เถื่อนรักคนพาฬจบ

ลงมือสิปลายฝน ฆ่าฉัน เอาสิ เอาเลย.." เร่งเร้าเสียงกระเส่า แววตากรุ่นกระแสปรารถนามองสองมือที่กำลังปลดตะขอกางเกงด้วยลีลายั่วเย้า หล่อนทำให้เลือดในกายเขาพลุ่งพล่าน

++++++++

สำหรับซีรีส์ชุด ผู้ชายสายดาร์ก จะมีทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สำหรับเถื่อนรักคนพาฬ (พาล) จะเป็นเรื่องแรกของชุด ตามลำดับดังนี้ค่ะ

เถื่อนรักคนพาฬ

สวาทรักคนพาฬ

ทาสรักคนพาฬ

คอนเซ็ปต์หลักคือ ตัวละครที่มีฝาแฝดทั้งสามเรื่องค่ะ

++++++++

"ออกไป! ก่อนติ๋มจะมา"

หล่อนนึกไปถึงขนิษฐา อีกฝ่ายได้บอกเอาไว้ กลับจากโรงพยาบาลแล้วจะรีบมานอนเป็นเพื่อน กลัวว่าแม่บ้านจะมารู้เห็นอะไรที่ชวนให้ตื่นตกใจ

"ก็ช่างหัวคนอื่น จะมายืนแอบมองคนเอากันก็ตามใจ!"

"พี่สิงห์! พูดบ้าอะไร โอ๊ะ!"

เขาช่างเถื่อนถ่อยได้ใจทั้งถ้อยคำและการกระทำ แรง

ช้างม้าจับหล่อนพลิกคว่ำ สองมือแกร่งตะปบเข้ากับสะโพกผายแล้วออกแรงรั้งขึ้นมา

"พี่สิงห์! จะทำอะไร!"

"เล่นขี่ม้า!"

ตอบหน้าตาเฉย ไม่รู้หล่อนเต็มใจเล่นด้วยหรือไม่ แต่เขาก็จับหล่อนให้อยู่ในท่าสี่ขาเหมือนม้า ถอดเสื้อของตัวเองทั้งสองตัวออกจากร่างคล้ายอยากใช้ซิกแพคยั่วให้หล่อนน้ำลายหก จากนั้นจับสองแขนของหล่อนพาดหัวเตียง มัดมือเอาไว้ด้วย Boy London เข้ากับโคมไฟตรงผนัง

Boy London ตัวใหม่ที่รัก หวังว่าหล่อนคงจะไม่กระชากมันจนขาดวิ่นคามือ

"ฝนไม่เล่น ไม่นะ กลัวแล้ว!"

“วันนี้ฉันควบเธอ วันหลังเธอขี่ฉันบ้าง ผลัดกัน"

ภัคภัสสรดิ้นขัดขืน เบิกตากว้างใจเต้นแรงสั่นระรัว กลัวไปสารพัด ถ้าให้เขาขี่มันคงต้องทั้งเจ็บ ทั้งปวด กลัวเขาทำอะไรพิสดารควบไม่ยั้งจนร้องลั่นห้อง

นี่หล่อนกำลังเผชิญอยู่กับอะไร ไม่รู้ไปทำเวรทำกรรมอะไรมา ถึงต้องเกิดมาเจอคนแบบนี้

"คนหื่น โจรห้าร้อย ไม่เล่น ไม่เอา! อื๊อ"

สารพัดคำที่จะนึกได้ หากใครทะเล่อทะล่าเอาหูแนบบานประตู เสียงร้องโหยหวนคงดังแว่วไปทะลุแก้วหู แต่ก็ถูกปิดปากเอาไว้ด้วยเสื้ออีกตัวตัดปัญหา ภัคภัสสรส่ายหน้าไปมา เมื่ออิสรภาพต้องสูญสิ้น ถูกปิดกั้นเอาไว้ทุกช่องทาง

"อื๊อ!"

สะโพกผายส่ายหนีเมื่อชายกระโปรงชุดนอนถูกถลกขึ้นไปกองอยู่ตรงเอวคอด หล่อนไม่รู้หรอกว่ายิ่งทำแบบนั้น มันยิ่งยั่วให้ใจคนมองเตลิดเปิดเปิง แววตาหื่นกระหายจับจ้องมองบั้นท้ายเต่งตึงขาวเนียน...หล่อนเหมือนอาหารที่มองแล้วชวนน้ำลายหก ชายหนุ่มขบริมฝีปากอย่างมันเขี้ยว เขาอดใจไม่ไหวลมหายใจติดขัด ฝ่ามือร้อนลงน้ำหนักตวัดลงบนก้นเด้ง ๆ เต่งตึงสู้มือ

"อื๊อ!"

ทั้งส่ายหน้าทั้งสะโพกผายที่ส่ายร่อนขัดขืน หากแต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งคนหื่นได้ สองมือร้อนเคล้นคลึงลากไล้อยู่กับเนื้อบั้นท้ายแน่นนุ่ม และเมื่อยามปลายนิ้วแกร่งลากผ่านกลีบเนื้อนุ่มจินตนาการก็บรรเจิด ภาพในคืนนั้นลอยมา เขาแทบเลือดกำเดาพุ่งหายใจฟืดฟาด อดใจไม่ไหว สองมือขยำขยี้ลงบนกางเกงชั้นในตัวเล็ก ๆ บาง ๆ แล้วฉีกออกจากกันจนขาดวิ่นคามือ

ไม่!...หล่อนกรีดร้องในใจ เอี้ยวหน้าหันมองด้วยใจเต้นเร่า เห็นเขาขบริมฝีปากรอ แววตาหื่นกระหายเต็มขั้น

โรมานซ์