ท่านอ๋องลิขิตรักชายาเหนือภพ(รีไรท์แล้วจะติดเหรียญค่ะ)

>> 

Youtube 

~~ 

ลอง 

ฟังเพลง 

>>บทที่1<< 

>>>>>>>>>>>>>>

>>>>>>>>>>>>> 

>>>>>>>>>>> 

แนะนำ ตัว ละคร 

ท่านอ๋องน้อย อวิ๋นเซิง วังเต๋อซินหย่งชินอ๋อง 

เกี้ยวสาวน้อยไม่เป็น ได้แต่รอ  รอ  รอ  เวลานี้ ต้องลุกขึ้นมา ฮึด แล้ว 

>>>>>>>>>>>>>>>>> 

>>>>>>>>>                      ( รูปข้างล่างจ้ะ ) 

,, สาวน้อยผู้แปลกประหลาด  ฉลาด น่ารัก 

เริ่มเข้ามาในแวดวง  ของเมืองหลวง 

!!    ฮิ ฮิ ฮิ 

>>>>>>>>>>>> 

~~~~ โตเป็นสาว แล้ว ~~~~ 

ขอบคุณทุกภาพจาก google และfb 

รูปภาพ ประกอบคำบรรยาย ตัวละคร 

ไม่เกี่ยวกับเนื้อหา 

เครดิตตามภาพ เจ้าค่ะ 

@@@@@@@ 

แนะนำ บางส่วน ตัวละคร 

มู่(เฟิ่งเจิน)เฉี่ยวหลัน 

มู่เทียนฮ้าว บิดา 

ไป๋ซังชิง(เสี่ยวซาน) มารดา ตระกูลไป๋ 

มู่เฟิ่งซี น้องชาย 

มู่เฟิ่งซัน น้องชาย 

มู่ซาน ท่านปู่ /ลี่ ซีเสียน ท่านย่า 

มู่ เทียนหลิง ท่านอาหญิง 

ก่วน เสวี่ยผิง  เปียวเม่ย ท่านย่า/ก่วน เสวี่ยซิน เปียวเกอ 

ผิงอี้ ผิงเอ้อร์ ผิงอิง ผิงอัน /เหยียน โหยวหลุน  _อู๋ เจ๋อหมิง 

กง /โหว/ ป๋อ /จื่อ /หนาน/ เป็นบรรดาศักดิ์ของจีนสมัยโบราณแต่ละยุคเรียกต่างกันออกไป 

ปี้เต๋อเร่อ_ปีเตอร์ บอสใหญ่สถาบัน ดวงดาว แห่งอนาคต 

จู ลี่ฟาง _หวัง จื่อเจียน _ฉี ซ่งเซิน _เพื่อนในมหาวิทยาลัย 

'เรื่องนี้ไม่อิง ปวศ เจาะจงช่วงใดยุคใดทั้งนั้น  ใช้บรรยากาศประเพณีจีนสมัยโบราณเท่านั้น' 

'ไม่ทะลุมิติ เพราะทางทีวีจีนมีข้อจำกัดไม่สร้างซีรีย์ทะลุมิติแต่จะเลี่ยงไปเหตุผลอื่น จึงเน้นที่การถอดจิต บำเพ็ญเพียร' 

@@@@@@@@@@@ 

>>> 

>>>>>>> 

> 

บทที่ 1 จำความ 

ได้ 

< 

<<< 

>>> 

ไม่ว่าอย่างไร 

ชาติไหนๆ 

เพราะรักษาศีล 

มีจิตเมตตา 

ดวงจิตจะอยู่โลกใด 

ก็ไม่ต้องกังวล 

นางต้องได้กายเนื้อที่ผ่องพรรณ 

งดงาม 

ในใต้หล้า 

ความจริงในข้อนี้คือ 

ความจริง 

>>> 

ปัญญา 

บารมี 

อยู่ที่จิตบำเพ็ญเพียร 

จิดใจผ่องพิสุจใส 

มีเมตตา 

มีความขยัน 

สม่ำเสมอ 

คือการสั่งสมบุญ 

<<< 

สิ่งที่ปราถนา 

คืออยากเป็นผู้ที่ข้ามภพ 

ข้ามจักรวาล 

อยู่ในอวกาศ 

เพื่อได้เป็นผู้รู้ที่เห็นทุกสิ่งอย่าง 

