เด็กหญิงเย็นชา2
เด็กหญิงเย็นชา2


#นิยายเรื่องนี้พระเอกเลวจนคุณอาจจะรับไม่ได้#นิยายเรื่องนี้นายเอกไม่ยอมแพ้และอาจจะดื้อดึงจนทำให้คุณรำคาญ#นิยายเรื่องนี้อาจจะทำให้คุณได้รู้ว่าคนเราต่อให้เก่งสักแค่ไหนก็ผิดพลาดได้#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณรู้ว่าคนเลวก็มีหัวใจ#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณรู้ว่าความรักทำให้คนเราสามารถทำในสิ่งที่ไม่มีเหตุผลได้#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณเห็นว่าความรักมันไม่ได้สวยงาม#ความรักมันอาจจะเกิดจากสิ่งที่ผิดพลาด#ความรักอาจจะเกิดจากความเห็นแก่ตัวและความแค้น#ไม่มีอะไรสายเกินไปกว่าจะเริ่มต้นความรักที่เกิดขึ้นจากหัวใจ#ถึงแม้ว่าหัวใจดวงนั้นจะไม่บริสุทธิ์ก็ตาม#ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเรียนรู้คำว่ารัก แม้แต่คนไร้หัวใจ
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวละครน้ำเน่าหลังข่าว น่าเบื่อ ขัดใจ ตามเสตป
อาจมีคำผิดอยู่ประปราย แต่จะพยายามตรวจทานค่ะ
และ
นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อให้คนอ่านชื่นชอบตัวละคร
ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อให้ตัวละครมีตรรกะที่มีเหตุผล
นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อให้ตัวละครทำผิดพลาดในเรื่องบางเรื่องที่อาจจะง่าย
ไม่ได้ต้องการความเมคเซ้นแต่อย่างใด
เพราะทุกคนไม่ได้เพอร์เฟก
ทุกคนย่อมเคยผิดพลาด
“คุณจะว่ายังไงผมไม่สน!!”
“ที่ผมมาวันนี้ ผมก็แค่จะมาบอกคุณว่า ผมท้อง...ท้องลูกของคุณ”
ขนมผิงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ทั้งที่ใจตอนนี้กำลังแตกสลายอยู่เต็มกลืน
ตาคู่สวยจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แน่วแน่แม้ว่าเล็บที่จิกเข้าไปในอุ้งมือนั้นจะทำให้รู้สึกเจ็บจนชาก็ตาม
ตาคู่คมกริบที่จ้องมองเขานั้นไหววูบไปชั่วครู่ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาแข็งกร้าวดังเดิม
“หึหึ นายจะบอกว่า นายท้องอย่างนั้นเหรอ นี่นายอับจนหนทางจนต้องปั้นเรื่องขนาดนี้เลยรึไง”
ปิญญ์ชานนท์หัวเราะในลำคอเดินเข้ามาใกล้เขา...ใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจที่เป่ารดลงหน้าบนใบหน้า
วินาทีนั้นทำให้หัวใจที่อยู่ในอกของเขาเต้นกระหน่ำราวกับผืนกลองที่ถูกกระหน่ำตี
ทั้งสายตา รอยยิ้ม และท่าทีที่แสดงออกมาของอีกฝ่ายทำให้ขนมผิงแทบจะล้มทั้งยืน
“คุณจะเชื่อหรือไม่ ผมไม่บังคับ ที่ผมมาพูดกับคุณวันนี้ก็เพื่อจะมายืนยันคำตอบ”
“คำตอบอะไรของนายล่ะ ลองว่ามาสิ เผื่อฉันจะสนใจ”
น้ำเสียงที่ดูเย็นชาตอกกลับพร้อมกับมือที่ร้อนราวกับเหล็กนาบไฟช้อนคางของเขาให้เงยหน้าขึ้น
จ้องตอบตาคู่ดุที่จ้องลึกลงมาด้วยความดูถูกเหยียดหยัน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
‘หึหึ ทำไมล่ะครับ หรือว่า…คุณจะไม่ยอมรับว่าหลงเสน่ห์ผมเหมือนกัน’
“อย่ามาหลงตัวเองไปหน่อยเลย นายมันก็แค่หมาที่เลี้ยงไม่เชื่องที่กลับมาแว้งกัดเจ้าของ”
เขากัดฟันจนกรามขึ้นนูน คำพูดของขนมผิงมันจี้ใจดำของเขา
จนอยากจะกระชากอีกฝ่ายเข้ามาบดขยี้หากคนคนนั้นอยู่ตรงหน้า
‘ถ้าผมมันเป็นสุนัขที่ไม่เชื่อง ทำไมทำไมคุณไม่ลองเปลี่ยนมาเป็นสุนัขของผมบ้างล่ะ
เผื่อผมอาจจะทำให้คุณเชื่องได้’
“อย่ามาทำปากดี!! นายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายที่ยอมรับความพ่ายแพ้ นายก็น่าจะรู้ดี”
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
คนเขียนค่อนข้างอารมณ์แปรปรวน ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยค่ะ

