คำเตือน เราจะคงไว้ซึ่งความน้ำเน่ายันจบเรื่องนะคะ
ขอนำท่านสู่ความน้ำเน่าปนดราม่าคละน้ำตาแฝงความน่ารักค่ะ
เนื้อหาในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนไม่เกี่ยวข้องหรือพาดพิงกับบุคคลใดๆ ทั้งสิ้นค่ะ

เมียไร้สินสอด (โรมานซ์+ดราม่า++++)
ฉันเป็นแค่เมียกำมะลอ ที่ไม่มีสินสอดแม้แต่บาทเดียว

เพียงฝัน สาวน้อยวัยยี่สิบปีที่ยอมเสียสละตัวเองแต่งงานกับผู้ชายที่กำลังจะเป็นสามีของนายสาวคนสวย เมื่อทุกอย่างดำเนินไปจนถึงตอนส่งตัวเข้าหอในคืนวันแต่งงาน แม้รูัดีว่าต้องเสี่ยงแต่เพื่อทดแทนบุญคุณเธอก็ยอมได้ทุกอย่าง

ธายุกร ชายหนุ่มวัยสามสิบปีที่ชีวิตกำลังสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ลูกในท้องของคนที่เขากำลังจะแต่งงาน จู่ๆ วันหนึ่งแม่สาวน้อยที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของผู้หญิงที่เขากำลังจะแต่งด้วยกลับเข้ามาในชีวิตเขาและก่อเกิดความรักขึ้นจนเขาตัดสินใจแต่งงานด้วย แต่ว่าในวันแต่งงานเจ้าสาวกลับเป็นอีกคน เมื่อส่งตัวเข้าห้องหอแล้วคนอย่างธายุกรคงไม่ปล่อยเจ้าสาวคนสวยหลุดมือไปอย่างแน่นอน

เปรมยุดา สาวน้อยวัยยี่สิบปีที่เป็นทั้งเจ้านายและเพื่อนเล่นกับเพียงฝันตั้งแต่เด็กๆ จนทำให้ความผูกพันเป็นเหมือนพี่น้องกัน

เปรมวดีสาวสวยวัยสามสิบปีเพื่อนคนสนิทของธายุกร และเป็นพี่สาวของเปรมยุดา หญิงสาวกำลังจะแต่งงานกับธายุกรแต่ชีวิตมันไม่มีอะไรแน่นอนเมื่อชีวิตที่สวยหรูต้องจบลงอย่างไม่มีใครคาดคิด

ธุลีกร น้องชายของธายุกรที่หลงรักเปรมยุดาตั้งแต่แรกเห็น
/////////
“ไม่! พี่จ่ายค่าสินสอดไปสิบล้านจะมาเล่นแบบนี้ไม่ได้พี่เป็นนักธุรกิจนะ เธอต้องทำหน้าที่แทนน้องยุดา”
“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ใช่คุณยุดานี่คะ คุณจ่ายสินสอดสิบล้านให้ใครคุณก็ทวงสิทธิ์กับคนนั้นค่ะ สินสอดพวกนั้นฉันไม่มีส่วนได้ส่วนเสียสักบาท” ไม่ทันจะตอบโต้อะไรอีกมืออุ่นรีบคว้าเอวคอดกิ่วมาแนบอกพร้อมกับผลักร่างอรชรลงบนที่นอนแสนนุ่มที่จัดเตรียมไว้สำหรับคืนส่งตัวเข้าหอ
“อื้อ…” เสียงที่เล็ดลอดพร้อมแววตาอ้อนวอนแต่ก็ช้าเกินจะตอบโต้เมื่อริมฝีปากหยักรีบกดทับริมฝีปากอวบอิ่มก่อนจะบดขยี้ด้วยความโกรธที่ถูกนางเปรมสุดาท้าทายแบบนี้ เขาจูบอยู่สักพักจนหนำใจก่อนจะเงยหน้าและยิ้มเล็กน้อย
“กล้าส่งคนอื่นมา ก็ต้องกล้ายอมรับสภาพนะ พี่จะทำหน้าที่สามีและเธอก็ต้องทำหน้าที่ภรรยาตามบทบาทที่ได้รับมาด้วยนะเพียงฝัน”
“ไม่! อย่านะ! ฉันไม่เคย!” เสียงร้องดังลั่นห้องก่อนร่างหนาจะถาโถมและทิ้งน้ำหนักตัวลงทับหญิงสาว เสียงร้องเงียบหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อเขากดทับริมฝีปากแนบสนิทก่อนจะสำรวจโพรงปากหวานฉ่ำแบบไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้พูดหรืออธิบายอะไรได้อีก
“สวย…” เขาพร่ำบอกเบาๆ ก่อนจะดึงชุดเจ้าสาวสีขาวออกพ้นร่างขาวเนียน เนินอกงามตรงหน้าทำให้เขาหมดความอดทนและปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเต็มที่
เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
ฝากเพจด้วยค่ะ facebook ปาลีสิตางค์
แนะนำเรื่อง
คำเตือน เราจะคงไว้ซึ่งความน้ำเน่ายันจบเรื่องนะคะ
ขอนำท่านสู่ความน้ำเน่าปนดราม่าคละน้ำตาแฝงความน่ารักค่ะ
เนื้อหาในเรื่องเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียนไม่เกี่ยวข้องหรือพาดพิงกับบุคคลใดๆ ทั้งสิ้นค่ะ

เมียไร้สินสอด (โรมานซ์+ดราม่า++++)
ฉันเป็นแค่เมียกำมะลอ ที่ไม่มีสินสอดแม้แต่บาทเดียว

