หวานรักพยัคฆ์ร้าย

ธีมาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาดูแลยัยนักร้องตัวแสบ

 

แต่ข่าวดังเพียงข้ามคืนทำให้ดาวิกาต้องหนี

 

จากปลูกต้นไม่จึงกลายเป็นปลูกรัก

************************************************************

 

ธีมาGPS ของเขาคือเจ้าของรอยยิ้มที่ยืนรออยู่และรอรับกอดจากแฟนคลับ
เพียงคนเดียวที่เห็นเธอในด้านมืดที่สุดในชีวิต
เธอไม่ต้องสร้างภาพสวยงามให้เขารัก
แค่เธอเป็นตัวเองเขาก็รักจนไม่รู้จะเก็บอาการยังไงแล้ว


ดาวิกาถ้าพ่อเป็นคนคอยสอนสิ่งดีๆ
ธีมาก็เป็นคนคอยเตือนสติ ทำให้คำสอนของพ่อมีตัวตนขึ้นมา
เขาเหมือน GPS ที่คอยทำให้เธออยู่ในเส้นทางที่ควรเดิน
เป็นคนที่เชื่อว่าเธอจะกลับมาเป็นดาวิกาคนเดิมได้

 

 

นิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์เป็นหนังสือแล้วนะคะ

ตอนนี้ได้หมดลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์แล้ว

ผู้เขียนจึงนำมาลงให้อ่านอีกครั้งเพื่อทำเป็น E-Book ค่ะ

จะลงให้อ่าน 70%ของเนื้อเรื่องทั้งหมดนะคะ 

ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่าน

อัมราน&บรรพตี

 

E-Book มาแล้วนะคะ (06/03/2019)

 

 

