หวามรักใต้อาณัติจบ

หวามรักใต้อาณัติ (อติชา - พิมพกานต์) 

ตัวอย่างบางส่วน 

           “ไอ้บ้า!” พิมพกานต์ว่ากลับอย่างฉุนๆ 

           อติชาวางหน้าเรียบเฉย ไม่ถือสาคำต่อว่านั่น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงเรียบๆ “คุณเรียกผมไว้มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” 

           “นายคุยอะไรกับพี่สะใภ้ฉัน หรือนายมาแอบมองพี่สะใภ้ฉันจนโดนจับได้ เหมือนที่นายแอบมองฉันเมื่อคืน” 

           อติชาทำหน้าเรียบเฉย 

           “ไม่ยอมรับหรือไง” 

           “ผมมองห้องคุณ ไม่ได้มองคุณ” 

           “เห็นเต็มตายังจะแก้ตัวอีกเหรอ” 

           “ก็ผมมองห้องคุณจริงๆ แต่เป็นคุณเองนั่นแหละที่เดินออกมาให้ผมเห็นเอง เพราะงั้นผมไม่ผิด แล้วแค่นี้ใช่ไหมครับที่จะคุยกับผม” 

           พิมพกานต์กำมือแน่น จ้องหน้าบอดี้การ์ดคนใหม่ตาแทบถลนกับคำแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ของอีตาบ้าคนนี้ ไม่รู้ทำไมบิดาถึงได้ไว้เนื้อเชื่อใจเขานัก! 

           “ฉันจะให้คุณพ่อไล่นายออก” พิมพกานต์ประกาศกร้าว 

           “ผมทำอะไรผิดเหรอครับ” 

           “ก็นายแอบดูฉัน แล้วยังมาทำชีกอกับพี่วาริน แค่นี้พอไหม” 

           “ถ้างั้นก็ตามใจคุณครับ” พูดจบอติชาก็เดินต่อไป แต่ก้าวไปได้สามก้าวก็หันกลับมาหาคุณหนูคนสวย 

           “นายมองฉันทำไม” 

           “ผมจะบอกคุณว่าผมไม่ใช่พวกชีกออย่างที่คุณกล่าวหา แล้วผมก็ไม่ชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของ แล้วที่คุณเห็นผมยืนคุยกับคุณวาริน ผมก็แค่ยืนคุยเฉยๆ ไม่ได้ทำชีกอใส่อย่างที่คุณคิดเองเออเอง” 

           “ไม่ทำตอนนี้ก็ใช่ว่าต่อไปจะไม่คิด” พิมพกานต์สวนกลับทันควร 

           อติชาฟังแล้วก็ยกยิ้มเล็กน้อย “อย่าเอานิสัยเสียๆ จากคนรอบข้างคุณมาตัดสินผม”