“ทำไมต้องเป็นฉันวะ”ฉันโวยวายเสียงดัง ก็จะไม่ให้โวยวายได้ยังไงล่ะ ก็ดูเพื่อนๆของฉันแต่ละคนสิ อ่อ ลืมแนะนำตัวเองค่ะ ฉันชื่อปุยฝ้าย ตอนนี้เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 แล้วค่ะแล้วพี่ปี 2 มีหน้าที่หลักคือการรับน้องปี 1 ค่ะ แล้วฉัน เป็นผู้โชคดีได้รับเลือกจากเพื่อนๆที่รักฉันทุกคนว่า ให้ฉันเป็น “พี่แฝง”
“ก็แกหน้าอ่อนสุดในคณะแล้วนะโว้ย”ฉันควรจะดีใจใช่ไหม แต่บอกเลยว่าฉันไม่อยากเป็นที่สุดให้ทำตำแหน่งอื่นที่เหนื่อยกว่านี้ ฉันยอม เรื่องอะไรจะให้ฉันต้องแอ๊บเป็นเด็กปี 1 แล้วที่สำคัญฉันต้องโดนรับน้องอีกครั้ง นั่นแหล่ะประเด็น ปี 1 ที่แสนโหดร้ายกว่าฉันจะผ่านมันมาได้ แล้วฉันต้องกลับไปนั่งก้มหน้าโดนพี่ว๊าก แว๊กๆๆๆๆใส่อีกรอบ
“ไม่เป็นไม่ได้เหรอวะ”ฉันแทบอยากจะมุดดินหนีไปเสียตอนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่คณะเราปลูกฝังมาให้เราเสียสละเพื่อคนหมู่มาก ถ้าฉันปฏิเสธเสียงแข็งนี่ฉันต้องกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวไปแลยนะ
“พวกเราว่าแกเหมาะสุดแล้วว่ะฝ้าย ดีใจด้วยนะเพื่อนรัก แกจะได้กลับไปเป็นเฟรชชี่อีกครั้ง”ยัยมะนาวเยาะเย้ยหลังจากที่ฉันต้องก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเอง เราทำงานกันเป็นทีม พวกมันสัญญาว่าจะเล็คเชอร์ให้ฉันทุกตัวอักษร และจะเลี้ยงบุฟเฟต์ฉันทุกเมื่อที่ต้องการอีกด้วย แต่ตลอดเวลา 1 เดือนในช่วงรับน้องนั้นเราจะทำเหมือนไม่รู้จักกัน
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แนะนำเรื่อง
“ทำไมต้องเป็นฉันวะ”ฉันโวยวายเสียงดัง ก็จะไม่ให้โวยวายได้ยังไงล่ะ ก็ดูเพื่อนๆของฉันแต่ละคนสิ อ่อ ลืมแนะนำตัวเองค่ะ ฉันชื่อปุยฝ้าย ตอนนี้เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่ 2 แล้วค่ะแล้วพี่ปี 2 มีหน้าที่หลักคือการรับน้องปี 1 ค่ะ แล้วฉัน เป็นผู้โชคดีได้รับเลือกจากเพื่อนๆที่รักฉันทุกคนว่า ให้ฉันเป็น “พี่แฝง”
“ก็แกหน้าอ่อนสุดในคณะแล้วนะโว้ย”ฉันควรจะดีใจใช่ไหม แต่บอกเลยว่าฉันไม่อยากเป็นที่สุดให้ทำตำแหน่งอื่นที่เหนื่อยกว่านี้ ฉันยอม เรื่องอะไรจะให้ฉันต้องแอ๊บเป็นเด็กปี 1 แล้วที่สำคัญฉันต้องโดนรับน้องอีกครั้ง นั่นแหล่ะประเด็น ปี 1 ที่แสนโหดร้ายกว่าฉันจะผ่านมันมาได้ แล้วฉันต้องกลับไปนั่งก้มหน้าโดนพี่ว๊าก แว๊กๆๆๆๆใส่อีกรอบ
“ไม่เป็นไม่ได้เหรอวะ”ฉันแทบอยากจะมุดดินหนีไปเสียตอนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่คณะเราปลูกฝังมาให้เราเสียสละเพื่อคนหมู่มาก ถ้าฉันปฏิเสธเสียงแข็งนี่ฉันต้องกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวไปแลยนะ
“พวกเราว่าแกเหมาะสุดแล้วว่ะฝ้าย ดีใจด้วยนะเพื่อนรัก แกจะได้กลับไปเป็นเฟรชชี่อีกครั้ง”ยัยมะนาวเยาะเย้ยหลังจากที่ฉันต้องก้มหน้ารับชะตากรรมของตัวเอง เราทำงานกันเป็นทีม พวกมันสัญญาว่าจะเล็คเชอร์ให้ฉันทุกตัวอักษร และจะเลี้ยงบุฟเฟต์ฉันทุกเมื่อที่ต้องการอีกด้วย แต่ตลอดเวลา 1 เดือนในช่วงรับน้องนั้นเราจะทำเหมือนไม่รู้จักกัน
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อัปเดตล่าสุด
13 ก.พ. 2568 19:20 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (30)
- #1ตอนที่ 1 เฟรชชี่อีกครั้ง