หวานรักพยัคฆ์ร้าย

บรรพตี

www.mebmarket.com

รูปในอดีตทำให้ดาวิกากลายเป็นนักร้องใกล้หมดอนาคตในวงการเพียงชั่วข้ามคืนธีมาจำต้องยอมให้ดาวิกามาหลบนักข่าวและบรรดาแอนตี้แฟนคลับที่ปางไม้ธารธีราแต่มันไม่ง่าย เมื่อดาวิกาเคยก่อวีรกรรมไว้ให้ธีมาจำไม่ลืม จนคิดว่าผู้หญิงคนนี้ช่างสวย แต่เสียของชะมัดดาวิกามั่นใจว่าตัวเองกำลังถูกแม่เลี้ยงหลอกให้มาอยู่กับคนหน้าเนื้อใจเสืออย่างธีมาการเอาคืนของยัยตัวแสบและเสือ(ไม่ร้าย) แสนชุลมุน อบอุ่นหัวใจ จนกลายเป็นปลูกรักจึงเกิดขึ้น **********************************************************************“อะไรนะ! นายไม่ได้พูดผิดใช่ไหม”“ไม่ผิด ฉันบอกให้เธอถอนหญ้าในแปลงผัก เอาแค่แปลงผักคะน้านั่นแหละ เอ้านี้เสื้อคลุมของฉันเอง ส่วนนี่ถุงมือกับหมวก” เขาส่งเสื้อแขนยาว ถุงมือและหมวกที่หยิบมาจากในรถให้คนทำหน้าตูมใส่“ทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ นายแกล้งฉันอีกแล้วใช่ไหม” เธอจ้องตาเขา ธีมาไม่หลบสายตา เธอเลยหลบตาเสียเอง“หลายวันมานี้เธอกินข้าวไม่เคยหมดจาน กับข้าวเหลือทุกมื้อ รู้ไหมกว่าจะได้ข้าว ได้ผักไปให้เธอกินในแต่ละมื้อมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แค่เดินไปเก็บผักมาผัดให้เธอกินหรอกนะ แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น” ธีมาอธิบาย ใครจะมาแกล้งกัน เฮ้อ! เมื่อไหร่จะเลิกมองเขาในแง่ร้ายเสียทีดาวิกาถอนใจพรืดให้คนช่างสังเกต ไม่อยากเถียงเพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ ไม่นึกว่ามันจะมีอะไรมากกว่าที่คิด แค่กินข้าวและกับข้าวเหลือเท่านั้นเอง“ถ้าฉันทำแล้วจะได้อะไร”“ไม่ได้อะไรที่เป็นสิ่งของ แต่ได้ความเหนื่อยที่ทำให้เข้าใจ เพื่อที่ต่อไปเธอจะได้ไม่กินอาหารแบบทิ้งขว้างอีก” เขาสอน ถ้าพูดเฉยๆ เธอคงไม่เข้าใจ ต้องลงมือทำ“ทำไมไม่ให้ฉันไปดำนาด้วยล่ะ” อันนี้ประชดของจริงธีมาหาเราะเสียงดัง คนงานหญิงแถวๆ นั้นหันมามองแล้วพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเข้าใจว่าพ่อเลี้ยงอารมณ์ดี “พอดีฉันซื้อข้าวกิน เอาไว้ปลูกกินเองเมื่อไหร่จะไปรับเธอมาจากกรุงเทพฯ ดีไหม มาช่วยกันดำนา”“ฉันประชด! อีตาเสือบ้า” เธอว่าเขาเสียงแหลม เสียงหัวเราะยิ่งกังวานลั่น**********************************************************************“จะไม่บอกจริงๆ ใช่ไหม” ดาวิกาพยักหน้า แต่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจึงไม่เห็นรอยยิ้มของธีมา เธอเห็นเท้าของเขาก้าวถอยหลังไป แต่ไม่ได้มากพอให้โล่งใจได้ เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นถึงเห็นว่ายังถูกมองอยู่ ครั้นจะก้มหน้าลงไปอีกก็ใช่ที่ “ถ้างั้นช่วยแกะกระดุมให้หน่อย ใช้มือซ้ายแทนมือขวามันไม่ถนัด” คนถูกสั่งขมวดคิ้วใส่เจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ยืนเฉยไม่ยอมขยับ แขนทั้งสองข้างทิ้งลงข้างลำตัวเหมือนรอให้ไปช่วยแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตให้จริงๆ “ไม่ถนัดจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย” ธีมาขมวดคิ้วกลับบ้าง อดไม่ได้ก็จัดการยื่นแขนข้างที่ไม่เจ็บไปใช้มือยีผมคนขี้สงสัยเสียให้หายหมั่นเขี้ยว เป็นเด็กเป็นเล็กกว่าหัดรู้ทัน ใช้ได้ที่ไหน “นี่ๆ พี่เสือเดี้ยงก็เพราะช่วยลูกจันทร์นะ” ดาวิกาเดินมาหาธีมาก้าวหนึ่งจะได้ไม่ต้องเอื้อมไปแกะกระดุมให้ คนตัวสูงยืนให้แกะกระดุมง่ายๆ ตอนนี้เลยต้องเชื่อแล้วว่าเขาพูดจริงๆ ไม่ได้จะแกล้งอะไรเธอหรอก เธอรีบแกะกระดุมที่มีอยู่ 5 เม็ดให้เขา แต่นิ้วเจ้ากรรมก็เกิดสั่นขึ้นมาทำไมไม่รู้ ดาวิกาก้มหน้าทันควัน ธีมาก้มหน้าลงอมยิ้ม เพิ่งเคยเห็นคนอะไรแค่แกะกระดุมยังทำเหมือนยาก แถมยังถอนใจอยู่นั่นแล้ว “เสร็จแล้วค่ะ” ร่างเพรียวรีบก้าวถอยหลังไปแล้วสูดอากาศเข้าปอดไปเฮือกใหญ่ ทำอย่างกับเพิ่งไปมุดท่อมาอย่างไรอย่างนั้น แค่ยืนตรงหน้าเขาทำให้อากาศหายไปได้ที่ไหนกัน*************************************************************************** นิยายเรื่องนี้หมดลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์แล้ว ผู้เขียนจึงปรับปรุงเนื้อหาแล้วนำมาจัดทำเป็น E-Book ค่ะ *****