เพียงฝัน สาวน้อยวัยยี่สิบปีที่ยอมเสียสละตัวเองแต่งงานกับผู้ชายที่กำลังจะเป็นสามีของนายสาวคนสวย เมื่อทุกอย่างดำเนินไปจนถึงตอนส่งตัวเข้าหอในคืนวันแต่งงาน แม้รูัดีว่าต้องเสี่ยงแต่เพื่อทดแทนบุญคุณเธอก็ยอมได้ทุกอย่าง

ธายุกร ชายหนุ่มวัยสามสิบปีที่ชีวิตกำลังสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ลูกในท้องของคนที่เขากำลังจะแต่งงาน จู่ๆ วันหนึ่งแม่สาวน้อยที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของผู้หญิงที่เขากำลังจะแต่งด้วยกลับเข้ามาในชีวิตเขาและก่อเกิดความรักขึ้นจนเขาตัดสินใจแต่งงานด้วย แต่ว่าในวันแต่งงานเจ้าสาวกลับเป็นอีกคน เมื่อส่งตัวเข้าห้องหอแล้วคนอย่างธายุกรคงไม่ปล่อยเจ้าสาวคนสวยหลุดมือไปอย่างแน่นอน

เปรมยุดา สาวน้อยวัยยี่สิบปีที่เป็นทั้งเจ้านายและเพื่อนเล่นกับเพียงฝันตั้งแต่เด็กๆ จนทำให้ความผูกพันเป็นเหมือนพี่น้องกัน

เปรมวดีสาวสวยวัยสามสิบปีเพื่อนคนสนิทของธายุกร และเป็นพี่สาวของเปรมยุดา หญิงสาวกำลังจะแต่งงานกับธายุกรแต่ชีวิตมันไม่มีอะไรแน่นอนเมื่อชีวิตที่สวยหรูต้องจบลงอย่างไม่มีใครคาดคิด

ธุลีกร น้องชายของธายุกรที่หลงรักเปรมยุดาตั้งแต่แรกเห็น
/////////
“ไม่! พี่จ่ายค่าสินสอดไปสิบล้านจะมาเล่นแบบนี้ไม่ได้พี่เป็นนักธุรกิจนะ เธอต้องทำหน้าที่แทนน้องยุดา”
“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ใช่คุณยุดานี่คะ คุณจ่ายสินสอดสิบล้านให้ใครคุณก็ทวงสิทธิ์กับคนนั้นค่ะ สินสอดพวกนั้นฉันไม่มีส่วนได้ส่วนเสียสักบาท” ไม่ทันจะตอบโต้อะไรอีกมืออุ่นรีบคว้าเอวคอดกิ่วมาแนบอกพร้อมกับผลักร่างอรชรลงบนที่นอนแสนนุ่มที่จัดเตรียมไว้สำหรับคืนส่งตัวเข้าหอ
“อื้อ…” เสียงที่เล็ดลอดพร้อมแววตาอ้อนวอนแต่ก็ช้าเกินจะตอบโต้เมื่อริมฝีปากหยักรีบกดทับริมฝีปากอวบอิ่มก่อนจะบดขยี้ด้วยความโกรธที่ถูกนางเปรมสุดาท้าทายแบบนี้ เขาจูบอยู่สักพักจนหนำใจก่อนจะเงยหน้าและยิ้มเล็กน้อย
“กล้าส่งคนอื่นมา ก็ต้องกล้ายอมรับสภาพนะ พี่จะทำหน้าที่สามีและเธอก็ต้องทำหน้าที่ภรรยาตามบทบาทที่ได้รับมาด้วยนะเพียงฝัน”
“ไม่! อย่านะ! ฉันไม่เคย!” เสียงร้องดังลั่นห้องก่อนร่างหนาจะถาโถมและทิ้งน้ำหนักตัวลงทับหญิงสาว เสียงร้องเงียบหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อเขากดทับริมฝีปากแนบสนิทก่อนจะสำรวจโพรงปากหวานฉ่ำแบบไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้พูดหรืออธิบายอะไรได้อีก
“สวย…” เขาพร่ำบอกเบาๆ ก่อนจะดึงชุดเจ้าสาวสีขาวออกพ้นร่างขาวเนียน เนินอกงามตรงหน้าทำให้เขาหมดความอดทนและปลดปล่อยอารมณ์ออกมาเต็มที่
เครดิตภาพประกอบจากgoogle รูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายค่ะ
ฝากเพจด้วยค่ะ facebook ปาลีสิตางค์
อัปเดตล่าสุด
18 ธ.ค. 2565 19:18 น.
รีวิว (1)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (108)
- #11 เจ้าสาวกำมะลอ

- #21/2 เเจ้าสาวกำมะลอ

- #32 หวานอมขมกลืน

- #42/1 หวานอมขมกลืน

- #53 การพบเจอไม่มีคำว่าบังเอิญ

- #63/1 การพบเจอไม่มีคำว่าบังเอิญ

- #74 ความลำบากสอนให้อดทน

- #84/1 ความลำบากสอนให้อดทน

- #94/2 ความลำบากสอนให้อดทน

- #105 คนละชั้น

- #115/1 คนละชั้น

- #125/2 คนละชั้น

- #136 ทะเลแปรปรวน

- #146/1 ทะเลแปรปรวน

- #156/2 ทะเลแปรปรวน

- #167 บรรยากาศเป็นใจ

- #177/1 บรรยากาศเป็นใจ

- #187/2 บรรยากาศเป็นใจ

- #198 แค่เมียกำมะลอ

- #208/1 แค่เมียกำมะลอ






















