
มือเล็กบางทุบตีไปที่หน้าอกของหลุยส์ เพื่อหวังให้เขาปล่อยเธอลง แต่เปล่าเลย หลุยส์กับพาเธอเข้าไปนั่งในรถ พร้อมกับตัวเขานั่งประจำที่คนขับ
" ถ้าขืนคุณยังแผลงฤทธิ์บนรถผม เราคงรถคว่ำตายกันทั้งคู่ "
มันได้ผล เธอเงียบ หลุยส์จึงรีบขับรถออกจากบริเวณสุสาน บทสนธนาจึงเริ่มขึ้นระหว่างทางเพื่อทำลายความเงียบภายในรถ
"เธอชื่ออะไร "
แต่หญิงสาวก็ยังไม่ยอมพูดกับเขา เธอยังคงนั่งตัวแข็งทื่อ และทอดสายตามองไปข้างหน้า ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นก็ตาม
หลุยส์ จึงเอ่ยปากพูดกับเธออีกครั้ง
" เราควรจะพูดกันดีๆนะ ผมขอโทษแทนคนของผม และก็รู้สึกผิดอย่างที่ไม่ควรได้รับการให้อภัย จากคุณ แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ทางรูปคดีก็สรุปผลออกมาแล้ว คุณบอกชื่อของคุณได้หรือยัง"
เธอยังคงเงียบไร้เสียงตอบรับ ทำให้เขาเริ่มโมโห เขาจึงแกล้งขับรถฉวัดเฉวียน มันทำให้หญิงสาวตกใจ "ว้ายยยย!!!" และทำให้เธอยอมเปิดปากพูดกับเขาจนได้
" เมีย ริฮานน่า เรียก เมีย เฉยๆก็ได้ ถ้าคุณสะดวกใจ เพราะนอกจากพ่อแม่ที่เรียกฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่อยากให้ใครเรียก "
หลุยส์ได้ยินถึงกับกระแอมไอออกมา กับชื่อ เมีย ของเธอ
"โอเค เมีย ก็ เมีย ผม หลุยส์ "
ทันใดนั้นเสียงท้องร้องแสดงอาการหิวโหยของเมียดังขึ้น หลุยส์จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถาม
"ผมหิว เอ่อ !!!เมีย หิวหรือยัง เอ๊ย!!แปลกกับชื่อคุณมาก ผมพยายามจะให้ชิน "
"ไม่ต้องพยายามให้ชินกับชื่อของฉัน เพราะหลังจากวันนี้เราคงไม่ได้พบกันอีก"
"โอเคเมีย แต่ตอนนี้ เราต้องไปทานข้าวกันก่อน เพราะฟังจากเสียงร้อง กระเพาะของคุณคงต้องการอาหาร บอกได้เลยว่า เมียหิว"


ปล.สำหรับนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองจ้า ภาษาอาจไม่สวยหรูเพราะไรท์ไม่ใช่นักเขียน อยากถ่ายทอดจินตนาการของตัวเองออกมาด้วยความตั้งใจให้นักอ่านทุกท่านได้อ่าน ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยคร้า ฝากนิยายไว้ในออ้มกอดน้อยๆของนักอ่านทุกท่านด้วยเน๊ออออ ขอบพระคุณอย่างสูงสำหรับ โหวต เม้นท์ ไลค์ ของทุกท่านค่ะที่เป็นกำลังใจให้จ้า
แนะนำเรื่อง

