ขับขานบทเพลงแห่งสายใยรัก สัมพันธ์สลักมิห่างหาย ต่อให้ฟ้าถล่มดินทลาย ก็มิคลายรักเราจากกัน

หลิงไท่
ชาวเผ่าสวรรค์อีกทั้งยังเป็นเจ้าผู้ปกครองแห่งสามภพ มีอำนาจและพลังและญาณที่กล้าแกร่งเหนือเซียนทั้งหมดทั้งมวล หามีผู้ใดกล้าต่อกรได้ไม่ เป็นที่กริ่งเกรงไปทั่วฟ้าดินชื่อเสียงระบือไกล ยกเว้นคนผู้เดียวที่มิเคยเกรงกลัวราชอำนาจ ใบหน้าอันหล่อเหลา และจริยวัตรที่งดงามจับตา สุภาพเคร่งขรึมสมกับเป็นผู้นำของเหล่าเซียนทั้งหลาย มีจุดอ่อนจุดตายอย่างเดียวเท่านั้นที่มิสามารถเอาชนะได้....

อี๋ซู
ชาวเผ่าวิหค สามารถเรียกลมมาเพื่อป้องกันตนเองและต่อสู้ เป็นอริกับเผ่าจิ้งจอกมาเนิ่นนานนับพันปี ใบหน้าหล่อเหลามิแพ้ผู้ใด ซุกซนจนต้องถูกร้องเรียนจากบรรดาเซียนทั้งหลาย และมักจะสร้างปัญหาให้เจ้าแห่งสามภพตลอดเวลาโดยไม่เกรงกลัว อีกทั้งมักจะถูกร้องเรียนจากผู้คนที่คุกเข่าบอกกล่าวกับสวรรค์ชั้นฟ้า และเหล่าเซียนมิหยุดหย่อนจนชื่อเสียง(เสีย)ระบือไกลไปทั้งสามภพเช่นกัน
引言
"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ"
"เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา"
"โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว"
"อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา
"ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง
"ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...."
"อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่
แนะนำเรื่อง
ขับขานบทเพลงแห่งสายใยรัก สัมพันธ์สลักมิห่างหาย ต่อให้ฟ้าถล่มดินทลาย ก็มิคลายรักเราจากกัน

หลิงไท่
ชาวเผ่าสวรรค์อีกทั้งยังเป็นเจ้าผู้ปกครองแห่งสามภพ มีอำนาจและพลังและญาณที่กล้าแกร่งเหนือเซียนทั้งหมดทั้งมวล หามีผู้ใดกล้าต่อกรได้ไม่ เป็นที่กริ่งเกรงไปทั่วฟ้าดินชื่อเสียงระบือไกล ยกเว้นคนผู้เดียวที่มิเคยเกรงกลัวราชอำนาจ ใบหน้าอันหล่อเหลา และจริยวัตรที่งดงามจับตา สุภาพเคร่งขรึมสมกับเป็นผู้นำของเหล่าเซียนทั้งหลาย มีจุดอ่อนจุดตายอย่างเดียวเท่านั้นที่มิสามารถเอาชนะได้....

อี๋ซู
ชาวเผ่าวิหค สามารถเรียกลมมาเพื่อป้องกันตนเองและต่อสู้ เป็นอริกับเผ่าจิ้งจอกมาเนิ่นนานนับพันปี ใบหน้าหล่อเหลามิแพ้ผู้ใด ซุกซนจนต้องถูกร้องเรียนจากบรรดาเซียนทั้งหลาย และมักจะสร้างปัญหาให้เจ้าแห่งสามภพตลอดเวลาโดยไม่เกรงกลัว อีกทั้งมักจะถูกร้องเรียนจากผู้คนที่คุกเข่าบอกกล่าวกับสวรรค์ชั้นฟ้า และเหล่าเซียนมิหยุดหย่อนจนชื่อเสียง(เสีย)ระบือไกลไปทั้งสามภพเช่นกัน
引言
"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ"
"เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา"
"โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว"
"อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา
"ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง
"ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...."
"อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่
อัปเดตล่าสุด
23 เม.ย. 2569 10:27 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (54)
- #1ตอนที่ 1 เผ่าปักษา Rewrite

- #2ตอนที่ 2 ผจญภัย Rewrite

- #3ตอนที่ 3 กลิ่นอาย Rewrite

- #4ตอนที่ 4 ลงมือกับชายาเอก Rewrite

- #5ตอนที่ 5 ได้เวลาเปิดเผยมติสวรรค์ Rewrite

- #6ตอนที่ 6 เจอกันแล้ว Rewrite

- #7ตอนที่ 7 พยัคเมฆา Rewrite

- #8ตอนที่ 8 ตำหนักตงเทียน Rewrite

- #9ตอนที่ 9 ยอมรับคู่ชะตา Rewrite

- #10ตอนที่ 10 ของข้า Rewrite
หรือ
500 - #11 ตอนที่ 11 ของข้า(ต่อ)Rewrite
หรือ
500 - #12ตอนที่ 12 พระชายา? Rewrite

- #13ตอนที่ 13 ครอบครัวของข้าRewrite

- #14ตอนที่ 14 ชมสวนงาม Rewrite

- #15ตอนที่ 15 Nc
หรือ
500 - #16ตอนที่ 16

- #17ตอนที่ 17

- #18ตอนที่ 18

- #19ตอนที่ 19

- #20ตอนที่ 20 Nc1
หรือ
500

















