[END] สืบสวน...ชวนรักจบ

สืบสวน...ชวนรัก เป็นนิยายโรมานซ์​ ไม่ใช่นิยายแนวสืบสวนสอบสวนที่เข้มข้นแต่อย่างใด ซึ่งผู้เขียนเน้นเรื่องราวชีวิตรักของพระนางเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพระเอกของเรื่องเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนสอบสวน สังกัดกรมตำรวจสืบสวนกลาง ผู้ติดตามคดีฆาตกรรมของว่าที่คู่หมั้นที่นำไปสู่เรื่องราวความรักที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ 

นิยายเรื่องนี้จะเต็มไปด้วยความรักที่ไม่เข้ารูปเข้ารอยของผู้สืบคดีที่ชวนให้ปวดหัวยิ่งกว่า แต่ก็อย่าพึ่งตกใจไป เพราะนิยายเรื่องนี้เน้นความสัมพันธ์ของพระนาง ค่อนข้างมากถึง 99% และฉาก NC ที่มีให้ได้ฟินกันแบบเต็มอิ่มจุใจ และก็ยังไม่ลืมที่จะคลี่คลายคดีซึ่งเป็นปมหลักของเรื่องพร้อมกันไปด้วย 

อ่านมาถึงตรงนี้!​ นักอ่านท่านใดที่ชอบนิยายแนวพระเอกปกป้องนางเอกต้องขอบอกว่าท่านได้มาถูกทางแล้ว ฝากนิยายเรื่องนี้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกท่านที่ได้อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ด้วยนะคะ “ขอขอบพระคุณ จากก้นบึ้งในหัวใจของผู้เขียนถึงผู้อ่านที่รักทุกท่าน” 

ด้วยความเคารพ 

ปรายปรารถนา 

เมื่อเจ้าหน้าที่จากหน่วยสืบสวนกลางที่พึ่งจะสูญเสียว่าที่คู่หมั้น เพราะถูกฆาตกรรมไปเมื่อเดือนก่อน ต้องมารับหน้าที่คุ้มครองพยานสาวที่แอบหลงรักเขาจนยากเกินจะถอน ใจเธอไม่เพียงแต่เป็นพยานที่อยู่ ใกล้ๆ กับบริเวณจุดเกิดเหตุของคดีนี้ แต่เธอยังต้องมาเฉียดตายแทนเขาอีกด้วย ไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญ หรือ พรหมลิขิตที่ทำให้เธอต้องวิ่งวนเข้ามาอยู่ในภาระหน้าที่ของเขา 

แทนที่จะได้ปิดคดีไปแบบสวยๆ เจ้าหล่อนก็ ดั๊น! เผยพฤติกรรมชวนน่าสงสัย! ไม่รู้ว่างานนี้จะต้องคลี่คลายคดีของคนรักเก่า และยังต้องจัดการกับปมปัญหาหัวใจครั้งใหม่นี้ไปด้วยอย่างไร 

“เดี๋ยวก่อน!” มือบางแกะข้อมือเล็กของตัวเองออกจากพันธนาการของคนตัวสูงกว่า แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้าพร้อมพูดกับเขาว่า 

“ถ้าคุณจะพูดเรื่องเมื่อกี้นี้ ฉันขอบอกไว้เลยค่ะ ว่าไม่จำเป็น!” เวนิตาตัดบท 

“เว...” เขาเอ่ยเสียเข้ม สีหน้าท่าทางของคนตรงหน้าดูไม่ถูกใจกับคำพูดของเธอเสียเท่าไหร่ ร่างสูงสบตาเธออย่างสงสัย ก่อนที่เวนิตาจะเฉลยออกมาตรงๆ 

“ฉันเข้าใจว่าที่คุณทำไปเพราะอะไร เรากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ และเราจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าเราไม่ใช่คู่รักกัน มันคืองาน และฉันเองก็มืออาชีพพอ คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้นค่ะ” 

“เวนิตา” เขาจ้องหน้าเธออย่างไม่เข้าใจ ในใจก็คิดสับสนว่าทำไมตัวเองถึงได้ทำเกินเลยกับเธอไปแบบนั้น 

“คุณสบายใจได้ค่ะ เพราะฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย”