ยื้อรัก (เลขาสาวสวย VS CEO หนุ่มหล่อ)
นักเขียน:
สนพ. อิ่มรัก
- ตอน
- 41
- เข้าชม
- 230K
- ถูกใจ
- 359
- ความคิดเห็น
- 267
- เพิ่มลงคลัง
- 413
เขายอมซื้อหุ้นบริษัทเพื่อนหลายสิบล้าน
เพียงเพื่ออยากดึงเธอมาอยู่ใกล้ๆ
ด้วยการตั้งให้เป็นเลขา
แถมตั้งเงินเดือนสูงลิ่ว
เพราะอยากให้รักเก่ากลับมาเป็นใหม่อีกครั้ง
เธอยินยอมตามเงื่อนไขเพราะหัวใจยังมีเขา
+++++
จตุรภัทร (ภาม)
อดีตคือพี่ที่หล่อลากดิน น่ารักสุดใจขาดดิ้น แสนดีราวพระเอกในนิยาย มีน้ำใจยอดเยี่ยมราวเทพบุตร
ปัจจุบันเป็นท่านประธานคนใหม่
ที่ยังคงหล่อลากดิน น่ารักนั้นเป็นบางเวลา
แสนดีนั้นก็แล้วแต่บางวันและอยู่กับใคร
ความมีน้ำใจนั้นก็ขึ้นอยู่ว่าแต่ใครทำอะไรให้ไว้
+++++
รภัสรดา (เอื้อย)
อดีตคือพี่น้องสาวแสนสวยใสซื่อและบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ความน่ารักมีล้นเหลือ แสนดีไม่หนีนางเอกในละครดังหลังข่าว
มีน้ำใจราวนางฟ้านางสวรรค์ลงมาจุติ
ปัจจุบันเป็นเลขาของท่านประธานคนใหม่
ที่ยังคงหน้าสวยใสไม่สร่างซา
น่ารักนั้นยังคงเป็นปัญหา
และขึ้นกับว่าอยู่ใกล้ใคร
ความแสนดีนั้นไม่มีให้เห็นบ่อย เมื่อโลกเปลี่ยนไป
ความมีน้ำใจนั้นก็ขึ้นอยู่ว่าใครมาแบบไหน
คติใหม่ประจำใจคือ ใครดีมาก็ดีไป ร้ายมาก็ร้ายไปจ้า
+++++
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
แนะนำเรื่อง
เขายอมซื้อหุ้นบริษัทเพื่อนหลายสิบล้าน
เพียงเพื่ออยากดึงเธอมาอยู่ใกล้ๆ
ด้วยการตั้งให้เป็นเลขา
แถมตั้งเงินเดือนสูงลิ่ว
เพราะอยากให้รักเก่ากลับมาเป็นใหม่อีกครั้ง
เธอยินยอมตามเงื่อนไขเพราะหัวใจยังมีเขา
+++++
จตุรภัทร (ภาม)
อดีตคือพี่ที่หล่อลากดิน น่ารักสุดใจขาดดิ้น แสนดีราวพระเอกในนิยาย มีน้ำใจยอดเยี่ยมราวเทพบุตร
ปัจจุบันเป็นท่านประธานคนใหม่
ที่ยังคงหล่อลากดิน น่ารักนั้นเป็นบางเวลา
แสนดีนั้นก็แล้วแต่บางวันและอยู่กับใคร
ความมีน้ำใจนั้นก็ขึ้นอยู่ว่าแต่ใครทำอะไรให้ไว้
+++++
รภัสรดา (เอื้อย)
อดีตคือพี่น้องสาวแสนสวยใสซื่อและบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ความน่ารักมีล้นเหลือ แสนดีไม่หนีนางเอกในละครดังหลังข่าว
มีน้ำใจราวนางฟ้านางสวรรค์ลงมาจุติ
ปัจจุบันเป็นเลขาของท่านประธานคนใหม่
ที่ยังคงหน้าสวยใสไม่สร่างซา
น่ารักนั้นยังคงเป็นปัญหา
และขึ้นกับว่าอยู่ใกล้ใคร
ความแสนดีนั้นไม่มีให้เห็นบ่อย เมื่อโลกเปลี่ยนไป
ความมีน้ำใจนั้นก็ขึ้นอยู่ว่าใครมาแบบไหน
คติใหม่ประจำใจคือ ใครดีมาก็ดีไป ร้ายมาก็ร้ายไปจ้า
+++++
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗
ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น
อัปเดตล่าสุด
03 ธ.ค. 2565 22:00 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (41)
- #1บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 1---50%
- #2บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 1---100%
- #3บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 2---50%
- #4บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 2---100%
- #5บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 3---50%
- #6บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 3---100%
- #7บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 4---50%
- #8บทที่ 1 สายน้ำไหลกลับ 4---100%
