คุณเคยคิดไหมว่าทำไมคนเราถึงได้เกิดความรู้สึกรักใครสักคนขึ้นมา?
ตอนนี้ผมกำลังคิด และคิดไม่ตก ก็เพราะ 'เรา' ดันเกิดความรู้สึกนั้นขึ้นมา
'รัก' ที่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นระหว่าง 'เรา'
มัน...เริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
............................................................................................
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาาา”
“โอ โอวววว”
นั่นไม่ใช่เสียงผม
“อืมม”
นี่คือเสียงผม...
“หลิน”
นี่คือเสียงของอีกคนที่ผมนั่งอยู่บนตัก
“ผมไม่ไหวแล้วพี่”
ทำไมเสียงผมที่แผวเบาขนาดนี้
“พร้อมกันนะ”
เจ้าของตักเองก็มีเสียงแผ่วเบาไม่แพ้กัน...เขาขยับวงแขนให้กอดรัดผมแน่นยิ่งขึ้น...กายของเราเริ่มเบียดเสียดกัน และริมฝีปากของเราก็บรรจงจูบกัน อย่างแผ่วเบา...
หัวใจของผมเต้นรัวขณะเงยหน้ามองบุรุษตรงหน้าดวงตาของเขา...ทำไมถึงดูเต็มไปด้วยความรักและดวงตาของผม...ที่สะท้อนในดวงตาของเขาก็มีคำว่ารักสะท้อนออกมา...
ทั้ง ๆ ที่เราไม่เคยจะรักกัน ไม่เคยจะหวาน ไม่เคยจะคิดมีความสัมพันธ์แบบนี้ต่อกัน แต่ทำไมในเวลานี้ กลิ่นหอมหวานของความรักถึงได้คละคลุ้งไปทั่วห้อง ลอยอยู่รอบตัวเรา สัมผัสพวกเราอย่างแผ่วเบา แต่กลับชัดเจนในความรู้สึกเหลือเกิน มัน...เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‘เรา’ รักกัน...ตั้งแต่เมื่อไหร่ ***********************************************สวัสดีค่ะ ม่านม่านโจ่วนะคะนิยายเรื่องนี้เป็นแนวใสๆ เด๋อๆ ของเด็กหลิน และพี่ตินแสนขี้เก๊กค่ะ
ขอออกตัวก่อนเลยว่าเราไม่ถนัดแนวดราม่าค่ะ เพราะฉะนั้นบอกไม่ได้ค่ะว่านิยายเรื่องนี้ดราม่าไหม เพราะถึงอยากจะแต่งให้ดราม่าก็คงตลกโปกฮาเช่นเดิม
ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านสำหรับเม้น และหัวใจที่มอบให้ล่วงหน้าอีกเช่นกันค่ะ /โค้ง
อนึ่ง... ความสั้นยาวของแต่ละตอนอาจไม่เท่ากัน อาจมีจำนวนที่ห่างกันมากห่างกันน้อยนั้นขึ้นอยู่ที่ความเพลินของการแต่งล้วนๆเลยค่ะ แต่ไรต์จะพยายามอัพบ่อยๆเพื่อไม่ให้ขาดตอนนานเกินไปนะคะ ขอบคุณค่า ^0^
แนะนำเรื่อง
คุณเคยคิดไหมว่าทำไมคนเราถึงได้เกิดความรู้สึกรักใครสักคนขึ้นมา?
ตอนนี้ผมกำลังคิด และคิดไม่ตก ก็เพราะ 'เรา' ดันเกิดความรู้สึกนั้นขึ้นมา
'รัก' ที่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นระหว่าง 'เรา'
มัน...เริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
............................................................................................
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาาาาา”
“โอ โอวววว”
นั่นไม่ใช่เสียงผม
“อืมม”
นี่คือเสียงผม...