แนะนำเรื่อง
เด็กหญิงเย็นชา2
เด็กหญิงเย็นชา2


#นิยายเรื่องนี้พระเอกเลวจนคุณอาจจะรับไม่ได้#นิยายเรื่องนี้นายเอกไม่ยอมแพ้และอาจจะดื้อดึงจนทำให้คุณรำคาญ#นิยายเรื่องนี้อาจจะทำให้คุณได้รู้ว่าคนเราต่อให้เก่งสักแค่ไหนก็ผิดพลาดได้#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณรู้ว่าคนเลวก็มีหัวใจ#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณรู้ว่าความรักทำให้คนเราสามารถทำในสิ่งที่ไม่มีเหตุผลได้#นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณเห็นว่าความรักมันไม่ได้สวยงาม#ความรักมันอาจจะเกิดจากสิ่งที่ผิดพลาด#ความรักอาจจะเกิดจากความเห็นแก่ตัวและความแค้น#ไม่มีอะไรสายเกินไปกว่าจะเริ่มต้นความรักที่เกิดขึ้นจากหัวใจ#ถึงแม้ว่าหัวใจดวงนั้นจะไม่บริสุทธิ์ก็ตาม#ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเรียนรู้คำว่ารัก แม้แต่คนไร้หัวใจ
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวละครน้ำเน่าหลังข่าว น่าเบื่อ ขัดใจ ตามเสตป
อาจมีคำผิดอยู่ประปราย แต่จะพยายามตรวจทานค่ะ
และ
นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อให้คนอ่านชื่นชอบตัวละคร
ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อให้ตัวละครมีตรรกะที่มีเหตุผล
นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อให้ตัวละครทำผิดพลาดในเรื่องบางเรื่องที่อาจจะง่าย
ไม่ได้ต้องการความเมคเซ้นแต่อย่างใด
เพราะทุกคนไม่ได้เพอร์เฟก
ทุกคนย่อมเคยผิดพลาด
“คุณจะว่ายังไงผมไม่สน!!”
“ที่ผมมาวันนี้ ผมก็แค่จะมาบอกคุณว่า ผมท้อง...ท้องลูกของคุณ”
ขนมผิงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ทั้งที่ใจตอนนี้กำลังแตกสลายอยู่เต็มกลืน
ตาคู่สวยจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แน่วแน่แม้ว่าเล็บที่จิกเข้าไปในอุ้งมือนั้นจะทำให้รู้สึกเจ็บจนชาก็ตาม
ตาคู่คมกริบที่จ้องมองเขานั้นไหววูบไปชั่วครู่ก่อนจะเปลี่ยนกลับมาแข็งกร้าวดังเดิม
“หึหึ นายจะบอกว่า นายท้องอย่างนั้นเหรอ นี่นายอับจนหนทางจนต้องปั้นเรื่องขนาดนี้เลยรึไง”
ปิญญ์ชานนท์หัวเราะในลำคอเดินเข้ามาใกล้เขา...ใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจที่เป่ารดลงหน้าบนใบหน้า
วินาทีนั้นทำให้หัวใจที่อยู่ในอกของเขาเต้นกระหน่ำราวกับผืนกลองที่ถูกกระหน่ำตี
ทั้งสายตา รอยยิ้ม และท่าทีที่แสดงออกมาของอีกฝ่ายทำให้ขนมผิงแทบจะล้มทั้งยืน
“คุณจะเชื่อหรือไม่ ผมไม่บังคับ ที่ผมมาพูดกับคุณวันนี้ก็เพื่อจะมายืนยันคำตอบ”
“คำตอบอะไรของนายล่ะ ลองว่ามาสิ เผื่อฉันจะสนใจ”
น้ำเสียงที่ดูเย็นชาตอกกลับพร้อมกับมือที่ร้อนราวกับเหล็กนาบไฟช้อนคางของเขาให้เงยหน้าขึ้น
จ้องตอบตาคู่ดุที่จ้องลึกลงมาด้วยความดูถูกเหยียดหยัน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
‘หึหึ ทำไมล่ะครับ หรือว่า…คุณจะไม่ยอมรับว่าหลงเสน่ห์ผมเหมือนกัน’
“อย่ามาหลงตัวเองไปหน่อยเลย นายมันก็แค่หมาที่เลี้ยงไม่เชื่องที่กลับมาแว้งกัดเจ้าของ”
เขากัดฟันจนกรามขึ้นนูน คำพูดของขนมผิงมันจี้ใจดำของเขา
จนอยากจะกระชากอีกฝ่ายเข้ามาบดขยี้หากคนคนนั้นอยู่ตรงหน้า
‘ถ้าผมมันเป็นสุนัขที่ไม่เชื่อง ทำไมทำไมคุณไม่ลองเปลี่ยนมาเป็นสุนัขของผมบ้างล่ะ
เผื่อผมอาจจะทำให้คุณเชื่องได้’
“อย่ามาทำปากดี!! นายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายที่ยอมรับความพ่ายแพ้ นายก็น่าจะรู้ดี”
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
คนเขียนค่อนข้างอารมณ์แปรปรวน ต้องขออภัยล่วงหน้าด้วยค่ะ

