“วิญญาณเสน่หา” เล่มนี้คือการเรียงร้อยรวมเรื่องราวหลากหลาย 17 เรื่องเข้าด้วยกัน ซึ่งแต่ละเรื่องเป็นเรื่องแนวผีสยอง สยิว สนุกสนานเขียนให้อ่านกันเพื่อความมันในอารมณ์โดยเฉพาะเท่านั้น
แต่ละเรื่องเคยได้รับการตีพิมพ์บนหน้านิตยสาร “กูรูผี” กับ “คนเห็นผี” มาแล้ว ตัวเรื่องหรือตัวละครทั้งหลายภายในแต่ละเรื่องนั้นไม่ได้มีอยู่จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น
เป็นเพียงการสมมุติเขียนขึ้นมาให้ท่านนักอ่านได้อ่านกัน อย่างสนุกสนานวาบหวิวสยิวอารมณ์ ระคนเพื่อความน่ากลัวอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ได้ลอกเรียนหรือดัดแปลงจากชีวิตของใครเลยจริงๆ...
แนะนำเรื่อง
“วิญญาณเสน่หา” เล่มนี้คือการเรียงร้อยรวมเรื่องราวหลากหลาย 17 เรื่องเข้าด้วยกัน ซึ่งแต่ละเรื่องเป็นเรื่องแนวผีสยอง สยิว สนุกสนานเขียนให้อ่านกันเพื่อความมันในอารมณ์โดยเฉพาะเท่านั้น
แต่ละเรื่องเคยได้รับการตีพิมพ์บนหน้านิตยสาร “กูรูผี” กับ “คนเห็นผี” มาแล้ว ตัวเรื่องหรือตัวละครทั้งหลายภายในแต่ละเรื่องนั้นไม่ได้มีอยู่จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น
เป็นเพียงการสมมุติเขียนขึ้นมาให้ท่านนักอ่านได้อ่านกัน อย่างสนุกสนานวาบหวิวสยิวอารมณ์ ระคนเพื่อความน่ากลัวอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ได้ลอกเรียนหรือดัดแปลงจากชีวิตของใครเลยจริงๆ...
อัปเดตล่าสุด
02 มี.ค. 2562 22:53 น.
รีวิว (0)
อีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (17)
- #1“เซ็กของผีหลอนหลอก”

- #2“เซลล์หนุ่มขวัญสยึย”

- #3“ตากล้องผีสยิวกิ้ว”

- #4“ติวสวาทผีสาว”

- #5“ถ้ำมองสยองสยิว”

- #6“ทีเด็ดผีผู้เฒ่า”
หรือ
400 - #7“ทีเด็ดผีสาวในคืนปลดปล่อย”
หรือ
400 - #8“น้องเขยสยึยสยอง”
หรือ
400 - #9“น้องเมียหลอนหลอก”
หรือ
400 - #10“นักการผีสุดสยึย”
หรือ
600 - #11“บทเรียนของผีสาว”
หรือ
400 - #12“บริษัทผีซ่านสยิว”
หรือ
400 - #13“บ้านร้างผีเสน่หา”
หรือ
400 - #14“ประสบสยิวของผีสาว”
หรือ
400 - #15“ปีศาจแมงมุมสวิงกิ้ง”
หรือ
400 - #16“ปีศาจสาวล่าสวาท”
หรือ
400 - #17“ผีคุณหมอสาว”
หรือ
400
ประวัติโดยย่อ “พวงพลอย มาลัยรัก” หรือ vorapochmon
ชื่อจริงคือ นายวรพจน์ วสุวัต เกิดที่เชียงใหม่แต่มาโตกรุงเทพฯเมื่อปี 2504 ปัจจุบันอายุ 65 ปี ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคด้านคอมพิวเตอร์ของบริษัทเอกชนที่รับงานการแปลเอกสารสิ่งประดิษฐ์แห่งหนึ่ง เริ่มหัดเขียนหนังสือตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น
งานเขียนชิ้นแรกที่ได้พิจารณาตีพิมพ์ชื่อ “อาชีพแต้มสีตุ๊กตา” ลงในนิตยสาร “ฟ้าอาชีพ” เมื่อปี 2520 แต่ในตอนโน้นก็เขียนๆเลิกๆมาโดยตลอดไม่ได้จริงจังมากนัก จนกระทั่งตอนหลังมาเขียนอย่างจริงจังอีกที...


