“หลิน”
นี่คือเสียงของอีกคนที่ผมนั่งอยู่บนตัก
“ผมไม่ไหวแล้วพี่”
ทำไมเสียงผมที่แผวเบาขนาดนี้
“พร้อมกันนะ”
เจ้าของตักเองก็มีเสียงแผ่วเบาไม่แพ้กัน...เขาขยับวงแขนให้กอดรัดผมแน่นยิ่งขึ้น...กายของเราเริ่มเบียดเสียดกัน และริมฝีปากของเราก็บรรจงจูบกัน อย่างแผ่วเบา...
หัวใจของผมเต้นรัวขณะเงยหน้ามองบุรุษตรงหน้าดวงตาของเขา...ทำไมถึงดูเต็มไปด้วยความรักและดวงตาของผม...ที่สะท้อนในดวงตาของเขาก็มีคำว่ารักสะท้อนออกมา...
ทั้ง ๆ ที่เราไม่เคยจะรักกัน ไม่เคยจะหวาน ไม่เคยจะคิดมีความสัมพันธ์แบบนี้ต่อกัน แต่ทำไมในเวลานี้ กลิ่นหอมหวานของความรักถึงได้คละคลุ้งไปทั่วห้อง ลอยอยู่รอบตัวเรา สัมผัสพวกเราอย่างแผ่วเบา แต่กลับชัดเจนในความรู้สึกเหลือเกิน มัน...เป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‘เรา’ รักกัน...ตั้งแต่เมื่อไหร่ ***********************************************สวัสดีค่ะ ม่านม่านโจ่วนะคะนิยายเรื่องนี้เป็นแนวใสๆ เด๋อๆ ของเด็กหลิน และพี่ตินแสนขี้เก๊กค่ะ
ขอออกตัวก่อนเลยว่าเราไม่ถนัดแนวดราม่าค่ะ เพราะฉะนั้นบอกไม่ได้ค่ะว่านิยายเรื่องนี้ดราม่าไหม เพราะถึงอยากจะแต่งให้ดราม่าก็คงตลกโปกฮาเช่นเดิม
ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านสำหรับเม้น และหัวใจที่มอบให้ล่วงหน้าอีกเช่นกันค่ะ /โค้ง
อนึ่ง... ความสั้นยาวของแต่ละตอนอาจไม่เท่ากัน อาจมีจำนวนที่ห่างกันมากห่างกันน้อยนั้นขึ้นอยู่ที่ความเพลินของการแต่งล้วนๆเลยค่ะ แต่ไรต์จะพยายามอัพบ่อยๆเพื่อไม่ให้ขาดตอนนานเกินไปนะคะ ขอบคุณค่า ^0^
อัปเดตล่าสุด
07 เม.ย. 2561 23:37 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (13)
- #1บทที่ 1 ตั้งแต่เมื่อคืน ?
- #2บทที่ 2 ตั้งแต่ 4 เดือนก่อน ?
- #3บทที่ 3 ตั้งแต่วันที่พี่ชวนผม ?
- #4บทที่ 4 ตั้งแต่วันที่พี่สัญญาว่าจะไม่มีใคร?
- #5บทที่ 5 ตั้งแต่งานคืนสู้เหย้า?
- #6บทที่ 6 TIN Part : ถ้าคุณถามว่าผมรักเขาตั้งแต่เมื่อไหร่
- #7บทที่ 7 ตั้งแต่ผมเป็นไอ้ตัวเล็ก?
- #8บทที่ 8 Valentine's Day (ตอนพิเศษ)
- #9บทที่ 9 ตั้งแต่วันที่พี่หวงผม?
- #10บทที่ 10 ตั้งแต่...ความสัมพันธ์แปลกๆ ของเรา (1)
- #11บทที่ 11 ตั้งแต่...ความสัมพันธ์แปลกๆของเรา (2)
- #12บทที่ 12 TIN Part : ตั้งแต่ตอนไหนผมไม่สนหรอก...
- #13บทที่ 13 TIN Part : ตั้งแต่ตอนนี้...เขาเป็นของผม