หวานรักพยัคฆ์ร้าย

บรรพตี

www.mebmarket.com

รูปในอดีตทำให้ดาวิกากลายเป็นนักร้องใกล้หมดอนาคตในวงการเพียงชั่วข้ามคืนธีมาจำต้องยอมให้ดาวิกามาหลบนักข่าวและบรรดาแอนตี้แฟนคลับที่ปางไม้ธารธีราแต่มันไม่ง่าย เมื่อดาวิกาเคยก่อวีรกรรมไว้ให้ธีมาจำไม่ลืม จนคิดว่าผู้หญิงคนนี้ช่างสวย แต่เสียของชะมัดดาวิกามั่นใจว่าตัวเองกำลังถูกแม่เลี้ยงหลอกให้มาอยู่กับคนหน้าเนื้อใจเสืออย่างธีมาการเอาคืนของยัยตัวแสบและเสือ(ไม่ร้าย) แสนชุลมุน อบอุ่นหัวใจ จนกลายเป็นปลูกรักจึงเกิดขึ้น **********************************************************************“อะไรนะ! นายไม่ได้พูดผิดใช่ไหม”“ไม่ผิด ฉันบอกให้เธอถอนหญ้าในแปลงผัก เอาแค่แปลงผักคะน้านั่นแหละ เอ้านี้เสื้อคลุมของฉันเอง ส่วนนี่ถุงมือกับหมวก” เขาส่งเสื้อแขนยาว ถุงมือและหมวกที่หยิบมาจากในรถให้คนทำหน้าตูมใส่“ทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ นายแกล้งฉันอีกแล้วใช่ไหม” เธอจ้องตาเขา ธีมาไม่หลบสายตา เธอเลยหลบตาเสียเอง“หลายวันมานี้เธอกินข้าวไม่เคยหมดจาน กับข้าวเหลือทุกมื้อ รู้ไหมกว่าจะได้ข้าว ได้ผักไปให้เธอกินในแต่ละมื้อมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แค่เดินไปเก็บผักมาผัดให้เธอกินหรอกนะ แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น” ธีมาอธิบาย ใครจะมาแกล้งกัน เฮ้อ! เมื่อไหร่จะเลิกมองเขาในแง่ร้ายเสียทีดาวิกาถอนใจพรืดให้คนช่างสังเกต ไม่อยากเถียงเพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดนั่นแหละ ไม่นึกว่ามันจะมีอะไรมากกว่าที่คิด แค่กินข้าวและกับข้าวเหลือเท่านั้นเอง“ถ้าฉันทำแล้วจะได้อะไร”“ไม่ได้อะไรที่เป็นสิ่งของ แต่ได้ความเหนื่อยที่ทำให้เข้าใจ เพื่อที่ต่อไปเธอจะได้ไม่กินอาหารแบบทิ้งขว้างอีก” เขาสอน ถ้าพูดเฉยๆ เธอคงไม่เข้าใจ ต้องลงมือทำ“ทำไมไม่ให้ฉันไปดำนาด้วยล่ะ” อันนี้ประชดของจริงธีมาหาเราะเสียงดัง คนงานหญิงแถวๆ นั้นหันมามองแล้วพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเข้าใจว่าพ่อเลี้ยงอารมณ์ดี “พอดีฉันซื้อข้าวกิน เอาไว้ปลูกกินเองเมื่อไหร่จะไปรับเธอมาจากกรุงเทพฯ ดีไหม มาช่วยกันดำนา”“ฉันประชด! อีตาเสือบ้า” เธอว่าเขาเสียงแหลม เสียงหัวเราะยิ่งกังวานลั่น**********************************************************************“จะไม่บอกจริงๆ ใช่ไหม” ดาวิกาพยักหน้า แต่ยังไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจึงไม่เห็นรอยยิ้มของธีมา เธอเห็นเท้าของเขาก้าวถอยหลังไป แต่ไม่ได้มากพอให้โล่งใจได้ เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นถึงเห็นว่ายังถูกมองอยู่ ครั้นจะก้มหน้าลงไปอีกก็ใช่ที่ “ถ้างั้นช่วยแกะกระดุมให้หน่อย ใช้มือซ้ายแทนมือขวามันไม่ถนัด” คนถูกสั่งขมวดคิ้วใส่เจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ยืนเฉยไม่ยอมขยับ แขนทั้งสองข้างทิ้งลงข้างลำตัวเหมือนรอให้ไปช่วยแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตให้จริงๆ “ไม่ถนัดจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย” ธีมาขมวดคิ้วกลับบ้าง อดไม่ได้ก็จัดการยื่นแขนข้างที่ไม่เจ็บไปใช้มือยีผมคนขี้สงสัยเสียให้หายหมั่นเขี้ยว เป็นเด็กเป็นเล็กกว่าหัดรู้ทัน ใช้ได้ที่ไหน “นี่ๆ พี่เสือเดี้ยงก็เพราะช่วยลูกจันทร์นะ” ดาวิกาเดินมาหาธีมาก้าวหนึ่งจะได้ไม่ต้องเอื้อมไปแกะกระดุมให้ คนตัวสูงยืนให้แกะกระดุมง่ายๆ ตอนนี้เลยต้องเชื่อแล้วว่าเขาพูดจริงๆ ไม่ได้จะแกล้งอะไรเธอหรอก เธอรีบแกะกระดุมที่มีอยู่ 5 เม็ดให้เขา แต่นิ้วเจ้ากรรมก็เกิดสั่นขึ้นมาทำไมไม่รู้ ดาวิกาก้มหน้าทันควัน ธีมาก้มหน้าลงอมยิ้ม เพิ่งเคยเห็นคนอะไรแค่แกะกระดุมยังทำเหมือนยาก แถมยังถอนใจอยู่นั่นแล้ว “เสร็จแล้วค่ะ” ร่างเพรียวรีบก้าวถอยหลังไปแล้วสูดอากาศเข้าปอดไปเฮือกใหญ่ ทำอย่างกับเพิ่งไปมุดท่อมาอย่างไรอย่างนั้น แค่ยืนตรงหน้าเขาทำให้อากาศหายไปได้ที่ไหนกัน*************************************************************************** นิยายเรื่องนี้หมดลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์แล้ว ผู้เขียนจึงปรับปรุงเนื้อหาแล้วนำมาจัดทำเป็น E-Book ค่ะ *****