- #2ตอนที่ 2 เปิดศึก

- #3ตอนที่ 3 หนีเที่ยว

- #4ตอนที่ 4 กลับกับเก๋านะ

- #5ตอนที่ 5 อย่าใส่อีก

- #6ตอนที่ 6 เธอเป็นของผม
หรือ
300 - #7แจ้งข่าวค่าาาา

- #8ตอนที่ 7 ความลับ
หรือ
300 - #9ตอนที่ 8 ความลับ 2
หรือ
300 - #10ตอนที่ 9 ลักลอบ
หรือ
300 - #11ตอนที่ 10 ชีวิตปี 1
หรือ
300 - #12ตอนที่ 11 ความสัมพันธ์
หรือ
300 - #13ตอนที่ 12 เพราะเรานั้นคู่กัน
หรือ
300 - #14ตอนที่ 13 พิสูจน์ nc++
หรือ
300 - #15ตอนที่ 14 ไม่แน่ใจ
หรือ
300 - #16ตอนที่ 15 โกรธไม่ลง
หรือ
300 - #17ตอนที่ 16 ปัญหาของเพื่อน ปัญหาของเรา
หรือ
300 - #18ตอนที่ 17 เดทหวาน ที่ไม่ได้ราบรื่น
หรือ
300 - #19ตอนที่ 18 นอกสถานที่
400 - #20ตอนที่ 19 หวานไม่หายและความเปลี่ยนแปลง
หรือ
300
สาระวารี คือตัวละครที่ชอบมากที่ผู้เขียนได้บรรยายไว้ในหนังสือเรื่อง มนต์จันทรา (ประพันธ์โดย กิ่งฉัตร) จึงขออนุญาติผู้เขียนมา ณ โอกาสนี้ในการนำตัวละครในหนังสือเรื่องนี้มาใช้เป็นนามปากกาด้วยค่ะ
ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนว่า การเขียนนิยาย เป็นงานอดิเรกที่เลือกทำมาตั้งแต่สมัยเรียนกระทั่งตอนนี้มีงานประจำที่แทบจะปลีกเวลามาทำงานที่รักไม่ได้ และเมื่องานประจำค่อนข้างอยู่ตัวและมีเวลามากยิ่งขึ้น งานเขียน จึงกลับมามีอิทธิพลต่อหัวใจอีกครั้ง
ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่สละเวลา เหรียญ กุญแจ ข้อคอมเม้นท์ และกดถูกใจ ทำให้ผู้เขียนมีกำลังใจในการพัฒนาผลงานให้ดียิ่งขึ้น
ทั้งนี้ทั้งนั้น ผลงานทุกชิ้นได้ผ่านการกลั่นกรองจากจินตนาการของผู้เขียนล้วนๆอยากจะขอร้อง และวิงวอนอย่าคัดลอกเนื้อหาหรือดัดแปลงเนื้อหา ขอสงวนสิทธิ์ตาม พ.ร.บ.พ.ศ.2537











