สวาทแค้นรามสูรจบ

เมื่อความแค้นที่ต้องถูกเหยียบย่ำหัวใจจนเสียเมียรักไปทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มต้องเอาคืนพวกคนที่ทำกับเขาและเหยื่อที่ต้องถูกพ่อเลี้ยงหนุ่มกระทำก็คือเธอลูกสาวของชู้ที่พรากเมียเขาไป 

วันที่พาหญิงสาวมากักขังที่ไร่เพราะความแค้นเขาจึงกดขี่ขมเหงเธอสารพัดยิ่งเห็นแววตาใสซื่อไร้เดียงสาทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าพ่อของตนทำเรื่องเอาไว้และท่าทางหยิ่งทระนงตนทั้งที่รู้ว่าไม่ชนะเขาได้ในบางครั้งของเธอทำให้เขานั้นรู้สึกไม่ค่อยพอใจเพิ่มเป็นทวีคูณแต่ในบางครั้งก็แอบสนใจในตัวจำเลยเล็กน้อยและนานวันเข้าก็กลับกลายเป็นสนใจทุกๆเรื่องที่เป็นเรื่องของเธออย่างไม่รู้ตัว 

การที่พ่อเลี้ยงหนุ่มขโมยลูกสาวนายธนาคารใหญ่มาอย่างคนเอาแต่ใจแบบนี้ย่อมมีปัญหาตามมาภายหลังแน่นอนแต่ปัญหาและเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นจะเป็นอย่างไรอุปสรรคที่ทั้งสองจะต้องเจอมีอะไรบ้างติดตามได้ในเรื่องแค้นสวาทรามสูรเลยค่าา.. 

พระเอก 

เมืองราม​ ศิริศังกร​ [ราม]​อายุ40ปี 

พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่สูง185ผิวพรรณสะอาดผุดผ่องถึงแม้จะอยู่กับไร่กับสวนใบหน้าคมเข้มแววตาประดุจเหยี่ยวจมูกโด่งเป็นสันปากหนาเป็นกระจับร่างกายกำยำบึกบึนได้รูปแม้จะอายุเจ้าเลขสี่แล้วแต่เขาก็ยังดูสง่าเรียกได้ว่ายิ่งแก่ยิ่งดูดีเป็นที่หมายปองของสาวๆที่ได้พบเห็น 

นิสัยค่อนข้างเป็นคนที่เอาจริงเอาจังกับงานค่อนข้างเป็นคนดุแต่คนในจะรู้กันว่าพ่อเลี้ยงเมืองรามเป็นคนปากร้ายแต่ใจดีแต่ถ้าหากใครทำให้เจ็บก่อนล่ะก็คนๆนั้นจะอยู่ไม่เป็นสุขถึงแม้จะมีสาวๆมาให้เลือกมากหน้าหลายตาแต่เขาก็ไม่สนใจ 

พ่อเลี้ยงหนุ่มปกครองไร่ศังกรต่อจากคนเป็นพ่อตั้งแต่อายุย่างเข้าสิบแปดเพราะตอนนั้นเขาได้เสียคนในครอบครัวที่มีแค่พ่อและแม่ไปจนหมดเขาจึงได้รับหน้าที่เป็นพ่อเลี้ยงแห่งไร่นี้ตั้งแต่นั้นมาถึงเขาจะปกครองไร่เป็นพันๆไร่ตั้งแต่อายุยังน้อยแต่ก็น้อยครั้งที่จะเกิดข้อบกพร่องเพราะเขาเป็นคนจริงจังกับงานจนลูกไร่ไม่ว่าจะอายุมากกว่าหรือน้อยกว่าต่างก็เคารพเมืองรามกันทั้งนั้น 

ในชีวิตเขาถึงจะมีผู้หญิงมาให้เลือกมากมายก็จริงแต่เขาก็มีคนที่ถูกใจอยู่แค่คนเดียวคือดวงเดือนสาวหน้าคมช่างเอาใจที่อ่อนกว่าเขาเป็นสิบปีอยู่ในใจคนเดียวเท่านั้นเขาแต่งงานกับเธอเมื่อห้าปีก่อนเจอกันได้ไม่เท่าไรก็แต่งเลยเพราะผู้หญิงคนนี้ถูกใจเขาจริงๆและเมื่อแต่งแล้วเขาก็ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อและแม่ของดวงเดือนจะดูแลให้ดีที่สุดและเขาก็ทำจริงๆงานทุกอย่างเขาแทบจะไม่ให้เธอหยิบจับอะไรจนคนอื่นต่างก็อิจฉาเมียพ่อเลี้ยงหนุ่มไปตามๆกันแต่แล้วความสบายที่บ้านนอกแห่งนี้มันไม่เป็นที่พอใจให้กับดวงเดือนเท่าไรนักเธอจึงหนีไปกับผู้ชายเมืองกรุงที่เจอกันได้ไม่กี่วันจนทำให้เมืองรามหัวเสียและหาวิธีแก้แค้นคนที่มันหักหลังเขาจนไปลักพาตัวลูกชู้ของคนเป็นเมียมากักขังทำร้ายสารพัดเพื่อความสะใจและเป็นการบอกให้คนที่ทำกับเขาได้รู้ว่าหากพรากของรักเขาไปเขาก็จะพรากของรักคนที่ทำเขาเจ็บมาเหมือนกัน 