อัปเดตล่าสุด
28 พ.ย. 2561 20:57 น.
รีวิว (2)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (46)
- #1Re : 1 เริ่มต้นแห่งตราบาป

- #2Re : 2 สิ่งมีชีวิตในร่างกาย

- #3Re : 3 สิ่งมีค่าที่หวงแหน

- #4Re : 4 โชคชะตานำพา

- #5Re : 5 ก้าวแรกของการเอาคืน

- #6Re : 6 ชะล่าใจ

- #7Re : 7 สิ่งที่ต้องการ

- #8Re : 8 สั่นคลอน

- #9Re : 9 ยัดเยียด

- #10Re : 10 เจ็บใจ

- #11Re : 11 หวงเกินเหตุ

- #12Re : 12 ถ้อยคำที่ถูกเมิน

- #13Re : 13 ผลกระทบ

- #14Re : 14 ลักพาตัว

- #15Re : 15 คุณพ่อมือใหม่

- #16Re : 16 ป่วย

- #17Re : 17 หมอนข้าง

- #18Re : 18 วังวนความคิด

- #19Re : 19 ไร้ประโยชน์

- #20Re : 20 ยิ้มเล็กๆ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณนะคะที่กรุณานักเขียนตัวเล็กๆคนนี้ เป็นผลงานที่ค่อนข้างจะเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อย สนองนี๊ดตัวเองล้วนๆ อาจจะไม่ค่อยถูกใจใครหลายคน แต่ก็อยากให้ลองอ่าน ลองเปิดใจกันดู
_________________________________________________________________________
ผลงานเรื่องที่ 1

