เด็กมันร้าย (เพราะรักหนูต้องอ่อย) 18+จบ

เพราะรักหนูต้องอ่อย หนูไม่ถอยจนกว่าจะได้ลุงพีร์เป็นสามี! 

ความรักของฉันเริ่มต้นตอนหกขวบ และแน่ใจจริงจังว่าจะเป็นเจ้าสาวของเขาตอนแปดขวบ ผู้ชายคนเดียวที่ฉันต้องการเป็นสามีคือเขา! 

แต่เขากลับหาว่าความรักของเด็กคนนี้เหลวไหล ไม่ใช่เรื่องจริงอะ ได้ยังกันคะ ถึงหนูจะเด็กก็รักจริงนะเออ 

หวังแต่งด้วยล่ะ 

ปฏิบัติการอ่อย..แบบมอบกายถวายชีวิตจึงเริ่มต้น 

ฉันเปิดห้องเข้าไป 

ยิ้มกริ่ม... 

ตานี่เยิ้มเลยล่ะค่ะ 

เอื๊อกกกกก 

ฉันเผลอ...เรอ เอื๊อกใหญ่จนต้องเอามือปิดปาก 

ก้มลงมองตัวเองที่อยู่ในชุดนอนที่เลือกเฟ้นแล้วว่า มันจะต้องกลายเป็นชุดนอนไม่ได้นอนแน่ๆ ใจกล้าถึงขนาดไม่ใส่เสื้อชั้นในกันล่ะ อิอิอิ ผ้าซาตินแนบไปกับรูปร่างของฉัน และสั้นจู๋มาก ขนาดดูตัวเองในกระจก ฉันยังรู้สึกว่าถ้าเป็นผู้ชายเห็นตัวเองในสภาพนี่ล่ะก็ ต้องมีเสร็จแน่นอนล่ะ โฮะๆๆๆ 

ฉันเดินเซน้อยๆ ไปที่เตียงที่ลุงพีร์นอนหลับสนิทอยู่ 

เสร็จฉันแน่ๆ ค่ะลุงพีร์ 

ฉันสะดุดตรงปลายเตียงและหัวคะมำลงไปบนเตียงนุ่มของเขา มือไขว่คว้าเขาไว้ ฉันกอดรัดเขาทันที และ... 

และอะไรยังไง เกิดอะไรขึ้นกันนะ 

“ลุงทำให้มินนี่เจ็บใช่ไหม? เมื่อคืน” 

แสดงว่าเขาจำได้อะ 

เขาไม่คิดที่จะแกล้งเมาเหมือนฉันแล้วจำไม่ได้เลยสักนิดเหรอ 

“คือ...” 

“เดี๋ยวกลับไปบ้าน จะดูให้นะว่าเป็นแผลหรือเปล่า?” 

“โอย...ใครจะไปให้ดู”  

ฉันทุบอกเขา ทุบรัวๆ อย่างเขินจัด พร้อมกับซุกหน้าลงไปในนั้น ลุงพีร์หัวเราะจนอกกระเพื่อม แล้วกระซิบข้างหูฉัน 

“ต้องให้ดูสิ ก็ลุงเป็นคนทำ เป็นเจ้าของมินนี่แล้วนี่นา ก็ต้องดูแล” 

“ลุงพีร์”