
ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์
เพลงมีนา
ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์ นิยายจีนโบราณผลงานของ “เพลงมีนา” งานเขียนชุดนี้เป็นงานเบาๆ สบายๆ ให้อ่านกันเพลินๆ รับอากาศร้อนของบ้านเรา “เมื่อชะตากำหนดมาให้ทั้งสองครองคู่ ไม่ว่าจะพลัดหลงกันไปทางใดก็ย่อมได้กลับมาพบกันอีกครา”ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์ เป็นเรื่องราวความรักของหลัวเสี้ยวเวยและหยางเหลาหู่ คู่หมั้นคู่หมายที่มิเคยได้พบหน้า แม้เดิมทีหยางเหลาหู่คิดว่านางตายไปแล้ว แต่เขาไม่รู้เลยว่า ‘สาวใช้’ ที่เขารับเข้ามาทำงานนั้นจะเป็นคู่หมั้นของเขาเอง เมื่อชะตากำหนดให้ทั้งสองได้เป็นคู่ชีวิต แต่กว่าจะถึงจุดนั้นได้ต้องมาคอยลุ้นกันว่า สาวใช้ตัวจิ๋วกับคุณชายใหญ่แห่งป้อมพยัคฆ์ทมิฬจะลงเอยอย่างไร#นิยายรักจีนโบราณ
“เมื่อชะตากำหนดมาให้ทั้งสองครองคู่
ไม่ว่าจะพลัดหลงกันไปทางใดก็ย่อมได้กลับมาพบกันอีกครา”
เรื่องราวความรักของหลัวเสี้ยวเวยและหยางเหลาหู่
คู่หมั้นคู่หมายที่มิเคยได้พบหน้า
แม้เดิมทีหยางเหลาหู่คิดว่านางตายไปแล้ว
แต่ไม่รู้เลยว่า ‘สาวใช้’ ที่เขารับเข้ามาทำงานนั้นจะเป็นคู่หมั้นของเขาเอง
เมื่อชะตากำหนดให้ทั้งสองได้เป็นคู่ชีวิต
แต่กว่าจะถึงจุดนั้นได้ต้องมาคอยลุ้นกันว่า สาวใช้ตัวจิ๋วกับคุณชายใหญ่แห่งป้อมพยัคฆ์ทมิฬจะลงเอยอย่างไร
.......
“นั้นของข้ามิใช่รึ”
เขาปลดสายจูงม้า เห็นนางกินพุทราเชื่อมท่าทางเอร็ดอร่อยจึงอดหยอกล้อนางไม่ได้
“แค่พุทราเชื่อม ท่านจะแย่งข้ารึ”
นางทำท่าหวงขึ้นมา มันก็แค่พุทราเชื่อม แต่นางไม่ได้กินนานแล้วนี่
“แต่นั้นมันของๆ ข้า เจ้าควรให้ข้ากินก่อน”
เขาไม่ชอบกินขนมของหวาน แต่เห็นนางหวงแบบนี้แล้วนึกอย่างแย่งชิง
หลัวเสี้ยวเวยส่ายหน้าไปมา
กลัวถูกแย่งของกินจึงอ้าปากงับพุทราเชื่อมลูกสุดท้ายไว้ในปาก
เหลือเพียงไม้เสียบเปล่าๆ ในมือ
คิดว่าอย่างไรของอยู่ในปากนางแล้วเขาไม่มีทางแย่งชิงเอาไปแน่
ทว่านางกลับคาดไม่ถึงว่าเขาจะยื่นมือมารั้งท้ายทอยของนางไว้
โน้มหน้าลงมาประกบปากที่เผยอขึ้นอย่าตกใจของนาง
เรียวลิ้นตวัดเอาพุทราเชื่อมในปากของนางมาสู่ปากของเขา
'หวานล้ำเกินคาดคิดจริงๆ'
แนะนำเรื่อง

ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์
เพลงมีนา
ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์ นิยายจีนโบราณผลงานของ “เพลงมีนา” งานเขียนชุดนี้เป็นงานเบาๆ สบายๆ ให้อ่านกันเพลินๆ รับอากาศร้อนของบ้านเรา “เมื่อชะตากำหนดมาให้ทั้งสองครองคู่ ไม่ว่าจะพลัดหลงกันไปทางใดก็ย่อมได้กลับมาพบกันอีกครา”ลิขิตรัก จอมใจพยัคฆ์ เป็นเรื่องราวความรักของหลัวเสี้ยวเวยและหยางเหลาหู่ คู่หมั้นคู่หมายที่มิเคยได้พบหน้า แม้เดิมทีหยางเหลาหู่คิดว่านางตายไปแล้ว แต่เขาไม่รู้เลยว่า ‘สาวใช้’ ที่เขารับเข้ามาทำงานนั้นจะเป็นคู่หมั้นของเขาเอง เมื่อชะตากำหนดให้ทั้งสองได้เป็นคู่ชีวิต แต่กว่าจะถึงจุดนั้นได้ต้องมาคอยลุ้นกันว่า สาวใช้ตัวจิ๋วกับคุณชายใหญ่แห่งป้อมพยัคฆ์ทมิฬจะลงเอยอย่างไร#นิยายรักจีนโบราณ
“เมื่อชะตากำหนดมาให้ทั้งสองครองคู่
ไม่ว่าจะพลัดหลงกันไปทางใดก็ย่อมได้กลับมาพบกันอีกครา”
เรื่องราวความรักของหลัวเสี้ยวเวยและหยางเหลาหู่
คู่หมั้นคู่หมายที่มิเคยได้พบหน้า
แม้เดิมทีหยางเหลาหู่คิดว่านางตายไปแล้ว
แต่ไม่รู้เลยว่า ‘สาวใช้’ ที่เขารับเข้ามาทำงานนั้นจะเป็นคู่หมั้นของเขาเอง
เมื่อชะตากำหนดให้ทั้งสองได้เป็นคู่ชีวิต
แต่กว่าจะถึงจุดนั้นได้ต้องมาคอยลุ้นกันว่า สาวใช้ตัวจิ๋วกับคุณชายใหญ่แห่งป้อมพยัคฆ์ทมิฬจะลงเอยอย่างไร
.......
“นั้นของข้ามิใช่รึ”
เขาปลดสายจูงม้า เห็นนางกินพุทราเชื่อมท่าทางเอร็ดอร่อยจึงอดหยอกล้อนางไม่ได้
“แค่พุทราเชื่อม ท่านจะแย่งข้ารึ”
นางทำท่าหวงขึ้นมา มันก็แค่พุทราเชื่อม แต่นางไม่ได้กินนานแล้วนี่
“แต่นั้นมันของๆ ข้า เจ้าควรให้ข้ากินก่อน”
เขาไม่ชอบกินขนมของหวาน แต่เห็นนางหวงแบบนี้แล้วนึกอย่างแย่งชิง
หลัวเสี้ยวเวยส่ายหน้าไปมา
กลัวถูกแย่งของกินจึงอ้าปากงับพุทราเชื่อมลูกสุดท้ายไว้ในปาก
เหลือเพียงไม้เสียบเปล่าๆ ในมือ
คิดว่าอย่างไรของอยู่ในปากนางแล้วเขาไม่มีทางแย่งชิงเอาไปแน่
ทว่านางกลับคาดไม่ถึงว่าเขาจะยื่นมือมารั้งท้ายทอยของนางไว้
โน้มหน้าลงมาประกบปากที่เผยอขึ้นอย่าตกใจของนาง
เรียวลิ้นตวัดเอาพุทราเชื่อมในปากของนางมาสู่ปากของเขา
'หวานล้ำเกินคาดคิดจริงๆ'
อัปเดตล่าสุด
16 พ.ย. 2564 21:22 น.
รีวิว (3)
ดูทั้งหมดอีบุ๊กเรื่องนี้
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (20)
- #1บทนำ

- #2บทที่1.

- #3บทที่2.

- #4บทที่3.

- #5บทที่4. กลิ่นเหมือนดอกไม้

- #6บทที่ 5. ยัยขาสั้นเอ๊ย

- #7บทที่6 เจ้ามีสามีหรือยัง
หรือ
400 - #8บทที่7. ไถ่บาปให้ตัวเอง
หรือ
400 - #9บทที่ 8. ไม่อาจเข้าใจ
หรือ
400 - #10บทที่ 9. ไร้เดียงสาเกินไป
หรือ
400 - #11บทที่ 10. เพียงผู้เดียว
หรือ
400 - #12บทที่11. แค่พุทราเชื่อม ท่านจะแย่งข้ารึ
หรือ
400 - #13บทที่12. เจ้าเป็นใครกันแน่
หรือ
400 - #14บทที่13. เรื่องนี้ไม่ยากเกินข้าจัดการได้
หรือ
400 - #15บทที่14. “ไฉนทำตัวเป็นโจรราคะ!”
หรือ
400 - #16บทที่15. ปรารถนาที่จะถูกรัก
หรือ
400 - #17บทที่16. “เวยเอ๋อร์ เรียกชื่อข้า” NC 108+
หรือ
400 - #18บทที่17. “จะให้ข้าป้อนก็ได้นะ”
หรือ
400 - #19บทที่ 18. ความจริง (จบ)
หรือ
400 - #20ตอนพิเศษ หยางกั๋วชิ่ง-อาลี่
หรือ
500

สวัสดีนักอ่านทุกท่านค่ะ
เพิ่มช่องทางติดต่อนักเขียนค่ะ หากใครเล่น TikToK @plengmena แอดไปทักทายกันได้นะคะ



















