กลลวงมาเฟีย No.2 [ซีรี่ส์-หลงเด็ก]จบ

กลลวงมาเฟีย No.2 

ซีรี่ส์-หลงเด็ก 

ราจีฟ  โฮแกน  แบรนครอฟต์ 

เจ้าพ่อมาเฟียค้าอาวุธสงครามแห่งกรุงมาดริด 

เขาไม่ได้โหดร้ายหรือน่าเกรงขามมากเท่ากับราฟาเอลและริคาร์โด้ 

ตรงกันข้ามหากเขาได้เงียบนั่นแหละคือสิ่งที่น่าขลาดกลัวที่สุด 

เกลียดการทรยศหักหลังและแน่นอนพวกมันไม่ควรมีลมหายใจอีกต่อไป 

'เด็กปากเก่งอย่างเธอน่าจะฆ่าให้ตายแทนพ่อเธอนัก' 

เจสสิก้า  คาล์ก 

หญิงสาววัย 21 ปี ทะนงในศักดิ์ศรี ไม่ยอมให้ใครรังแก 

เธอคือคนที่ทำให้หัวใจมาเฟียเต้นระส่ำด้วยกราดเกรี้ยว 

ความปากร้ายไม่ยอมลดราวาศอกทำให้เขาอยากจะฆ่าเธอให้ตายนัก 

'ถึงแม้จะยิ่งใหญ่แค่ไหน แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มารังแกพ่อฉันนะ' 

กลลวงที่ว่าไม่ใช่วาจาของเขา 

แต่เป็นความยั่วเย้ากวนหัวใจมาเฟียอย่างเธอเสียมากกว่า 

"เด็กอะไรปากจัดชะมัด!!" 

"ก็คุณอยากมาโกงพ่อฉันทำไมกันล่ะ"เจสสิก้าเถียงฉอดๆ ไม่ยอมลดราวาศอกลง เธอไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวอำนาจอันล้นมือของเขาซะด้วยซ้ำ 

"คนอย่างฉันเนี่ยนะโกงพ่อเธอ"หึๆ ยัยเด็กสมองกวงคิดได้ยังไงว่าคนอย่าราจีฟจะโกงเงินแค่ไม่กี่พันล้านดอลลาร์ 

"ก็ใช่น่ะสิ!" 

"หยุดกล่าวหาฉันนะยัยเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม" 

"อย่ามาว่าฉันแบบนั้นนะ ฉันไม่กินนมและไม่ใช่เด็กอมมือด้วย!"คนที่ถูกว่าเป็นเด็กถึงกับฉุนเฉียว เธออยากเข้าไปปะทุร้ายร่างกายอันหนั่นแน่นของเขานัก มาเฟียบ้าอะไรกัน ยียวนกวนประสาทจนคนสวยเเพลียจิต 

"แสดงว่าชอบอมอย่างอื่นใช่ไหม?"