นายหัวเถื่อน(มีE-book)จบ

นายหัวเถื่อน 25+ 

แนะนำตัวละคร 

'ราเมศน์' หรือ 'นายหัวราม' แห่ง 'เกาะมืด' เกาะที่ไม่เคยมีใครได้ไปถึง 

เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าข้างกายของตนมี 'เจ้าสาว' ของคนอื่นนอนเปลือยกายอยู่เคียงข้าง ในขณะที่ร่างกายของเขาเองก็ไร้เสื้อผ้าเช่นเดียวกัน 

ราเมศน์ไม่ได้โง่ เขารู้ทันทีว่าทั้งหมดนี้มันคือการจัดฉาก 

แต่ดวงตากลมโตของเจ้าสาวที่คอยวนเวียนอยู่ในหัว บวกกับคราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้มนวลทั้งสองข้าง ทำให้ราเมศยินดีกระโจนลงไปในฉากที่ถูกจัดขึ้นทันทีอย่างไม่ลังเลใจ 

เพราะถูกตาต้องใจเธอแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้า 

และอะไรก็ตามที่ตกมาอยู่ในมือของเขา ไม่ว่าจะเป็น 'คน' หรือ 'สิ่งของ' ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธ์แตะต้อง! 

'หทัยชนก' 

'เจ้าสาว' จำยอม เธอถูกลุงแท้ๆบังคับให้แต่งงานกับผู้มีอิธิพลในเมืองเพื่อธุรกิจและผลประโยชน์ของครอบครัว 

ภายนอกหทัยชนกคล้ายคนหัวอ่อน แต่ภายในเธอเข้มแข็งและคิดหาทางเอาตัวรอดจากงานวิวาห์สุดขมขื่นนี้อยู่ตลอดเวลา 

จนกระทั่งเธอได้พบเขา 'ชายหนุ่ม' แปลกหน้า แค่ได้สบตากันครั้งแรกแม้จะแค่เพียงผิวเผิน แต่เธอก็ไม่สามารถลืมแววตาคู่นั้นได้ 

และอีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงเวลาส่งตัวเข้าหอ หทัยชนกจึงเลือกกระทำเรื่องสุดแสนน่าอายเพียงเพราะอยากจะหนีไปให้พ้นจากสถานการ์อึดอัดนี้ด้วยการจัดฉาก 

เธอไม่มีโอกาสรู้เลยว่าอนาคตของเธอต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร และเธอก็ไม่รู้ตัวเลยว่าการจัดฉากของตัวเองครั้งนี้เหมือนการวางหัวใจไว้ในกำมือของ 'คนเถื่อน' 

'หิน' หรือ 'ศิลา' 

'หัวหน้าคุกมืด' ที่ทุกคนในเกาะมืดต่างให้ความเคารพรองจากนายหัวราม 

เขาทุ่มเททุกชีวิตและทุกอยาดเหงื่อให้กับเกาะมืดเพื่อตอบแทนน้ำใจเพื่อนรักอย่างนายหัวราม 

สาวๆมากหน้าหลายตาในเกาะต่างหมายปองอยากได้ชายหนุ่มมาเป็นคู่ชีวิต แต่ศิลาไม่เคยที่จะชายตามองใคร 

มีเพียงเธอ 'แม่กระต่ายป่า' จอมดื้อ ลูกสาวของหัวหน้าคนงานในเกาะ และเพราะอายุอานามที่ค่อนข้างจะห่างกันเป็นรอบทำให้ศิลาต้องเก็บอาการของตนเอาไว้อย่างมิดชิด ทั้งที่หลงรักเด็กเข้าแล้วหัวปรักหัวปรำ 

'กระต่าย' 

กระต่ายป่าจอมดื้อของนายหิน ทั้งที่พร่ำบอกกับตัวเองอยู่เสมอว่าไม่ชอบคนแก่ แต่ทุกครั้งที่เขาเข้ามาใกล้ หัวใจดวงน้อยๆของเธอก็มีอาการเต้นเร็ว แรง แทบจะทะลุออกมาอยู่นอกอกทุกครั้งไป 

และในยามที่เขาหายไปเพราะภารกิจและหน้าที่ โลกทั้งใบของเธอก็เหมือนจะไม่สดใสเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมา 

เธอจะทำอย่างไรกับตัวเองดี เมื่อปากบอกว่าไม่ แต่หัวใจกลับร่ำร้องว่าใช่อยู่ทุกนาที 

By. Ranadda