(NC25+)Blackkonic (Hurt) อ่อนแอ? [อ่านฟรี2วัน ติดเหรียญ]

คุณเคยเป็นมั้ย อยู่ๆก็โดนเกลียด ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด? ฉันได้แต่คิดว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของฉันเนี้ย ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้โดนเกลียดทั้งๆที่ฉันยังไม่ได้ไปทำอะไรให้เขาเลย ละอีกอย่างฉันกับเขาก็พึ่งเจอกันครั้งแรก ฉันจะไม่คิดมากเลย ถ้าการเจอกันของฉันกับเขาจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย แต่มันคือจุดเริ่มต้นต่างหาก เรื่องแย่ๆกำลังเริ่มขึ้นกับฉัน ฉันก็ได้แต่ทนรับกรรมที่ฉันไม่ได้ก่อไปสินะ ...........Honeypink loveBlack

 

 

 

 

Konic : "ฉันเลวได้มากกว่าที่เธอคิดอีก"

"เธอมันก็เลวไม่ต่างไปจากฉันมากนักหรอก"

"อย่าแม้แต่จะคิด ยัยแม่มด อย่างเธอต้องเจอกับฉัน"

"ตัวเธอมันน่ารังเกียจ น่าสมเพชสิ้นดี รู้ตัวบ้างไหม"

"กินของเหลื่อจากฉันไปละกันนะ"

"เรียกชื่อฉันหน่อยที่รัก"

"ขอโทษ"

 

 

 

 

 

Honey : "บางทีการหนี มันก็เป็นทางที่ดีที่สุดที่ฉันจะทำได้ และบางทีฉันก็เหมือนหมาจนตรอก"

"น่าลำคาญ"

"เลิกยุ่งกับฉันสักทีเถอะ ปล่อยฉันไปเถอะ"

"แม้แต่ชื่อนายฉันยังไม่อยากได้ยินเลย"

"นายมันตัวน่ารังเกียจ"

"พอแล้ว...ฉันจะ...เจ็บ"

"คิดถึงเฮีย"

 

 

 

 

Green : "ให้มันรู้ไปดิว่าเฮียจะดูแลเธอไม่ได้ แม้แต่ชีวิตเฮียก็ให้ได้"

"ไปให้ไกลๆตีนกูดีกว่า ก่อนจะได้กินลูกปืน "

"มีกันอยู่สองคนนิ จะให้ไปรักใคร"

"ได้ไปแล้วก็รักษาให้ดีๆด้วยไม่งั้นได้กินตีนกูแน่"

"เฮียยังรอที่เดิม"

"น้องสาว"

 

 

 

Physics : "ผู้หญิงถ้าเขาไม่รัก เขาไม่ทนหรอกเฮีย"

"ยิ้มให้ผมดูหน่อย ฮ่าๆๆๆ น่ารักออก"

"ถึงผมจะเด็กแต่ผมก็อร่อยนะ"

"ถ้าไม่ใช่พี่ผมก็ไม่ชอบหรอก"

"ฮัลโลลลลล มีคนป่วยที่ต้องการคนดูแลด่วนคร๊าบบบ"

"อีกสองปีผมจะมาขอพี่แต่งงาน"

 

 

 

 

Wendy : "เมื่อรู้ว่าเขาไม่รักก็ควรพอ เธอว่ามัย?"

"ขอโทษที่เป็นต้นเหตุ"

"ระหว่างพิมเสนกับเกลือ ก็แค่ลองคิดเล่นๆว่าเขาจะเลือกใคร"

"ฉันไม่ใช่คนเสียสละซะหน่อย"

"เหตุผลที่เขาควรจะไป?"

"ขอร้อง ได้โปรด..."

"โง่"

 

 

 

 Zone : "เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ"

"ถ้ามึงไม่รักเขาก็ควรปล่อยเขาไป"

"จะต้องทำไงถึงจะได้ใจเธอคืน"

"รอเธอเสมอ จะรอตรงนี้"

"วันไหนที่เธอเสียใจ ฉันพร้อมที่จะปลอบเธอเสมอ"

"ทุกคนรักเธอ"

 

 

#Hello ทุกคน วันนี้ไลท์มาเปิดเรื่องใหม่ อย่าลืมเป็นกำลังใจและสนับสนุนไรท์ด้วยน้าาาาา เรื่องนี้อัพจนจบแน่นอนเรื่องนี้มี NC และคำหยาบ เด็กควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน