สามีไร้หัวใจ(จบแล้วไม่ติดเหรียญ)

เขาถูกเรียกตัวกลับมาจากอังกฤษเพื่อแต่งงานกับลูกสาวเพียงคนเดียวของเพื่อนสนิทมารดาที่กำลังประสบปัญหาทางด้านธุรกิจจนเกือบหมดตัวจึงต้องการเงินจำนวนมาก หากแต่การจะหยิบยื่นเงินเพื่อช่วยเหลือกันเฉยๆก็อาจจะเป็นที่จับตามองของสื่อได้ดังนั้นการแต่งงานครั้งนี้จึงถูกจัดขึ้นมาเพื่อบังหน้าให้การมอบเงินสินสอดจำนวนหลายล้านบาทให้แก่กันทั้งที่เขาไม่ได้เต็มใจเลยสักนิดเพราะเขามีคนที่เขารักและอยากจะแต่งงานด้วยอยู่แล้ว

หล่อนมั่นรักในตัวของสามีถึงแม้ว่าจะรู้ดีว่าความรักที่เขามีมันไม่เคยเป็นของหล่อนเลย ตลอดเวลาที่แต่งงานอยู่ด้วยกันเขาทำเหมือนกับว่าหล่อนเป็นอากาศธาตุที่ไร้ซึ่งตัวตนและไร้ซึ่งความหมายจนทำให้หล่อนต้องเจ็บปวดและเสียน้ำตาอยู่เสมอ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นน้ำตาของหล่อนก็ไม่ได้ช่วยให้เขารักหล่อนได้เลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งคนรักของเขากลับมาอีกครั้งมันจึงทำให้คำตอบในใจที่หล่อนรู้สึกมาโดยตลอดยิ่งแจ่มชัดมากขึ้นทุกที

“มากเกินไปรึป่าวเปรมมิกา!? ทำไมต้องทำกับญี่ปุ่นเค้าถึงขนาดนี้!?”

เปรมมิกากัดริมฝีปากของตนแน่นหลังจากที่ได้ฟังคำถามจากคนใจร้าย แล้วจากนั้นหล่อนก็ปิดตาลงแน่นๆเพื่อเรียกพลังก่อนที่จะหันหน้ากลับไปเผชิญหน้ากับเขา

“เปรมทำอะไรคะ?”

“ก็ที่สั่งให้ป้าขวัญเค้าลากญี่ปุ่นออกไปไง!”

“ถ้าเปรมสั่งจริงๆมันก็ไม่ผิดนี่คะในเมื่อที่นี่มันคือบ้านของเปรมกับพี่มังกรไม่ใช่บ้านของผู้หญิงคนนี้!”

“เปรมมิกา!! เดี๋ยวนี้ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ!!”

มังกรโมโหสุดขีดหลังจากที่ได้ฟังคำพูดแสนปีกกล้าขาแข็งของเปรมมิกาเขาจึงตรงเข้าไปกระชากข้อมือของหล่อนอย่างคนลืมตัว

“เปรมยอมพี่มังกรมาตลอดก็จริง... แต่อย่าลืมนะคะว่าวันนึงความอดทนของเปรมก็ต้องหมดลงได้เหมือนกัน!”

เปรมมิกาน้ำตาไหลยามเมื่อมองสบกับสายตาวาวโรจน์คู่นั้น หล่อนแกะข้อมือของตนออกอย่างใจเย็น ก่อนที่จะเช็ดน้ำตาแล้วกล่าวต่อ

“ถ้าวันนึงเปรมรักษาพี่มังกรไว้กับเปรมไม่ได้อีกต่อไปก็ขอให้รู้เอาไว้แล้วกันนะคะว่าสิ่งเดียวที่เปรมรักษาเอาไว้ได้ตลอดมานั่นก็คือความรักของเปรมที่มีต่อพี่มังกร แม้มันจะเป็นแค่เปรมคนเดียวที่รักษามันไว้ก็ตาม... ฮึกกกก เปรมขอตัวค่ะ!”