อุ้มรักซาตานเถื่อน

..โซ่ตรวนที่รัดรึงข้อขาบาง จนเป็นห้อเลือดช้ำแดงช้ำม่วง พร้อมเสียงคร่ำครวญของสาวน้อยร่างบางที่นอนกองอยู่กับพื้นห้องที่เย็นเยือก คราบเลือดปนน้ำตาที่แห้งเกรอะกังอยู่บนพื้นกระเบื้องขาวอย่างเด่นชัด 

..ดวงตาที่กลมโตสดใส นัยตาคมเวลาจ้องมองผู้ใดเหมือนดังต้องมนต์สะกด และหวานละลายใจเวลาแย้มรอยยิ้ม แต่!!! ตอนนี้!! กลับปริมไปด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นไหลอาบแก้มขาวนวลทั้งสองข้าง 

..ไอ้พวกคนเลว ไอ้พวกคนชั่ว ไปบอกเจ้านายแกเลย ยังไงฉันก็ไม่ยอม มันไม่มีทางได้สมใจ ถึงฉันจะต้องตายอยู่ตรงนี้ ฉันก็ไม่ยอม ไม่มีทาง!! ฮือ..ฮือ.. 

..เสียงร้องตะโกนด่าทอด้วยความคับแค้นใจ แต่ไปไม่ถึงยังผู้ที่เธอต้องการจะบอก ในใจได้แต่เคืองแค้น กัดฟันบดริมฝีปาก น้ำตาอาบแก้ม คิดแต่เพียงว่า ฉันจะทำยังไงดี มีชีวิตก็ไม่ได้...จะตาย!! ก็ไม่ได้ ฉันจะทำยังไง ฉันจะทำยังไง ..เธอร้องจนสิ้นแรงหลับไป และตื่นขึ้นมาเพื่อร่ำร้องเรียกคนเลวคนนั้นอีก รอเพียงให้เขายอมมาพบและปล่อยเธอสักที ..แต่ร้องยังไง ก็ไร้ซึ่งเงาของเขาอย่างสิ้นเชิง... 

✔️ปล.นามปากกา ปีกหงส์ ขอฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยค่า สนุกหรือไม่สนุกอย่างไร หรือมีข้อผิดพลาดประการใด ต้องขออภัย ไว้ ณ ที่นี่ นะคะ!! 

*ไม่รู้จะมีคนอ่านไหม เพราะถือว่าเป็นนักเขียนหน้าใหม่สำหรับธัญวลัย ถ้าไม่มีไรท์ขอลบออกนะจ๊ะ* 🙏🏼 *แต่รับรองว่าสนุกขั้นเรื่อยๆค่า... 

* 

ปีกหงส์