
ก่อนที่ผมจะมาเขียนหนังสือขายบนออนไลน์อยู่ทุกวันนี้นั้น ผมเคยเขียนหนังสือขายตามหน้านิตยสารมาก่อน ก็เขียนมันทุกหัวตามที่เขาเปิดรับงานของนักเขียนทั่วไป และก็เขียนมันทุกแนวตามที่เขารับซื้อนั่นแหละครับ
และนอกจากจะเขียนขายแล้ว ผมยังรับจัดทำต้นฉบับนิตยสารหลากหลายประเภทที่สำนักพิมพ์เล็กๆหรือสำนักพิมพ์ชานเมืองจ้างให้ทำ ประเภทที่เรียกว่านิตยสารตามกระแสอะไรอย่างนี้ล่ะ อย่างที่ว่าพอมีหนังสือหรือนิตยสารอะไรที่พอจะขายได้บนแผงหนังสือ ทางสำนักพิมพ์ก็จะให้ผมช่วยจัดทำต้นฉบับให้โดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นนิตยสารผี นิตยสารกรรม นิตยสารที่ออกตามกระแสสังคมฮือฮาในตอนนั้นๆ หรือไม่ก็นิตยสารหนังสือตามฤดูกาล ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอลโลก ฟุตบอลยูโรฯ กีฬาอะไรก็แล้วแต่ที่สามารถที่จะนำมาจัดทำเป็นนิตยสารได้ ผมรับทำต้นฉบับให้หมด ฯลฯ
นอกจากทางสำนักพิมพ์จะจ้างให้ทำแล้ว ทางเขายังแจ้งให้ผมช่วยเสนอไอเดียในการจัดทำนิตยสารด้วยว่าทำอะไรที่พอจะขายได้ ผมก็เลยนำดัมมี่นิตยสารเกี่ยวกับการ์ตูนให้ทางเขาพิจารณาฉบับหนึ่ง เกี่ยวกับรายละเอียดภายในหนังสือนั้นนอกจากจะมีการ์ตูนสั้นๆ การ์ตูนเรื่องสั้น หรือนิยายภาพเรื่องสั้น และนิยายเรื่องยาว เรื่องสั้นที่ผมเขียนเอง กับคอลัมน์ต่างๆอีกหลากหลาย
ซึ่งคอลัมน์สยองจากทั่วโลกก็เป็นหนึ่งในคอลัมน์ที่ผมบรรจุไว้ในดัมมี่นิตยสารการ์ตูนที่ผมเสนอให้นายทุนพิจารณาในตอนโน้น แต่ผลออกมาทางนายทุนไม่ทำเสียอย่างนั้นแหละ ผมก็เลยอดที่จะได้ชื่อว่าเป็นผู้จัดทำนิตยสารการ์ตูนตามที่ฝันเอาไว้เลย ผมเสียดายคอลัมน์นี้ก็เลยขอนำมาเผยแพร่บนหน้านิยายของตนเอง vorapochmon ในตอนนี้ก็แล้วกัน หวังใจว่าท่านรีดเดอร์ที่เคยติดตามอ่านงานเขียนของผมคงจะอ่านคอลัมน์งานเขียนนี้ของผมด้วยนะครับ...
ขอบคุณล่วงหน้า
vorapochmon
แนะนำเรื่อง