Dangerous Rose กุหลาบซ่อนหนาม [จบแล้ว]
ผลงานเรื่องนี้จะเป็นแนวละครหลังข่าว เป็นแนวท้องได้เรื่องแรกที่เขียนเลยค่ะ อยากให้ออกมาในรูปแบบช่วงชิง โกรธแค้น อยากได้นายเอกแบบไม่เเพ้พระเอก นายเอกเก่งจนพระเอกต้องยอมแพ้จนหมดรูปอะไรทำนองนั้น อีกอย่างก็อยากจะสะท้อนให้เห็นถึงค่านิยมเรื่องของเงินทองที่ทำให้คนหลงระเริง สุดท้ายก็ต้องจบที่การยอมปล่อยวางเมื่อสิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่เงินทองหรืออำนาจ แต่เป็นความรัก เป็นนิยายเรื่องยาวมาก และใช้เวลาเขียนนานมาก ระหว่างเขียนก็ป่วยบ่อย เข้าโรงพยาบาลบ่อยสุดๆ ผลตอบรับมีหลายมุมมอง เพราะตัวเอกทั้งสองไม่น่ารักทั้งคู่ 555 ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่กรุณาอ่านกันจนจบแม้จะเครียดมากแค่ไหนก็ตาม
********************************************************************
ผลงานเรื่องที่ 2

Numb Guy!! บทร้าย ผู้ชายเย็นชา [จบแล้ว]
มาสาย SM ส่วนตัวชอบแนวนี้ แบบรังแกนายเอกจนหมดทางสู้ ประกอบกับอยากเขียนนิยายที่นางเอกหดหู่สุดๆ และอยากได้นายเอกเป็นลูกครึ่ง อีกอย่างก็อยากเขียนนิยายแบบตามหาต้นกำเนิดของตัวเอง พลัดพรากอะไรทำนองนั้น เลยจับมารวมกัน กลายเป็นนายหัวภาคิน กับรัมภา โดยเรื่องนี้รัมภ์จะเป็นคนดำเนินเรื่อง เพื่อที่จะค้นหาตัวตนของตัวเอง และพยายามที่จะวิ่งหาความรักที่เกิดจากความผิดพลาด ช่วงกลางเรื่องจะค่อนข้างอึดอัดอีกตามเคย เพราะใกล้จะเป็นจุดคลายปมทั้งหมดนั่นแหละค่ะ อีกจุดที่อยากให้สังเกตุดีดีก็คือชื่อของตัวละครเรื่องนี้ เช่นชื่อพระเอกนายเอกมีคำว่าภาเหมือนกัน ภาคิน รัมภา ภา+ภา = ภาณิน ชื่อภาคินก็มาจาก พ่อที่ชื่อเมฆินทร์ กับแม่ที่ชื่อนภา ภา+ฆินทร์ = ภาคิน แล้วก็ชื่อเดสติน ติน หรือเดสติโน่ เป็นภาษาละติน มาจาก เดสตินี่ ที่แปลว่าพรมลิขิต สำคัญที่สุดก็คงจะเป็นตัวเอกที่อยากให้ชื่อมีความหมายสวยงาม เลยไปเปิดพจไทยดู ก็เจอคำว่ารัมภาที่แปลว่านางฟ้า ชื่อเล่นเลยตัดเป็นรัม เพิ่มกิมมิคหน่อยโดยใส่ ภ์ ได้ออกมาเป็นรัมภ์ แค่นางฟ้ายังไม่พอ แต่ไปเปิดอากู๋หาภาษาละติน เลยได้ ลาฟาตาออกมา ที่มีความหมายว่านางฟ้า พี่ตินกับพ่อของรัมภ์เลยเรียกรัมภ์ว่าฟาตา หรือลาฟาตา มีความพิถีพิถันในการตั้งชื่อไม่แพ้กับบรรดาครอบครัวขนมในเรื่องกุหลาบซ่อนหนามเลยล่ะ ส่วนตอนจบตั้งใจไว้เลยว่าจะจบแบบข้ามฟ้ามาหารัก จบแบบโรแมนติกท่ามกลางหิมะสวยๆ ก็ได้ดั่งที่คิดเอาไว้เลย สวยงามตามท้องเรื่อง มาม่ามาทั้งเรื่อง ตอนจบก็ยิ้มๆกันไป
*****************************************
ผลงานเรื่องที่ 3

