ข้ามภพชาติ เซียนมารเดียวดาย

เพชรเมฆา เด็กชายที่อายุกำลังจะเข้าปีที่ 16 หลังปิดเทอมใหญ่ของการจบการศึกษา ม.ต้น พ่อของเขามีนัดที่ต่างประเทศจึงได้นึกอยากพาครอบครัวพักผ่อนที่จีนประเทศคู่ธุรกิจ 

เด็กชายได้มาเหยียบยังสถานที่โบราณของจีนก็พบเข้ากับค่ายประตูกล ใครเล่าจะคิดว่าเขาจะถูกดึงข้ามภพไปยังหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ได้ร่ำเรียนวิชาที่ภพก่อนไม่เคยใส่ใจ ได้ต่อสู้เพื่อครอบครัวใหม่ พบปะกับมิตรมากมาย ได้พบหญิงสาวงดงามสามนาง และมีสหายสูงศักดิ์ 

ใครเล่าจะคิดว่าเขาจำเป็นต้องเข้าสู่วิถีแห่งกระบี่เซียน และใครจะรู้โชคชะตาตนว่าจะต้องอยู่อย่างสูญเสียโดดเดี่ยว บทสรุปจะเป็นอย่างไร 

เมื่อสุดท้ายกระบี่ที่ได้มาอาบเคลือบด้วยความโกรธแค้นแสนทุกข์ระทม ประกอบกับเจ้าของที่ยินยอมเสียสละสิ้นทุกสิ่ง 

-------🍃🍃🍃------- 

"จงเดินหันหลังกลับไป หนทางข้างหน้าไม่มีสิ่งใดรอท่านอยู่" 

ดวงตาสีแดงตวัดมองอ๋องผู้พรากความสุขทั้งหมดไปจากเขาสิ้น ยกยิ้มเหยียดเย้ยฟ้าดินด้วยคมกระบี่สองคู่ในมือสองข้าง โลหิตอาบไล้ฉาบร่างกายให้ชุดสีม่วงอ่อนบางเบาแดงฉาน 

"หลันตงถิง! แม้ข้าจะพรากทุกสิ่งหายไปจากเจ้าแต่ทุกคำพูดของข้ามิเคยโกหก!" อ๋องสูงศักดิ์กล่าว 

"ข้ารู้...รู้เสมอมา" 

ร่างนั้นประสานกระบี่สองเล่มเข้าด้วยกันแล้วหมุนตัวสะบัดชายผ้าเดินจากไป เบื้องหน้าของหลันตงถิงคือทายาททั้งเก้า หากเบื้องหลังทอดทิ้งไว้เพียงอ๋องผู้ยิ่งใหญ่กับหยกงามบริสุทธิ์หนึ่งชิ้น สีหยกต้องแสงเป็นประกายคล้ายหยาดน้ำตาที่มีเลือดหยดปน หมิงเฮยอ๋องตะโกนเอ่ยบอกความในใจออกไปกลับได้เพียงร่างโปร่งที่หายลับไปในพงไพร 

"หลันตงถิง! ข้ารักเจ้า!" 

ภาพสมมุติ : หลันตงถิง (兰童停 แปล เด็กที่เชื่อฟังดุจกล้วยไม้ >>ถ้าเข้าเครื่องแปลภาษาจะแปลว่า ลานทอง) 

ภาพสมมุติ : กวงเสวี่ยอวี๋ (光雪玉 แปล รัศมีหยกหิมะ หรือ หยกหิมะบางเบา ก็ได้) 

ภาพสมมุติ : เหลิ่งป้านซิง หรือ หมิงเฮยอ๋อง (冷伴星 >เหลิ่งป้านซิง = ดาราอันเหน็บหนาว< 名黑王 >หมิงเฮยหวาง = กษัตริย์ผู้มีชื่อเสียงดำมืด<) 

ภาพสมมุติ : กวงฮงเหลียน (光红莲 แปล รัศมีบัวแดง/ฮง คือสีแดง ในที่นี้ใช้เล่นเสียง) 

ภาพสมมุติ : กวงชางเทียน (光苍天 แปล รัศมีท้องฟ้า)