ก่อนที่ผมจะมาเขียนหนังสือขายบนออนไลน์อยู่ทุกวันนี้นั้น ผมเคยเขียนหนังสือขายตามหน้านิตยสารมาก่อน ก็เขียนมันทุกหัวตามที่เขาเปิดรับงานของนักเขียนทั่วไป และก็เขียนมันทุกแนวตามที่เขารับซื้อนั่นแหละครับ
และนอกจากจะเขียนขายแล้ว ผมยังรับจัดทำต้นฉบับนิตยสารหลากหลายประเภทที่สำนักพิมพ์เล็กๆหรือสำนักพิมพ์ชานเมืองจ้างให้ทำ ประเภทที่เรียกว่านิตยสารตามกระแสอะไรอย่างนี้ล่ะ อย่างที่ว่าพอมีหนังสือหรือนิตยสารอะไรที่พอจะขายได้บนแผงหนังสือ ทางสำนักพิมพ์ก็จะให้ผมช่วยจัดทำต้นฉบับให้โดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นนิตยสารผี นิตยสารกรรม นิตยสารที่ออกตามกระแสสังคมฮือฮาในตอนนั้นๆ หรือไม่ก็นิตยสารหนังสือตามฤดูกาล ไม่ว่าจะเป็นฟุตบอลโลก ฟุตบอลยูโรฯ กีฬาอะไรก็แล้วแต่ที่สามารถที่จะนำมาจัดทำเป็นนิตยสารได้ ผมรับทำต้นฉบับให้หมด ฯลฯ
นอกจากทางสำนักพิมพ์จะจ้างให้ทำแล้ว ทางเขายังแจ้งให้ผมช่วยเสนอไอเดียในการจัดทำนิตยสารด้วยว่าทำอะไรที่พอจะขายได้ ผมก็เลยนำดัมมี่นิตยสารเกี่ยวกับการ์ตูนให้ทางเขาพิจารณาฉบับหนึ่ง เกี่ยวกับรายละเอียดภายในหนังสือนั้นนอกจากจะมีการ์ตูนสั้นๆ การ์ตูนเรื่องสั้น หรือนิยายภาพเรื่องสั้น และนิยายเรื่องยาว เรื่องสั้นที่ผมเขียนเอง กับคอลัมน์ต่างๆอีกหลากหลาย
ซึ่งคอลัมน์สยองจากทั่วโลกก็เป็นหนึ่งในคอลัมน์ที่ผมบรรจุไว้ในดัมมี่นิตยสารการ์ตูนที่ผมเสนอให้นายทุนพิจารณาในตอนโน้น แต่ผลออกมาทางนายทุนไม่ทำเสียอย่างนั้นแหละ ผมก็เลยอดที่จะได้ชื่อว่าเป็นผู้จัดทำนิตยสารการ์ตูนตามที่ฝันเอาไว้เลย ผมเสียดายคอลัมน์นี้ก็เลยขอนำมาเผยแพร่บนหน้านิยายของตนเอง vorapochmon ในตอนนี้ก็แล้วกัน หวังใจว่าท่านรีดเดอร์ที่เคยติดตามอ่านงานเขียนของผมคงจะอ่านคอลัมน์งานเขียนนี้ของผมด้วยนะครับ...
ขอบคุณล่วงหน้า
vorapochmon
อัปเดตล่าสุด
20 ต.ค. 2563 22:31 น.
รีวิว (0)
อีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (41)
- #1จระเข้ในท่อระบายน้ำ

- #2ชายปริศนา

- #3แผ่นดินไหวภัยที่น่ากลัว

- #4นอสตราดามุสแห่งบัลแกเรีย ทำนายชะตาโลก ถึงปี 3797

- #5รวมหลอนหลากหลาย

- #6เรื่องน่ากลัวในโรงนาฝรั่งเศส

- #7เจ้าของที่ดินแห่งอินเวอราวี

- #8มายเออร์ผู้บ้าคลั่ง แห่งจัตุรัสเบอร์คเคอลี่

- #99 สถานที่สุดยอดแห่งความเฮี้ยนระดับโลก

- #10วันฮาโลวีน

- #1113 เมืองสยอง อาถรรพ์

- #12สวนสนุกร้างสุดสยองจากทั่วโลก

- #13สัตว์บอกภัยพิบัติ

- #14หลอนจากต่างแดน 1

- #15หลอนจากต่างแดน 2

- #16องค์กรลับ The Knights Templar

- #17คู่รักผู้พลัดพรากแห่งหุบเขาปิศาจ

- #18โชคชะตาจำพรากเรื่องราวของผู้ไม่สมหวังในรัก

- #19ถนนหลอนๆจากต่างแดน

- #20ปรากฏการณ์แม่มดเบลล์ (The bell witch)

ประวัติโดยย่อ “พวงพลอย มาลัยรัก” หรือ vorapochmon
ชื่อจริงคือ นายวรพจน์ วสุวัต เกิดที่เชียงใหม่แต่มาโตกรุงเทพฯเมื่อปี 2504 ปัจจุบันอายุ 65 ปี ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคด้านคอมพิวเตอร์ของบริษัทเอกชนที่รับงานการแปลเอกสารสิ่งประดิษฐ์แห่งหนึ่ง เริ่มหัดเขียนหนังสือตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น
งานเขียนชิ้นแรกที่ได้พิจารณาตีพิมพ์ชื่อ “อาชีพแต้มสีตุ๊กตา” ลงในนิตยสาร “ฟ้าอาชีพ” เมื่อปี 2520 แต่ในตอนโน้นก็เขียนๆเลิกๆมาโดยตลอดไม่ได้จริงจังมากนัก จนกระทั่งตอนหลังมาเขียนอย่างจริงจังอีกที...












