รักร้ายนายรุ่นน้อง (อีวา & เอเดรีย)จบ

Adrian เอเดรีย 

"ฉันจะแย่งเธอมาเป็นของฉันให้ได้ อีวา" 

Eva อีวา 

"ฉันไม่ใจอ่อนคบกับนายหรอกนะนายเอเดรีย" 

“ไม่! ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันนายไม่เกี่ยว”ฉันตะคอกใส่หน้าเขาและพยายามดิ้นหนี 

“แล้วอยากให้ฉันเกี่ยวมั้ยล่ะ”เขาถามอย่างมีเลศนัย 

“จะทำอะไร”ฉันเริ่มกลัวเขามากขึ้นแล้วสิจากที่จะทำใจแข็งไม่กลัวทว่าก็ทำไม่ได้แล้ว 

“ก็ทำอย่างนี้ไงล่ะ”ไม่พูดเปล่าเขาก้มหน้าลงประกบปากฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว 

“อื้อ...”ฉันดิ้นรนออกจากพันธนการทว่าก็ไม่พ้นทั้งมือขาถูกเขาล็อกไว้หมดได้แต่ดิ้นเท่านั้นพอเขาละริมฝีปากออกจากกันฉันรีบเอ่ยเสียงดังออกไปอย่างผิดหวัง 

“นายมันบ้าไปแล้ว คนเลว!”ฉันชักมือขึ้นตบหน้าเขาหันไปทางอื่นหลังจากที่เขาปล่อยแขน 

“ใช่! ฉันมันบ้า! เพราะใครล่ะ เพราะใครล่ะ!”เขากดไหล่ฉันแน่นจนรู้สึกเจ็บระบมไปหมด 

นิยายเรื่องนี้ไรท์แต่งทิ้งไว้ได้นานมากแล้ว เคยลงธัญวลัยแล้วด้วยแต่ไม่ใช่ชื่อนี้ 

ใครที่เคยอ่านก็จะนึกออกเพราะมันนานมากแล้ว