นิยายชุด พ่อเลี้ยงกระหายรัก NC20+ (พ่อเลี้ยงจอมเผด็จ พ่อเลี้ยงจอมพล พ่อเลี้ยงจอมทัพ)จบ

พ่อเลี้ยงจอมเผด็จ 

' 

ลูกจัน 

ผลไม้กลิ่นหอม มีรสฝาด ต้องคลึงผลให้ช้ำ รสฝาดจึงจะหายไป 

หล่อน 

ก็เช่นกัน ต้องผ่านการคลึง เคล้น หน่วงหนัก รสชาติจึงจักหอม 

หวานอร่อยลิ้น' 

'อยากฝึกงานในไร่ใช่ไหม' จู่ๆ เขาก็หยุดแล้วกระซิบถาม ปากถามแต่มือไม้ยังยุ่มย่ามไปทั่วเรือนกาย 

'จะฝึกก็ได้ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน...' เขาบอกต่อ... จันทน์กะพ้อปรือตาขึ้น มึนงง...สับสน สติสตังยังดึงไม่กลับ 

จอมเผด็จ 

ก้มลงจูบเปลือกตาบางแล้วกระซิบแผ่วเบาอีกครา... 

'กลางวันฝึกงานฝนไร่ กลางคืนฝึกงานกับฉันที่นี่...ห้องนี้' 

ให้ตายดับ! เขาทำอะไร อยากได้หล่อนจนถึงขั้นต้องทำแบบนี้เลยหรือไง บ้าบอสิ้นดี 

จันทน์กะพ้อ 

ยังไม่ทันตอบ หรืออีกนัยหนึ่งคือไม่มีโอกาสตอบ เพราะพอเขาพูดจบ หล่อนก็ถูกบดจูบ...เร่าร้อน 

มือไม้ของเขาฟอนเฟ้นคลึงเคล้นรึงเร้า กายกำยำแข็งกร้าวของเขาดุนดันจนหล่อนสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แทรกผ่านเนื้อผ้าเข้ามา 

ใช่! เขามันบ้า... บ้าที่ไม่อาจข่มใจบังคับตัวเองให้หยุดได้! 

เนื้อตัวหล่อนหอมหวานนัก 

ยิ่งใจสั่งให้หยุดมือไม้ก็ยิ่งโลมไล้ไม่ฟังคำบัญชา 

'ตกลงนะ เราจะได้เริ่มฝึกกันคืนนี้เลย' 

* 

* 

* 

'ร้าย! คถณมันร้าย! หลอกล่อให้หนูเข้ามารอในนี้ ทำเป็นหงุดหงิดไม่พอใจ แท้จริงคุณวางแผนไว้แล้ว คุณมันคิดไม่ซื่อ คุณมันเฒ่าเจ้าเล่ห์' 

จอมเผด็จตาวาว หล่อนด่าว่าอะไรไม่กระตุกหนวดเขาเท่า 'เฒ่าเจ้าเล่ห์' 

หน็อย! ปรามาสกันเกินไปแล้ว เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นเสียหน่อย อย่างดีก็แค่อายุมากกว่าหล่อนสิบสี่สิบห้าปีเท่านั้น 

'ว่าฉันเฒ่าเจ้าเล่ห์หรือแม่เด็กดื้อ ดี! ฉันจะทำให้เธอรู้ เฒ่าเจ้าเล่ห์ที่เธอว่านี่แหละจะเป็นผัวเธอ' 

จันทน์กะพ้อรู้ตัวว่าพลาดไปถนัดใจก็ตอนนี้เอง เพราะเขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป มือข้างหนึ่งจับตรึงแขนของหล่อนไว้ด้วยกัน 

อีกข้างจัดการดึงกางเกงนอนตัวโคร่งของตัวเองลงจนเผยให้เห็น 'พ่อเฒ่าน้อย' ผงาดกล้าขึงขัง 

