูจะรอ ...แต่ขอให้กูได้ตายบนตัวเมิงแล้วกัน"
ผมพูดจบจากเดิมที่กะจะชิมความหวานจากดอกไม้เธอก็เปลี่ยนใจครับ ดื้อแบบนี้เจ็บแค่นี้น่าจะทนได้
"ไม่นะ!...โซ่! ไอ้โซ่!...อ๊ายยยย!"
เธอส่ายหน้ารัวๆพร้อมกับเรียกชื่อผมไม่หยุด เมื่อผมรูดซิบกางเกงลงแล้วควักเจ้าท่อนเอ็นที่แข็งโด่ออกมาจ่อที่หน้าถ้ำของเธอ มือผมที่เกี่ยวชั้นในจิ๋วเธอไว้ฝั่งนึงจากนั้นผมก็ดันเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเลสักนิดว่ามันจะเข้าง่ายหรือยาก
"โอ๊ยยย...อ๊ะ! อ๊ายยย"
write:โย่ววว!...ทุกคนสบายดีไหม หวังว่าทุกคนที่เคยอ่านนิยายของไรท์จะยังคงอยู่ดี มีสุขภาพที่ดีและมีความสุขกันทุกคนนะคะ เรื่องนี้ไรท์มาเปิดไว้นานมากๆแล้ว ด้วยปัญหาหลายๆอย่างของไรท์ทำให้มีเวลาเขียนบ้างไม่ได้เขียนบาง ทำให้เรื่องนี้มีระยะเวลาในการเขียนที่นานจริงๆ ต้องขอโทษคนที่รออ่านด้วยนะคะ ตอนนี้ไรท์เขียนมาเกินครึ่งทางแล้ว...มั้ง ก็อยากจะทยอยอัพไปด้วย เพราะรู้สึกตอนเยอะพอสมควรเลย ยังไงฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ หวังว่าทุกคนที่ได้อ่านจะมีความสุข สนุกกับนิยายของไรท์เบบี้นะคะ ที่สำคัญ...อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้นนะคะ ห้ามลอกเลียนแบบ ห้ามคิดเยอะ...ไปอ่านกันเลยจ้า
ปล.พระเอกนางเอกเรื่องนี้น่ารักมาก....

โปรดอ่าน
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น อย่ามาดราม่าถามหาความจริง หรือความสมเหตุสมผลอะไร อ่านเพื่อความสนุกนะคะ เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญนะคะ แจ้งเพื่อทราบ


...บุคคลในรูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหานี้ ใช่ประกอบเพื่ออรรถรสเท่านั้น...
...ขอบคุณภาพจากIG และ GOOGLE...
อัปเดตล่าสุด
18 ก.ค. 2568 00:39 น.
รีวิว (3)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (53)
- #1แนะนำตัว

- #2SOHLOVEKOYA-EP.1

- #3SOHLOVEKOYA-EP.2

- #4SOHLOVEKOYA-EP.3

- #5SOHLOVEKOYA-EP.4

- #6SOHLOVEKOYA-EP.5

- #7SOHLOVEKOYA-EP.6

- #8SOHLOVEKOYA-EP.7

- #9SOHLOVEKOYA-EP.8

- #10SOHLOVEKOYA-EP.9

- #11SOHLOVEKOYA-EP.10

- #12SOHLOVEKOYA-EP.11nc+
หรือ
600 - #13SOHLOVEKOYA-EP.12nc+
หรือ
600 - #14SOHLOVEKOYA-EP.13
หรือ
400 - #15SOHLOVEKOYA-EP.14
หรือ
400 - #16SOHLOVEKOYA-EP.15
หรือ
400 - #17SOHLOVEKOYA-EP.16
หรือ
400 - #18SOHLOVEKOYA-EP.17
หรือ
400 - #19SOHLOVEKOYA-EP.18nc+
600 - #20SOHLOVEKOYA-EP.19
หรือ
400
ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่โลกนิยายของ เบบี้ค่ะ
ขอออกตัวก่อนว่า เบบี้ไม่ใช่นักเขียนนิยายมืออาชีพนะคะ
เบบี้แค่อยากจะลองเอาจินตนาการของตัวเองมาแบ่งปันเท่านั้น
อยากให้ทุกคนลองเปิดใจอ่านนิยายที่เบบี้ตั้งใจแต่งดูบ้างนะคะ
แล้วรีดจะรู้ว่าไรท์บ้าผู้ชายแค่ไหน แอร้! ไม่ใช่!
ไรท์พยายามจะแต่งให้ได้หลายๆแนวนะคะ
แต่มีครบทุกรสค่ะ ฟินแค่ไหน เชิญอ่านได้เลยค๊า...จุ๊ฟๆ
....







