รักหมดใจ ยัยตัวป่วน

เมื่อสามเดือนก่อน....

ฉันเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะหน้าหมู่บ้าน ในมือก็มีกล้องถ่ายรูปคอยถ่ายวิวสวยๆในสวน

ฉันล้วงมือไปหยิบไดอารี่ในกระเป๋าจากนั้นก็จัดการเขียนบันทึกลงไปว่า...

'01/08/2015-วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเดินเล่นในสวนสาธารณะหน้าหมู่บ้าน

บรรยากาศที่นี่น่านอนมากเลยล่ะ วิวสวยๆ ลมเย็นๆ ทำให้ฉันอยากงีบหลับจริงๆเลย..'

มันเป็นการบันทึกไดอารี่สั้นๆแต่ได้ใจความ

ฉันกับการเขียนไดอารี่เป็นของคู่กันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้นแล้ว เพราะตอนที่ฉัน

ตัดสินใจเขียนมันก็เป็นเพราะ...ผู้ชายคนหนึ่ง เขาคนนั้นเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนเก่าฉัน ตอนนั้นฉันอยู่ม.3 ส่วนเขาอยู่.4 เขามาจากประเทศอเมริกา

ผู้ชายคนนี้เข้ามาาำอะไรไม่รู้ในใจฉัน จนในที่สุดฉันก็ตกหลุมรักเขา แต่แล้วเขาก็ต้องจากไป...

มันดูดราม่าใช่ไหมล่ะ แต่จะบอกไว้ก่อนนะ ฉันไม่ได้ชอบดราม่าแบบนั้นบ่อยๆหรอก จะมีก็แต่เรื่องนี้เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ

เอาหล่ะ กลับมาอยู่ที่เดิมได้แล้ว ตอนนี้ฉันกำลังมองผ่านช่องเล็กๆของกล้องถ่ายรูปไปที่ผู้ชายคนหนึ่งอยู่(ทำเป็นเนียน) ผู้ชสยคนนั้นนั่งอยู่บนม้านั่งในสวนพลางอ่านหนังสือไปด้วย เนื่องจากเขาหันหลังให้ฉัน เลยไม่รู้ว่าน่าตาเขาเป็นยังไง แต่แค่ดูจากข้างหลังก็รู้แล้วล่ะว่าผู้ชายคนนี้หล่อยิ่งกว่าเทพบุตรอีก แต่ดูไปดูมาก็เหมือนฝรั่งเลยแฮะ

แกรกก~~

เสียงฉันกดชัตเตอร์ที่กล้องถ่ายรูป  คิดถูกแล้วล่ะ...ฉันกำลังปลอมตัวเป็นปาปารัสซี่แอบถ่ายรูปนายฝรั่งหัวทองนั่นอยู่ยังไงล่ะ^0^

แต่......

เพราะเสียงกดชัตเตอร์ที่ดังเกินไปหรืออะไรไม่รู้ ทำให้นายฝรั่งหัวทองนั่นหันหน้ามามองที่ฉัน และทันทีที่ฉันเห็นใบหน้าของนายฝรั่งนั่นก็ถึงกับอ้าปากหวอเลยทีเดียว คิ้วเข้ม จมูกโด่งยังกับเอาเสาไฟฟ้ายัดไปทั้งแท่ง ปากเเดงจิ้มลิ้ม ผิวขาวเนียนยิ่งกว่าผู้หญิง แต่ดูไปดูมาผมของเขาไม่ได้เป็นสีทองซะหน่อย สีน้ำตาลอ่อนต่างหากล่ะ  เหมือนอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด 'หล่อย้่งกว่าเทพบุตร' โฮกกกกก~~♥

แต่จะยังไงก็ช่างเหอะ ตอนนี้เผ่นดีกว่า ขืนอยู่ไปนายนั่นเอาฉันตายแน่ โทษฐานแอบไปถ่ายรูปเข้า   ฟิ้ววววววว....