- #9บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 1---50%
- #10บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 1---100%
- #11บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 2---50%
- #12บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 2---100% 18+++
- #13บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 3---50% 18+++
- #14บทที่ 2 ท่านประธานคนใหม่ 3---100% 18+++
- #15บทที่ 3 คนคุ้นเคย 1---50% 18+++
- #16บทที่ 3 คนคุ้นเคย 1---100%
- #17บทที่ 3 คนคุ้นเคย 2---50% 18+++
- #18บทที่ 3 คนคุ้นเคย 2---100% 18+++
- #19บทที่ 3 คนคุ้นเคย 3---50% 18+++
- #20บทที่ 3 คนคุ้นเคย 3---100%
กันเกรา, ธัญญรัตน์, วรนันจ้า
หรือจะเรียกพี่กันก็ได้จ้า
++++++++++++
หลังจากรู้สึกเบื่อกับการเป็นมนุษย์เงินเดือนมาหลายปีดีดัก
จึงอยากจะทำงานอะไรก็ได้ ที่ตัวเราสามารถกำหนดงานเองได้อย่างสบายอกสบายใจ
โดยไม่ต้องมีใครมาคอยสั่ง บวกกับการที่เป็นคนชอบดูทีวีมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเฉพาะละคร ที่เขาประณามว่าเป็น ละครน้ำเน่า นั่นล่ะค่ะ
เลยมานั่ง ๆ นอน ๆ คิดว่า ถ้าเราแต่งนิยายขึ้นมาสักเรื่องนี่ เราจะทำได้ไหมนะ
พอปิ้งไอเดียได้ดังนี้ ก็โซโล่เลย อิอิอิอิเริ่มเขียนครั้งแรกได้ไปหลายหน้า
ความที่อายกลัวพี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ และคนรอบข้างจะมาแอบอ่าน
เลยใส่พาสเวิร์ดไว้ซะดิบดี แล้วก็ทิ้งไปนานพอดู จะกลับอีกที ดันลืมพาสเวิร์ดซะนี่
แก้ยังไงก็ไม่ได้ เลยจำต้องเริ่มต้นใหม่ ‘อีกครั้ง’เขียนครั้งที่สองตั้งพาสเวิร์ดไว้เช่นเดิม
แต่จดไว้ที่ไหนสักแห่ง กันพลาด เขียนไปได้หลายสิบหน้าเหมือนกันค่ะ
แล้วก็ทิ้งไปอีกเพราะทำงานประจำไม่มีเวลามาเขียนต่อ (อิอิอิ ข้ออ้างของคนเรา)
กลับมาอีกที โอ้...แม่เจ้า...ลืมพาสเวิร์ดอีกแล้ว นั่งทำใจแล้วใจอีก
เพราะเสียดายงานที่ทำมาแต่ก็จำจะต้องเริ่มเขียนครั้งที่สามอีกจนได้ ดังคำที่ได้ยินบ่อย ๆ ว่า
คนเราต้องรู้จักถอยมาสักก้าว เพื่อก้าวใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ครั้งนี้มุ่งมั่นมาก
นั่งเขียนไม่ยอมหยุด ไปได้กว่าห้าสิบหน้าแล้ว แต่ โอ้...พระเจ้าช่วย ครั้งนี้พาสเวิร์ดไม่ได้ลืมแต่อย่างใด
แต่แล้ปท้อปที่ใช้นั้น เก๋ากึ๊กมากกกกกกกก ดันพังจนซ่อมไม่ได้ และกู้ไฟล์ไม่ได้อีกเช่นกัลลลลลกำจริง ๆ
ทางเส้นน้ำหมึกที่วาดหวังเอาไว้ ไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว นั่งทำใจอยู่หลายวันเหมือนกัน
ก่อนจะเริ่มต้นใหม่ และเขียนจนจบได้ในที่สุดเฮ้อ....
ยิ้มอีกแล้วเราเกือบสิบปีทีเดียวกว่าที่จะค้นพบตัวเองว่ารักและชอบงานด้านนี้มากแค่ไหน
และมีความสุขในทุก ๆ ครั้งที่ได้ลงมือสรรสร้างงานแต่ละชิ้นออกมาสู่สายตาท่านผู้อ่าน
และความสุขนั้นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูน เมื่อนักเขียนได้รู้ว่า ท่านผู้อ่านมีความสุขกับงานของเราพี่หนูไม่ทราบว่านักเขียนท่านอื่นจะรู้สักยังไงบ้าง
แต่สำหรับพี่เองแล้ว สุขใจทุก ๆ ครั้งที่มีแฟนคลับมาบอกว่า งานนิยายของเราแล้ว
หัวเราะ ร้องไห้ หรือมีความสุขไปกับตัวละครนั้น ๆ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ
ที่ท่านผู้อ่านได้หยิบยื่นความสุขให้นักเขียนคนนี้มาโดยตลอด“รอยยิ้มและความเมตตาจากท่าน คือแรงผลักดันให้นักเขียนก้าวเดินต่อไปค่ะ”
++++++++++++
