“กรี๊ด!!!!!!” เสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้นเมื่อผมปรากฏตัวต่อหน้า อะไรกัน ผมเป็นเจ้าของบ้านนะ ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยแค่มาขัดจังหวะตอนเธอกำลังโจ๊ะ พรึมๆกับแฟนของเธอเท่านั้นเอง ก็เล่นมาทำอะไรกันกลางห้องรับแขกแบบนี้ ผมก็เลยออกมาเตือน แค่นั้น หญิงสาวรีบกุลีกุจรหยิบผ้ามาคลุมตัวแล้วผละออกจากแฟนของเธอ
“ที่รัก เป็นอะไร” เสียงของชายหนุ่มถามแฟนของเขาด้วยน้ำเสียงสงสัย เขาหันมองตามแฟนสาวมาทางผม เมื่อเขาเห็นผมเขาก็ลุกขึ้นเดินมาทางผมทันที
“แกเป็นใครวะ เข้ามาบ้านของคนอื่นได้ไง” เขาทำท่าทางจะหาเรื่องผม มือของเขาพุ่งเข้ามาหมายจับคอเสื้อของผมแต่มันกลับผ่านร่างผมไป อ่า ผมลืมบอกคุณไปสินะ ว่าผม ตายแล้ว
ชายหนุ่มมองผมอย่างหวาดๆ ร่างของเขาสั่นไปหมด พอๆ กับแฟนสาวของเขาทียืนมองสถานการณ์อยู่ห่างๆ ผมมองพวกเขาด้วยสายตานิ่งๆ กลัวอะไร ผมแค่ตายไปแล้วเองนะ อีกไม่นานพวกคุณก็ตายแล้วแท้ๆ ผมเดินไปหาชายหนุ่มช้าๆ แต่นั้นทำให้เขาสติแตก โวยวายออกไปเลยทั้งที่ร่างกายเปื่อยเปล่าพร้อมกับแฟนของเขา
ผมก็แค่อยากทำความรู้จักกับเขา ผมแค่อยากมีเพื่อน ผมเหงาผมอยู่คนเดียวแบบนี้มาตั้ง..50ปีแล้วนะ…..
แนะนำเรื่อง
“กรี๊ด!!!!!!” เสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้นเมื่อผมปรากฏตัวต่อหน้า อะไรกัน ผมเป็นเจ้าของบ้านนะ ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยแค่มาขัดจังหวะตอนเธอกำลังโจ๊ะ พรึมๆกับแฟนของเธอเท่านั้นเอง ก็เล่นมาทำอะไรกันกลางห้องรับแขกแบบนี้ ผมก็เลยออกมาเตือน แค่นั้น หญิงสาวรีบกุลีกุจรหยิบผ้ามาคลุมตัวแล้วผละออกจากแฟนของเธอ
“ที่รัก เป็นอะไร” เสียงของชายหนุ่มถามแฟนของเขาด้วยน้ำเสียงสงสัย เขาหันมองตามแฟนสาวมาทางผม เมื่อเขาเห็นผมเขาก็ลุกขึ้นเดินมาทางผมทันที
“แกเป็นใครวะ เข้ามาบ้านของคนอื่นได้ไง” เขาทำท่าทางจะหาเรื่องผม มือของเขาพุ่งเข้ามาหมายจับคอเสื้อของผมแต่มันกลับผ่านร่างผมไป อ่า ผมลืมบอกคุณไปสินะ ว่าผม ตายแล้ว
ชายหนุ่มมองผมอย่างหวาดๆ ร่างของเขาสั่นไปหมด พอๆ กับแฟนสาวของเขาทียืนมองสถานการณ์อยู่ห่างๆ ผมมองพวกเขาด้วยสายตานิ่งๆ กลัวอะไร ผมแค่ตายไปแล้วเองนะ อีกไม่นานพวกคุณก็ตายแล้วแท้ๆ ผมเดินไปหาชายหนุ่มช้าๆ แต่นั้นทำให้เขาสติแตก โวยวายออกไปเลยทั้งที่ร่างกายเปื่อยเปล่าพร้อมกับแฟนของเขา
ผมก็แค่อยากทำความรู้จักกับเขา ผมแค่อยากมีเพื่อน ผมเหงาผมอยู่คนเดียวแบบนี้มาตั้ง..50ปีแล้วนะ…..
อัปเดตล่าสุด
03 มี.ค. 2559 02:37 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
สวัสดีค่ะ เมื่อหลายปีมานี้นามปากกาของเราเปลี่ยนไปมาโดยตลอด แต่มาถึงวันนี้เราคิดว่าเราได้นามปากกาของเราอย่างเป็นทางการแล้วล่ะค่ะ เลยถือโอกาสนี้ลงไว้ซะเลย
นามปากกาของเราคือ SinOfHuman ค่ะ
ตลกดีใช่ไหมคะ แต่คงไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้วสำหรับเรา
เราเป็นนักเขียนที่ไม่เชิงนักเขียนซักเท่าไหร่นัก เพราะดูจากงานของเราก็ไม่เคยเป็นชิ้นเป็นอัน หากนักอ่านบังเอิญผ่านไปมา โดยไม่รู้จักเรามาก่อน คงไม่ชอบใจนักที่เราดองงานเลยไม่ติดตามงานของเรา
แต่นั่นไม่เป็นไรค่ะ เราไม่ว่ากันเพราะนั่นเป็นความผิดของเราเองที่ขี้เกียจ แต่ในตอนนี้เรายินดีที่จะเปิดเพจในเฟสบุ๊คเพื่อให้นักอ่านทุกท่านตามเข้าไปทวงงานจากเราได้ ถ้าคุณต้องการ ตอนนี้อาจจะไม่มีการอัพเดทอะไรมากนัก แต่เราจะพยายามทำให้ดีที่สุดสุดท้ายนี้
ยินดีที่ได้รู้จัก
-ขอบคุณค่ะ-









