ฟ้าประดิษฐ์จบ

“ชาตินี้ มีวาสนาได้พบ แต่ไม่มีวาสนาได้เคียงคู่ ดูท่าเราสองคนคงติดหนี้สวรรค์เสียแล้ว ชาตินี้จึงต้องชดใช้ด้วยการจากลา แต่ชาติหน้าหรือไม่ว่าจะชาติไหนๆ ต่อให้เราอยู่ไกลแสนไกลพี่ก็จักตามไปเคียงคู่กับเจ้า หรือหากพี่มิอาจตามไปได้พี่ก็จักทำให้เจ้าตามมาเคียงคู่กับพี่” 

เพราะคำมั่นสัญญาแต่กาลก่อน นำพาให้คนที่อยู่คนละฟากฟ้า คนละห้วงเวลา ข้ามมาพาลพบ เพียงครั้งแรกที่ได้สบตาใจดวงน้อยก็สั่นไหว ผูกผันคล้ายรู้จักมานานนับปี เพราะเหตุใดกัน....เพราะตกหลุมรักแรกเห็นหรือเป็นใจที่ผูกผันมาแต่ชาติปางไหน 

. 

. 

"คุณแม่อย่างยังไงนะเจ้าคะ ลูกต้องแต่งงาน" 

"อืม! เจ้าฟังมิผิดดอก" 

'ใครหรือเจ้าคะ' 

"พ่อฤทธิ์" 

" 

" 

แต่ข้า...ไม่รู้จักไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยนะ 

"คุณฤทธิ์นั้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของทัพหลวง แม่ทัพผู้เก่งกาจเป็นที่เกรงขามของศัตรู เด็ดขาด ไร้ความปราณี" 

ฉลั้วะ!  

ศีรษะกลิ้งกระเด็นไปตามพื้น เลือดสาดกระเซ็นออกจากลำคอที่ไร้หัว ภาพนั้นสร้างความผวาแก่เหล่าโจรจนขวัญเสีย เพียงแม่ทัพใหญ่ส่งสายตาเหล่าทหารก็เข้าจัดการฝ่ายศัตรูไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียว 

โหดร้าย ป่าเถื่อน 

. 

. 

"เก่งการรบ การเมืองการปกครองก็ไม่ด้อยกว่าผู้ใด ที่สำคัญ หน้าตาหล่อเหล่า รูปร่างองอาจ แม่หญิงทั่วพระนครต่างหมายตาหมายใจเจ้าคุณพี่ฤทธิ์ของคุณหนูทั้งนั้นเจ้าค่ะ" 

"จะหล่อขนาดไหนเชียว" 

"ก็ขนาดที่....." 

"ที่...." 

"องค์หญิงในวังยังหวั่นไหวอย่างไรเล่าเจ้าค่ะ" 

. 

. 

. 

“ท่านแม่ทัพนั้น....ร้อนแรงยิ่งนัก ขั้นที่ว่าหญิงนางโคมเขียวที่เคยอุ่นเตียงให้ท่านแม่ทัพถึงกับเพ้อละเมอหาไม่หยุด” 

"แล้ว......" 

"แล้วเสียงร้องน่าอายของแม่หญิงคนนั้นก็ดังไม่หยุด พร้อมเสียงคำรามสุขสมของท่านแม่ทัพ"  

"เย็นชา ไร้หัวใจ ทั้งเก่งอาจ องอาจ ร้อนแรง นี่คือบุรุษในฝันของแม่หญิงทุกคนเลยนะเจ้าคะ คุณหนูของบ่าวโชคดีจนใครต้องอิจฉา" 

"เหอะ! โชคร้ายสิไม่ว่า ไม่ใช่ว่าขัดใจแล้วตวัดดาบปาดคอฉันนะ อึ่ย! แค่คิดยังขนลุก" 

. 

. 

..................คำว่ารักที่เอ่ยออกไป ฉันให้เธอเพียงเท่านั้น รักที่มีจะคงไว้ชั่วกาล 

ตลอดไปจนนิรันดร์ ขอให้เธอเชื่อในความรัก ไม่ต้องกลัวจะเปลี่ยนไป 

รักของเราอยู่ในลมหายใจ ไม่มีใครจะมาพรากมันไปได้เลย แม้ว่ามันจะนานเท่าใด 

หัวใจฉันจะมีแต่เธอสัญญา ใจดวงนี้ไม่ยอมให้ใครเข้ามา ปรารถนาเธอเพียงผู้เดียว.......................... 

ปล. เพลงสัญญากาสะลอง