การเรียนรู้มาจากหลายภพ 

ทำให้สามารถถอดจิต 

ความทรงจำยังตามติดตัวไปด้วย 

แม้เปลี่ยนภพภูมิ 

เปลี่ยนโลกใบใหม่ 

ทั้งโลกวิทยาศาสตร์ก้าวหน้า 

โลกยุคอุตสาหกรรมที่เคยไปเยือนมาแล้ว 

ก่อนหน้า 

ชาติที่แล้ว 

นางเป็นอาจารย์สอนพิเศษฟิสิกส์ 

และคำนวณอยู่ในมหาวิทยาลัยชื่อดังของกรุงเปจิ่ง 

บอสใหญ่ 

ปี้เต่อเร่อ 

เป็นบอสของสถาบันที่พวกนางได้ค้นคว้าเกี่ยวกับดวงดาวและเพื่อนในสถาบันอีกสามคน 

มีจูลี่ฟาง 

หวังจื่อเจียน 

และฉีซ่งเซิน 

นั้น 

พวกเขาตามหาจานบิน 

วัตถุเหนือโลก 

แต่นางใช้แนวทาง 

ถอดจิตและนั่งสมาธิอธิษฐาน 

_@@ 

ข้าขออธิษฐาน 

แม้ชาตินี้ 

โลกที่แล้วมายังไม่สมปรารถนา 

ก็จะขยันอดทนตั้งมั่นบำเพ็ญเพียรต่อ 

ทั้งขอให้ดวงจิตจดจำความรู้ความสามารถ 

ทักษะทุกอย่าง 

สติปัญญาที่ได้สั่งสมไว้ 

ตบะบำเพ็ญเพียร 

ดวงจิตที่เห็นแสงแห่งสมาธินั้น 

ดวงจิตที่สั่งสมบุญแต่ปางก่อน 

ที่ระลึกได้สามชาติ 

ขอให้คงอยุ่อย่าได้ลืมเลือน 

..... 

เพียงบำเพ็ญต่อยอดต่อไป 

เพราะข้า 

ไม่อยากไปเริ่มต้นเรียนที่เนิสเซอรี่ 

ทั้งไฮสคูล 

อีกแล้ว 

ยิ่งใน 

ปีแรกของมหาวิทยาลัย 

ช่างเหนื่อยเหลือเกิน 

!,,,,, 

@@@@ 

: 

ค่ำคืนที่แสงดาวยังพร่าเลือนดวงจันทร์ยังไม่สาดส่องพื้นไม้ยังเย็นเยือกแม้มีกระถางไฟให้ไออุ่นในเรือนในเรือนซิ่งกวง 

ของคฤหาสถ์ตระกูลมู่ในอำเภออูถงบ่าวรับใช้บางคนยืนรอหน้าประตูเรือนคอยรับคำสั่งบางคนเตรียมน้ำชาน้ำร้อนหลายวันหลายคืนมานี่ 

คุณหนูใหญ่วัยห้าขวบยังคงป่วยมีไข้แม้ฟื้นไข้แล้วยังมีแววตาเลื่อนลอยท่านย่าเรียกขานชื่อเท่าไรก็ยังไม่ขานรับ 

กระทั่งวันนี้นายท่านกลับมาจากเมืองหลวงตามคำสั่งฮูหยินผู้เฒ่าที่ต้องให้เจ๋อหมิงไปตามมาให้ได้ 

แม้คุณหนูใหญ่จะเป็นบุตรีแต่ทั้งนายใหญ่นายผู้เฒ่าและฮูหยินผู้เฒ่ารักนักหนาถึงได้มาอยู่ในคฤหาสน์ในเมืองอูถง 

เพราะท่านปู่ท่านย่ารักเอ็นดูหลานสาวคนโตยิ่งนัก 

ตระกูลมู่ของท่านปู่มีลูกหลานผู้ชายมากมายแต่ท่านปู่กับท่านย่าต่างตกลงจะแยกมาตั้งตระกูลเองที่นี่ 

เพราะทั้งสองมุ่งในทางสงบ 

ท่านย่ามีวาสนาทางธรรมรับรู้แล้วว่าจะเดินทางสู่โลกนิรันดร์ 