มือเล็กบางทุบตีไปที่หน้าอกของหลุยส์ เพื่อหวังให้เขาปล่อยเธอลง แต่เปล่าเลย หลุยส์กับพาเธอเข้าไปนั่งในรถ พร้อมกับตัวเขานั่งประจำที่คนขับ
" ถ้าขืนคุณยังแผลงฤทธิ์บนรถผม เราคงรถคว่ำตายกันทั้งคู่ "
มันได้ผล เธอเงียบ หลุยส์จึงรีบขับรถออกจากบริเวณสุสาน บทสนธนาจึงเริ่มขึ้นระหว่างทางเพื่อทำลายความเงียบภายในรถ
"เธอชื่ออะไร "
แต่หญิงสาวก็ยังไม่ยอมพูดกับเขา เธอยังคงนั่งตัวแข็งทื่อ และทอดสายตามองไปข้างหน้า ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นก็ตาม
หลุยส์ จึงเอ่ยปากพูดกับเธออีกครั้ง
" เราควรจะพูดกันดีๆนะ ผมขอโทษแทนคนของผม และก็รู้สึกผิดอย่างที่ไม่ควรได้รับการให้อภัย จากคุณ แต่มันเป็นอุบัติเหตุ ทางรูปคดีก็สรุปผลออกมาแล้ว คุณบอกชื่อของคุณได้หรือยัง"
เธอยังคงเงียบไร้เสียงตอบรับ ทำให้เขาเริ่มโมโห เขาจึงแกล้งขับรถฉวัดเฉวียน มันทำให้หญิงสาวตกใจ "ว้ายยยย!!!" และทำให้เธอยอมเปิดปากพูดกับเขาจนได้
" เมีย ริฮานน่า เรียก เมีย เฉยๆก็ได้ ถ้าคุณสะดวกใจ เพราะนอกจากพ่อแม่ที่เรียกฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่อยากให้ใครเรียก "
หลุยส์ได้ยินถึงกับกระแอมไอออกมา กับชื่อ เมีย ของเธอ
"โอเค เมีย ก็ เมีย ผม หลุยส์ "
ทันใดนั้นเสียงท้องร้องแสดงอาการหิวโหยของเมียดังขึ้น หลุยส์จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถาม
"ผมหิว เอ่อ !!!เมีย หิวหรือยัง เอ๊ย!!แปลกกับชื่อคุณมาก ผมพยายามจะให้ชิน "
"ไม่ต้องพยายามให้ชินกับชื่อของฉัน เพราะหลังจากวันนี้เราคงไม่ได้พบกันอีก"
"โอเคเมีย แต่ตอนนี้ เราต้องไปทานข้าวกันก่อน เพราะฟังจากเสียงร้อง กระเพาะของคุณคงต้องการอาหาร บอกได้เลยว่า เมียหิว"


ปล.สำหรับนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองจ้า ภาษาอาจไม่สวยหรูเพราะไรท์ไม่ใช่นักเขียน อยากถ่ายทอดจินตนาการของตัวเองออกมาด้วยความตั้งใจให้นักอ่านทุกท่านได้อ่าน ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยคร้า ฝากนิยายไว้ในออ้มกอดน้อยๆของนักอ่านทุกท่านด้วยเน๊ออออ ขอบพระคุณอย่างสูงสำหรับ โหวต เม้นท์ ไลค์ ของทุกท่านค่ะที่เป็นกำลังใจให้จ้า
อัปเดตล่าสุด
08 ธ.ค. 2565 22:38 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (44)
- #1ตอนที่1 อุบัติเหตุ( รีไรท์)

- #2ตอนที่2เหตุเกิดในร้านอาหาร(รีไรท์)

- #3ตอนที่3 แนะนำตัวละคร

- #4ตอนที่3 บ้านเมีย(รีไรท์)

- #5ตอนที่4 กลับบ้านคุยกับเพื่อน (รีไีท์)

- #6ตอนที่5 ncโรงพยาบาล( รีไรท์)

- #7ตอนที่6 และคุณรู้อะไรไหม( รีไรท์)
หรือ
500 - #8ตอนที่7ผมร้อนnc18+(รีไรท์)
หรือ
600 - #9ตอนที่8 ของฝากเยอะ( รีไรท์)
หรือ
500 - #10ตอนที่9 ปล่อย (รีไรท์)
หรือ
600 - #11ตอนที่10 ไปอยู่กับผมก่อน
หรือ
500 - #12ตอนที่11 คอนโด
หรือ
500 - #13ตอนที่12 ข้าวเย็น
หรือ
500 - #14ตอนที่13 ง้อเมีย nc 30%
หรือ
500 - #15ตอนที่14 แนะนำให้รู้จัก
หรือ
500 - #16ตอนที่15 แม็กซ์,ภาส
หรือ
500 - #17ตอนที่16 กลับบ้านอยู่กับผมนะ
500 - #18ตอนที่17 บ้านพักต่างอากาศ
หรือ
500 - #19ตอนที่18 ผ่านเรื่องราวร้าย nc18+
600 - #20ตอนที่19 ฟ้าหลังฝน
600
ไม่ใช่นักเขียนค่ะ เป็นคนที่ชอบวาดวิมานในอากาศ
ชอบเพ้อฝัน เลยบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือให้เพื่อนๆได้อ่าน
หวังว่าคงสร้างรอยยิ้ม อาจถึงขั้นเพิ่มเสียงหัวเราะให้เพื่อนๆได้นะคะ
ขอบคุณกำลังใจและแรงสนับสนุนที่มอบให้
จะคอยปรับปรุงและพัฒนาแบบหัวชนฝาอยู่เสมอ
คลิ้ก facebook
พูดคุยทวงถามอัพนิยาย อะไรก็ได้ค่ะที่เพจคลิ้กfacebook
ผลงานE book
# mia,เมีย
ลิขิตรักไร้เดียงสา
เสน่หาวิวาห์จำยอม
ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานค่ะ

















