บ่มใจรัก

บ่มใจรัก

ชีวิตเขาโตมากับความสมบูรณ์แบบ

ชีนกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้

สิ่งที่อยากได้ขอแค่สั่งก็ได้มาได้ยาก

ชีวิตเขาไม่เคยเห็นหัวใคร ชีวิตมีแต่กู กู และกู ชีวิตที่มีตัวเองเป็นหลัก

ทุกคนต้องโคจรรอบตัวเขา เขาจะไม่มีวันโคจรรอบตัวใคร

เงินทอง ผู้หญิง เหล้ายาเขาลองมาหมดแล้ว

ของพวกนั้นเขามีเหลือกินเหลือใช้จนเอาไปละลายน้ำทิ้งสักสิบชาติก็ยังไม่หมด

แต่...

ใครจะรู้ว่าชีวิตที่เคยอยู่บนยอดฟ้า วันหนึ่งจะถูกดีดลงมาสู่ก้นเหว

ทันทีที่พ่อแม่สิ้นลม พวกญาติก็จัดการฮุบสมบัติแล้วถีบเขาออกจากบ้าน

เขาตัวคนเดียว ไม่มีพี่ไม่มีน้องจะให้พึ่งพาอาศัย

ไม่คิดไม่ฝันว่าวันที่ไม่มีแม้แต่ที่ซุกหัวนอนจะมาถึง

เขาต้องมาอาศัยอยู่กับคนรับใช้เก่าของแม่ในไร่สวน

ไร่สวนที่เป็นของคนอื่น ไร่สวนที่ไม่ใช่ของคนรับใช้ แต่เป็นของคนอื่นอีกทีหนึ่ง

ตกต่ำทั้งทีมันก็ตกต่ำได้สุดตีนจริง ๆ เป็นคนรับใช้ของคนรับใช้และของคนรับใช้อีกทีหนึ่ง

ที่สุดของความบัดซบคือการเคยมีแล้วต่อมามันไม่มี

เขาไม่เคยลำบาก ไม่เคยทำงาน ไม่เคยขอร้องใคร แต่ชีวิตต้องกลับพลิกผันเพียงชั่วข้ามคืน

เขาในสภาพที่ไม่มีใครเห็นหัว เขาที่ไม่มีใครเคารพยำเกรง เขาที่เหลือเพียงแค่ตัว

‘ฐาปกรณ์’ ในชีวิตแบบนี้ มีชีวิตแบบหมาข้างถนนตัวหนึ่งจากที่เคยเป็นเทวดา

ความพลิกผันขนาดนี้เขารับไม่ได้ เขายอมตายเสียดีกว่า...

แต่ใครจะคาดคิดว่าความบัดซบยิ่งกว่าคือคนจะตายกลับไม่ได้ตาย

เชือกรั้งอยู่ที่คอแล้วแท้ ๆ เท้าก็ห้อยลงมาแล้วแท้ ๆ

กลับมีลูกธนูปลายคมหนึ่งดอกวิ่งเสียดผ่านอากาศเฉือนเส้นผ้าจนมันปริ่มขาด

กลายเป็นเขาที่หล่นตุบกระแทกพื้น มองร่างสูงโปร่งเจ้าของลูกดอกช่วยชีวิตสาวเท้าเข้ามาใกล้

ผู้ยื้อชีวิตบัดซบของเขาได้อย่างฮาร์ดคอร์...

คนคนนั้นมองหน้าเขาด้วยใบหน้าเรียบสนิทพร้อมกับเอื้อนเอ่ยคำพูดที่ขัดกับใบหน้าหวาน

‘ไปตายที่อื่น อย่ามาตายในไร่ของผม’

*************************************

ปกติแล้วเป็นคุณฐา ‘คุณฐา’ ที่ใคร ๆ ก็ช่างเอาอกเอาใจ

พอตกอับกลับกลายมาเป็น ‘ไอ้กรณ์’ ฟังเสียดหูเพราะน้ำเสียงที่หยาบโลน

ไอ้กรณ์ที่ต้องทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำเพื่อแลกค่าแรงรายวัน

ไม่ใช่คุณฐาที่งอมืองอตีนรอคนมาประเคนให้อีกต่อไป

แถมนายจ้างคนใหม่เขายังเป็นเด็ก เด็กที่อ่อนกว่าเขาถึง 6 ปี

เห็นไหม แค่ตัวเลขก็อัปมงคลแล้ว

แล้วชีวิตการทำงานของเขาที่เหลือต่อไปจะเป็นยังไง

แต่สุดท้าย ‘ฐาปกรณ์ ’คนนี้มันก็แค่ไอ้คนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

ประกาศกร้าวไปเสียอย่างดิบดีว่าจะไม่ขอทำงานร่วมด้วย

ต้องคลานเข่ามาขอพึ่งใบบุญไอ้เด็กเวร

คนบ้าอะไร หน้าตาก็หวานน่ารักอยู่หรอก

นิสัยกลับตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์ภายนอกไปเสียทุกประการ

หน้าตาราวกับเทวดาตั้งใจปั้น... นิสัยราวกับยมบาลสาปส่งถีบ

สักวันหนึ่งเถอะไอ้เด็ก ‘อติคุณ’ เจ้าเด็กนิสัยเสีย

เขาจะทำให้เด็กนิสัยคนนี้เรียกเขาว่า ‘คุณฐา’ เหมือนเดิมให้ได้

ไม่ใช่ ‘ไอ้กรณ์’ ที่ทุกคนผันมาจากคำว่า ‘กรรมกร’

แต่ตอนนี้สิ่งที่ทำได้... คือการเป็นเบ๊เจ้าเด็กนี่เพื่อแลกกับค่าแรงไปวัน ๆ ก่อน!

แค่คิด คุณฐาคนนี้ก็เจ็บใจนัก!

Image

Wu Yifan : 吴亦凡   /  Lu Han : 鹿晗

By Virgo-N

FB : Virgo-N