Bad Doctor !! บทร้ายนายหมอเถื่อน
เป็นเรื่องที่อยู่ในซีรี่ส์เดียวกันกับ "บทร้าย ผู้ชายเย็นชา" เป็นนิยายที่อยากสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาสังคม อยากให้แสดงออกถึงคนรอบข้าง ที่เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าแท้จริงแล้วนั้นเขาดีกับเราหรือแค่ใส่หน้ากากเข้าหากัน เรื่องนี้จะมีความซับซ้อนและความสัมพันธ์ในตัวละครค่อนข้างสูง ตัวละครค่อนข้างมีสตอรี่เป็นของตัวเอง และมีความต้องการที่ซ่อนเอาไว้อยู่ เป็นเรื่องที่เขียนยากมากเพราะตัวเอกเป็นเด็ก ซึ่งต้องใช้อารมณ์ในความเป็นเด็กสูง ซึ่งเป็นช่วงที่คนเขียนได้ทำมันหล่นหาย 55 พูดง่ายๆคือไม่ได้ใช้เวลาในช่วงนั้นเลย เขียนยากจริงๆค่ะเรื่องนี้ แต่ก็พยายามเพราะถือว่ามันท้าทายมาก ไม่ค่อยเน้นความรักเท่าไร แต่ก็จบที่ความรักนั่นแหละค่ะ แม้จะดูน่าอึดอัด แต่ก็อยากให้ลองอ่านดูก่อนจนถึงตอนจบ เน้นที่ฉากจบที่สวยงามมากกว่าสวยงามทั้งเรื่อง เพราะมันคงจะน่าเบื่อน่าดู 555 ฝากด้วยนะคะ
*******************************************
ผลงานเรื่องที่ 4

Smoothie Love !! เรื่องรักของพี่เจิด [จบแล้ว]
สนองนี๊สตัวเองอีกแล้วล่ะค่ะสำหรับเรื่องนี้ เป็นแนวคอมเมดี้ ที่แหวกไปจากเรื่องที่ผ่านมา คืออยากเขียนแนวลูกทุ่มแบบพ่อตาดุๆแล้วนายเอกกัดกับพระเอกมานานแล้ว 555 ตอนแรกก็กลัวว่าจะไม่มีคนอ่าน เพราะไม่ค่อยมีคนเขียนแนวนี้ แต่ด้วยความต้องการแล้วก็เลยลองดูก็แล้วกัน ผลที่ตามมาก็ดีจนน่าตกใจเลยล่ะค่ะ คาแรคเตอร์พระเอกเนี่ย คิดแล้วก็เขิลนะคะ แบบเป็นผู้ชายที่มีตัวตนจริงๆในชีวิตจริงเลยล่ะค่ะ ไอ้กางเกงแดงเนี่ย ทุกวันนี้ยังอยู่ในตู้เสื้อผ้าของคนเขียนอยู่เล๊ย อยากให้พระเอกดูเป็นคนหลงตัวเอง แล้วก็อวดรวยนิดหน่อย ถึงจะติ๊งต๊องแต่ก็ดูน่าพึ่งพา มีความเก่งกาจ และมีความบ้านๆอยู่ในตัว ส่วนนายเอกอยากให้ดูสำอาง แต่ในความสำอางก็จะกกัดกับพระเอกตลอดเวลา แต่ก็ต้องตกกระไดพลอยโจนมาแต่งงานกัน แบบเป็นเรื่องรักที่ดูวุ่นวาย เรื่องที่เกี่ยวกับรักล้วนๆ ไม่มีอะไรผสมเลย น่าตกใจที่รู้สึกสนุกในการเขียนเรื่องนี้แบบมากๆๆๆๆ และจบก่อนเรื่องหมอเถื่อนที่มาก่อน 555
********************************

