ลิขิตรักคู่ชีวิตจบ

ทั้งที่ข้าตัดสินใจหันหลังลาจาก แล้วเหตุใดใจข้าถึงเจ็บปวดเจือนตายถึงเพียงนี้ เด็กน้อยเจ้าใช้ร่ายมนต์ใดใส่ข้ากัน! 

กวางหลาน พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ตัดสินชี้เป็นชี้ตายได้ทุกสินบนโลก ทั้งยังมีชีวิตอันเป็นนิรันดร์ หากไม่พอใจสิ่งใดก็แค่ทำลายมันซะ นั้นคือกฎเหล็กแสนง่ายดายของเขา ไม่มีสิ่งใดที่พระเจ้าผู้นี้ทำไม่ได้ และไม่มีสิ่งใดที่กวางหลานผู้นี้ไม่รู้ ในเมื่อเขาขึ้นชื่อว่าเป็นพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ แล้วเพราะอะไรกันละ เขาถึงไม่เข้าใจความรู้สึกบางอย่างของตัวเอง 

ทั้งเจ็บปวด ทั้งโหยหา ทุกอย่างที่เขาเป็นช่างแปลกใหม่จนพระเจ้าอย่างเขาไม่รู้ว่าตนกำลังเป็นอะไร และรู้สึกเช่นไร รู้เพียงว่า ทุกสิ่งที่ทำให้เขาเป็นเช่นนี้มาจากเด็กคนนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย  

“เลี่ยงฝู! นั้นคือนามของเจ้า แม้จะมีบางอย่างที่เปลี่ยนไป แต่ข้ายังจำกลิ่นอายของเจ้าได้” 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เขาจะต้องได้ในสิ่งที่เขาต้องการ และต้องได้เจ้าตัวเล็กกลับมาข้างกายดังเดิม! 

ฮิ้วววว หายไปนานมากเลยเนอะ สำหรับเรื่องนี้เป็นแนวโบราณๆอีกเรื่องของโม มันเป็นความสงสัยเล็กๆระหว่างทางกลับบ้านตอนขับรถ ดูสับสนไหม?(ฮ่า) แค่อยากจะรู้ว่าพระเจ้ารู้เรื่องทุกเรื่องได้อย่างไร ไม่มีเรื่องอะไรที่ไม่รู้เลยเหรอ? แล้วคำว่าพระเจ้าหมายถึงอะไรละ? จึงได้เป็นเรื่องนี้ขึ้นมา!!! เย้ๆ 

สำหรับเพื่อนๆที่ชอบเรื่องนี้ก็อย่าลืม กดถูกใจ! ให้หัวใจโมด้วยนะ และก็คอมเม้นบอกกันได้นะคะ หนึ่งคอมเม้นต่อหนึ่งกำลังใจ ให้มีแรงปั่นงานต่อไปเนอะ 

หากอยากอ่านเรื่องอื่นๆของโม เพียงกดตรงนามปากกา หรือค้นหาชื่อนามปากกา จะเจอเรื่องเก่าให้อ่านกันนะ 

ปล.ปกสีจะตามมาทีหลัง น้องนักวาดทำไม่เสร็จ และแน่นอนว่าโมจะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่าจะวางขายE-BOOKนะคะ 

ขอบคุณที่ชอบผลงานของโมน๊าาาาา นักเขียนไร้สำนักคนนี้จะพยายามต่อไปฮับ~ 

ตอนนี้เรามีแฟนเพจแล้วน้าาา เข้าไปพูดคุยติดตามงานเขียนของเราได้ที่ 

https://www.facebook.com/HiMeMOEmew/