ฤดูหนาวกับความว่างปล่าว

มันคือจุดเริ่มต้นของฉัน

ตอนที่ 0 บทนำ

ณ ที่ทำงานแห่งหนึ่ง

" ไอ นี่เรื่องจริงเหรอ "

"อะไร เรื่องจริง " เด็กสาวตอบด้วยความสงใสเล็กน้อย สายตาเรียบๆดูขรึมแต่จิตใจดี รูปร่างสละสลวย

จนใครๆต้องเหลียวมอง  " เธอจะไปเมืองนอกกับพี่อุ่นใช่ไหม "

"แล้วทำไมเหรอ '-' "

"ก็มันดีไง โอ้ยสงสารคนโสดหน่อยสิ "

ฉันดีใจมากๆเพราะวันนี้เป็นวัครบรอบของเรา >_<

ปิ๊บๆ (เสียงโทรศัพท์)

" ค่ะ พี่อุ่น ได้ค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้เลย "

หลังจากวางสายสาวสวยคนนั้นก็รีบเดินไปยังล๊อกเกอร์หยิบของ และรีบวิ่งออกจากที่ทำงานทันที

"อุ่น รอนานไหมจ๊ะ "เสียงใสๆยิ้มอย่างกับคนละคน

"ไม่หรอก ไอ เธอนี่ตรงเวลาดีจังน่ะ " ชายคนนั้นพูดชื่นชมพร้อมยิ้มน้อยๆอย่างเอ็นดูเหมือนพี่น้องกันไม่มีผิด ใครๆแถวนั้นก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน หน้าตาก็คล้ายๆกัน ทั้งสองได้ยินทีไรจึงอดขำเป็นได้

"เราจะไปที่ไหนกันเหรอ อุ่น"

ดวงตาเป็นประกายสวยมองมาที่เขาคนนั้น " เราจะไป อังกฤษ กันนะ >_< " "จริงเหรอ อุ่น ดีใจจังเลย "

หลังจกนั้นไม่นานเราก็ถึงสนามบินสุววณภูมิ

และขึ้นเครื่องบินไปอังกฤษ

ประเทศอังกฤษ...

"ว้าว หิมะสวยจังเลย ฉันไม่เคยเห็นเลยน่ะเนี่ย " เธอพูดด้วยนํ้าเสียงที่ตื่นเต้นมากๆ

"แล้ววันนี้จะกินอะไรดี ? " อุ่น ถาม " ไม่รู้สิ วิ่งไปดูกันเดี๋ยวก็เจอร้านที่ถูกใจเองเหละ"

"มันอันตรายน่ะ ไอ "

"แน่จริงก็ตามฉันมาให้ทันสิ "

พอพูดจบ ไอ ก็วิ่งไป

" ไอ รอเดี๋ยวมันอันตรายน่ะ ไอ " เค้าวิ่งตามฉันมาติดๆ และเขาเตือนบอกให้หยุดเดี๋ยวนี้ แต่ฉันกลับไม่ฟังเค้าเลยแม้แต่น้อย

ปึก !?

แผ่นป้ายร้านอาหารหรูร่วงลงมา ฉันหยุดและมองขึ้นไป

" ไม่น่ะ "

วินาทีสุดท้าย อุ่น ผลักตัวฉันออกไป

ปัก!!!!

เสียงกระแทกดังจนมีคนหันมามองฉันก็เห็มมันด้วย

นํ้าสีแดงฉานไหลนองพื้น ภาพอันน่าสยดสยองเป็นภาพติดตาฝังลึกในใจ

"กรื๊ด  อ...อุ่น เราขอโทษ ทำไมๆ อุ่น ทำไมนายต้องมาปกป้องเราด้วย เราควรรับผิดชอบกัมมันสิ อุ่น"

นํ้าตาหลั่งรินอาบแก้มเธอ ไอ ได้แต่ขอโทษ อุ่น ทุกครั้งไม่เว้น

หลายปีผ่านไป...

"อุ่น วันนี้... เป็นวันครบรอบของเราน่ะ "

''อุ่น วันนี้เป็นวันครบรอบของเราน่ะ "