ผลงานเรื่องที่ 5
Philander Love !! เรื่องรุกของพี่เเจ่ม [จบแล้ว]
ก็แหม ตามคำเรียกร้องเลยนะคะสำหรับคนที่ติดใจในความสัมพันธ์ของลูกพี่ลูกน้องของพี่เจิดกับไอ้มิ่ง เลยเขียนให้มันกลับด้านกับเรื่องของพี่เจิด โดยไอ้มิ่งเนี่ยปีนเข้าบ้านพี่เเจ่มหวังปล้ำน้องจันทร์เจ้า แต่ถูกปล้ำซะเอง โดยหารู้ไม่ว่าเป็นการเอาคืนของพี่เจิดที่วางแผนกับพี่เเจ่มเอาไว้ สุดท้ายไอ้มิ่งเนี่ยแหละที่ต้องไปสู่ขอพี่เเจ่มเพราะพี่เเจ่มเนี่ยเป็นคุณชายมีหน้ามีตาทางสังคม ไม่รู้แหละว่าทางนามแล้วใครจะเป็นผัวเป็นเมีย แต่ที่แน่ๆหลังแต่งงานไปไอ้มิ่งจะรอดจากพี่เเจ่มคนนี้ได้ไหม เรื่องนี้จะใส่ปมไปนิดหน่อยเกี่ยวกับการที่ไอ้มิ่งต้องมาอยู่บ้านของเสี่ยมุ่ยพ่อของพี่เจิด และเหตุผลที่ทำไมพี่เเจ่มต้องกลับมาอยู่บ้านดอนไฟไหม้ รออ่านกันนะจุ๊บๆ
*********************************************
ผลงานเรื่องที่ 6
Honey Tiger !! กานต์พยัคฆ์ องค์รักษ์...พิทักษ์สมิง (ชื่อเรื่องอาจมีการเปลี่ยนแปลง)
(อ้ายสมิงกับคุณกาสะลอง) หมิง x กาสะ >>> อยากเขียนแฟนตาซีแหละ เคยได้ยินตำนานเรื่องสมิงมาบ้างก็เลยอยากจะเขียนดู พระเอกเสื้อสมิง พีเรียตก็อยากเขียน เอามาผสมกันซะเลย ยุคไหนค่อยว่ากันอีกที นายเอกจะเป็นลูกท่าหลานเธออยู่ในเรือนของท่านเจ้าคุณอะไรสักอย่าง ส่วนพระเอกมาเป็นบ่าวไพร่ในบ้านของท่านเจ้าคุณเนี่ยแหละ คราวนี้ก็เลยป๊ะเท่งปํะกันเข้าให้ นายเอกชอบพระเอกตั้งแต่เเรกเห็น แต่ก็กลั่นแกล้งพระเอกพี่เสือสารพัดสารเพ เพราะต้องการจะเรียกร้องความสนใจ แต่พี่เสือของเราก็นิ่งเฉย ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป ทำเป็นไม่สนใจ แล้ววันหนึ่งนายเอกก็จับได้ว่าพี่เสือมีลับลมคมในชอบหายไปกลางดึกในป่าคนเดียวบ่อยๆ พอตามไปก็ถึงได้รู้ววววว ว่าตรูโดนเข้าแล้ว 555 ประมานนั้น
********************************************************
เสื้อสไบกับนายอำเภอเมรี
พระเอกเป็นเสือออกปล้นคนรวยไปให้คนจน ทุกครั้งที่ปล้นก็จะทิ้งสไบเอาไว้ นายเอกเป็นนายอำเภอ ตามจับพระเอก ไปๆมาพระเอกเป็นคนช่วยให้นายเอกสืบคดีใหญ่ๆ สุดท้ายก็ป่ามปามป๊ามมมม โดนเสือสไบปล้ำทุกครั้งที่ตามไล่ล่า
อยากลองเขียนนิยายที่นายเอกมีภาวะ โรคผิวเผือก Albinism ดู อยากให้เป็นประมาณว่าพวกเก็บตัวและคิดว่าตัวเองแปลกประหลาด ไม่กล้าออกจากบ้าน
ก็วางโปรเจคเอาไว้ประมาณนี้แหละค่ะ อาจมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้าง รอดูรอชมกันนะคะ