นางเอก 

นรีนาถ​ นาราธิติลักษณ์​ [หญิง]​ อายุ20ปี 

หญิงสาวเป็นลูกสาวคนเดียวของภิภพ​ นาราธิติลักษณ์นายธนาคารใหญ่หญิงสาวค่อนข้างตัวเล็กสูงเพียง155หน้าตาจิ้มลิ้มคิ้วโก่งได้รูปตาโตขนตางอนยาวปากนิดจมูกหน่อยใบหน้ารูปไข่ผมยาวหยักโศกเล็กน้อยเป็นเงางามผิวขาวจนอมชมพูตามประสาคนเมืองที่มีชาติตระกูลและมีคนรับใช้ดูแลอย่างดี 

นิสัยค่อนข้างหัวอ่อนเพราะไม่ค่อยได้ออกไปเจอโลกภายนอกวันๆอยู่กับหนังสือเรียนและหนังสือบทประพันธ์ต่างๆเพราะคนเป็นพ่อไม่ค่อยอนุญาตให้เธอได้ออกไปไหน 

ถึงแม้เธอจะเกิดมาบนกองเงินกองทองรายล้อมไปด้วยคนรับใช้และสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายแต่เธอก็ยังโหยหาความรักจากครอบครัวเป็นที่สุดเพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเห็นแม่ของเธอแม้แต่รูปก็ไม่เคยทั้งมีพ่อก็เหมือนไม่มีเพราะพ่อเธอไม่เคยจะสนใจเธอเลยสักนิดเพราะชีวิตของพ่อเธอมีแค่งานและเรื่องผู้หญิงมีแค่สิงหนาถที่เป็นอาบุญธรรมของเธอที่เธอเรียกเขาว่าพี่มาโดยตลอดคอยดูแลห่วงใยเธอจนเปรียบเสมือนเป็นพ่อเธอไปแล้ว 

แถมเพื่อนเธอที่มีตอนนี้ก็มีแค่นาราลูกแม่ค้าขายขนมหวานหมู่บ้านใกล้ๆเท่านั้นเพราะพ่อเธอไม่อนุญาตให้เธอออกสังคมแม้แต่ไปเรียนก็ยังไม่ได้ให้เพียงครูมาสอนที่บ้านเท่านั้นเหตุด้วยคงจะกลัวคนอื่นรู้ว่ามีลูกแล้วเพราะเท่าที่เธอรู้มาพ่อของเธอไม่อยากรับผิดชอบในตัวเธอด้วยซ้ำเพราะรักสนุกแต่ถูกปู่ของเธอบังคับเลยต้องจำยอมรับมาเลี้ยงดู 

ชีวิตเธอที่ว่ามันโชคไม่ดีเรื่องครอบครัวแล้วก็ยังมามีเคราะห์ซ้ำถูกคนแปลกหน้าจับตัวมาโดยให้เหตุผลว่าต้องการจะแก้แค้นพ่อของเธออีกความวุ่นวายต่ิจากนี้ที่จะเกิดกับชีวิตหญิงสาวจะเป็นอย่างไรบ้างตามอ่านเอาใจช่วยเธอกันได้ในเรื่องเลยนะคะ 

ทุกตัวอักษรชื่อตัวละครและสถานที่เป็นสิ่งที่เกิดจากจินตนาการไม่ได้มุ่งหวังที่จะพาดพิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใจ​ ณ​ ที่นี้ด้วยนะคะ 

ฝากติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

นิยายเกี่ยวกับตระกูลศิริศังกรมีรุ่นหลานออกมาแล้วนะคะใครยังไม่ได้อ่านไปอ่านกันได้เลยเรื่อง..วุ่นรักเมียจำเป็น..ค่า... 

.........................