*************************************************************************** 

ฝากผลงานด้วยนะฮะ ประดับมุก อาจใหม่ 

แต่รับประกันถ้าคุณลองแล้วจะติดใจ 

พ่อเลี้ยงจอมเผด็จ กับ จันทน์กะพ้อ ร 

สชาติอาจไม่เผ็ดร้อน 

แต่หอมหวานกลมกล่อม 

จรุงใจ 

มี Ebook ให้โหลดแล้วนะฮะ ฝากด้วย 

พ่อเลี้ยงจอมเผด็จ 

ประดับมุก 

www.mebmarket.com 

'ลูกจัน ผลไม้กลิ่นหอม มีรสฝาด ต้องคลึงผลให้ช้ำ รสฝาดจึงจะหายไปหล่อนก็เช่นกัน ต้องผ่านการคลึง เคล้น หน่วงหนัก รสชาติจึงจักหอมหวานอร่อยลิ้น'“อยากฝึกงานในไร่ใช่ไหม” จู่ๆ เขาก็หยุดแล้วกระซิบถาม “จะฝึกก็ได้ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน...” เขาบอกต่อ จันทน์กะพ้อปรือตาขึ้น มึนงง... สับสน สติสตังค์ยังดึงไม่กลับ'จอมเผด็จ' ก้มลงจูบเปลือกตาบางแผ่วเบา แล้วกระซิบแผ่วเบาอีกครา...“กลางวันฝึกงานในไร่ กลางคืนมาฝึกงานกับฉันที่นี่...ห้องนี้”ให้ตายดับ! เขาทำอะไร อยากได้หล่อนจนถึงขั้นต้องทำแบบนี้เลยหรือไง บ้าบอสิ้นดี!'จันทน์กะพ้อ' ยังไม่ทันตอบ หรืออีกนัยหนึ่งคือไม่มีโอกาสตอบ เพราะพอเขาพูดจบ หล่อนก็ถูกจูบอีกครั้งใช่! เขามันบ้า... บ้าที่ไม่อาจข่มใจบังคับตัวเองให้หยุดได้! เนื้อตัวหล่อนหอมหวานนัก ยิ่งใจสั่งให้หยุด มือไม้ก็ยิ่งไม่ฟังคำบัญชา“ตกลงนะ เราจะได้เริ่มฝึกกันคืนนี้เลย”***“ร้าย! คุณมันร้าย! หลอกล่อให้หนูเข้ามารอในนี้ ทำเป็นหงุดหงิด ไม่พอใจ แท้จริงคุณวางแผนไว้แล้ว คุณมันคิดไม่ซื่อ คุณมันเฒ่าเจ้าเล่ห์”จอมเผด็จตาวาว หล่อนด่าว่าอะไรไม่กระตุกหนวดเขาเท่า ‘เฒ่าเจ้าเล่ห์"หน็อย! ปรามาสกันเลยไปแล้ว เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นเสียหน่อย อย่างดีก็แค่อายุมากกว่าหล่อนสิบสี่สิบห้าปีเท่านั้น“ว่าฉันหรือแม่เด็กดื้อ ดี! ฉันจะทำให้เธอรู้สำนึก โทษฐานปากกล้าว่าฉัน ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์”จันทน์กะพ้อรู้ตัวว่าพลาดไปถนัดใจก็ตอนนี้เอง เพราะเขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป มือข้างหนึ่งจับตรึงแขนของหล่อนไว้ด้วยกันอีกข้างจัดการดึงกางเกงนอนตัวโคร่งของตัวเองลงจนเผยให้เห็น ‘พ่อเฒ่าน้อย’ ผงาดกล้าขึงขัง*********************************************************************ฝากผลงานด้วยนะฮะ ประดับมุก อาจใหม่ แต่รับประกันถ้าคุณลองแล้วจะติดใจ 

แวะไปหาเราบ้างนะ 

แฟนเพจ / เฟซบุ้ก สวัสดี พาฟิน 

สวัสดีจะพาเธอฟินไปกับนิยายโรมานซ์หวานๆ