ท่านปู่ท่านย่ามีบุตรสองคนคือท่านเทียนฮ้าวและท่านอาหญิงเทียนหลิงแค่สองคนนี้เท่านั้น 

ท่านอาหญิงออกเรือนไปกับท่านอาเขยเป็นตระกูลชาวยุทธตระกูลใหญ่ 

ท่านพ่อเทียนฮ้าวเป็นหัวหน้ากองร้อยเล็กๆของกองทัพในเมืองหลวงแต่งงานกับท่านแม่ตระกูลคหบดี 

ซึ่งมีท่านยายใหญ่เป็นฮูหยินท่านแม่ทัพอยู่ชายแดนส่วนท่านยายแท้ๆเป็นบุตรีคนที่สองในตระกูลจากจำนวนห้าคน 

และมีท่านป้ารองที่เป็นบุตรีท่านยายใหญ่เป็นฮูหยินราชองครักษ์ในวังหลวง 

เนื่องจากท่านปู่ท่านย่าแยกตระกูลออกมาและมีวาสนาทางธรรมกลายเป็นตระกูลเล็ก 

ความมักใหญ่ในอำนาจลาภยศแข่งขันยิ่งหลีกหนีห่างไกลคุณหนูใหญ่จึงไม่เคยพบกับสิ่งเหล่านี้ 

นอกจากได้ยินในเรื่องเล่าของผู้ใหญ่และบ่าวเท่านั้น 

ท่านย่ากล่าวกับบุตรชาย 

" 

เรียกนางสิหลันเอ๋อร์ 

อาเจินอาเจิน 

" 

ชื่ออาเจินคือชื่อที่คนในครอบครัวใช้เรียกหลานสาวมีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ 

" 

หือ 

" 

ข้าได้ยินเสียงวุ่นวายจึงพึมพำในคอท่านย่าได้ยินแม้เสียงจะเบามากกลับดีใจยิ่งนัก 

" 

เจ้าใหญ่พาไปหาท่านเซียนเซินหมอหลี่ที่หุบเขาเฮยหู่สักครั้งเถอะยัยหนูยังมีจิตวิญญาณไม่ผสมผสานกลับมาครบ 

ท่านย่ามู่ซีเสียนนับยามสามตากำหนดรู้แน่ว่าหลานสาวคนนี้มีอายุจิตหลายร้อยปีสั่งสมบุญมาไม่น้อย 

การจะไปหาท่านเซียนเซินบนยอดเขาเฮยหู่ต้องใช้ดวงจิตของผู้ที่บำเพ็ญเพียร 

จึงจะแน่ใจได้ว่าท่านเซียนเซินจะอนุญาตให้เข้าไปรักษาหรือไม่ 

" 

งั้นก็ลองดู 

" 

ท่านพ่อที่เพิ่งกลับมาถึงคฤหาสถ์ท่านปู่รีบเรียกจางหยางเตรียมรถม้า 

ตั้งแต่วันนั้นคือวันที่นางจำความได้ในวัยห้าขวบ 

ส่วนวัยก่อนหน้านั้นจำได้แค่วันที่ได้รับการเจาะหูช่วงสามขวบซึ่งเจ็บมากนอนซบหน้ากับตักท่านแม่ 

ท่านแม่ปลอบใจว่า 

" 

อยากใส่ต่างหูสวยๆก็ต้องเจาะหูก่อน 

" 

นางคิดแต่ว่าจะได้เจอในสิ่งสวยงามแต่ดีจังไม่ต้องไปโรงเรียนเหมือนโลกที่เคยจากมาคราวก่อน 

แต่หารู้ไม่ 

นางต้องตื่นเช้าอยู่ดีถ้าต้องการรักษาโรคที่ติดตัวมาถึงขนาดต้องฝึกวิชายุทธแต่เช้าตรูถึงสิบปี 

@@@ 

.......................... 

* 

(บทแรก- 

บทที่5 

ต้องแก้ไขสำนวนอีกนิด รอจบเรื่อง จะเกลาไว้ท้ายสุดนะค่ะ)*<<< 

>>