เพียงเธอ......แค่ฉัน

ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี

กับความรู้สึกที่มีในตอนนี้

มันสับสนวุ่นวายไปหมด

...............................................................................................................................................................................

เอาเป็นว่าฉันจะเริ่มต้นตรงนี้

เริ่มต้นตรงคำว่าขอโทษ

“ ขอโทษนะ “

ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำลงไป มันอาจจะทำให้เธอไม่พอใจและเริ่มจะไม่ชอบขี้หน้าฉันแล้วใช่ไหม?

ฉันรู้ว่าเธอเริ่มคิดแบบนั้น เธอเริ่มคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงบ้า บอ งี่เง่าไร้มารยาท ทำตัวไม่น่ารัก  ฉันรู้

และนั่นมันก็ทำให้ฉันรู้สึกเสียใจและหดหู่ที่ทำให้เธอเริ่มเดินถ่อยห่างจากฉันไป ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันแบบนี้

การปรับความเข้าใจกันอีกครั้ง มันก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก ความรู้สึกมันยังคงมีบาดแผลของมัน ......เอาแบบนี้ไหม ฉันจะเล่านิทานให้เธอฟังเป็นการไถ่โทษ ( มันเหมือนหลอกเด็กยังไงชอบกล ฮ่า ฮ่า )

เธออยากฟังนิทานก่อนนอนไหม?

ฉันมีนิทานเรื่องหนึ่งจะเล่าให้เธอฟัง

นิทานเรื่องนี้มีชื่อว่า ความลับ

ความลับทุกคนก็ต้องมีความลับเป็นของตัวเอง ความลับจริงๆ ที่ไม่เคยบอกให้

ใครรู้มาก่อน เธอเคยมีความลับที่รู้เฉพาะตัวเธอเองไหม ?

เรื่องราวความลับที่จะเล่าต่อไปนี้ก็คือ ความในใจที่ไม่เคยบอกใครมาก่อน ระยะเวลาอันยาวนานที่เฝ้าเก็บเอาไว้และไม่เคยคิดที่จะบอกใคร หญิงสาวคนหนึ่งเฝ้าเก็บความรู้สึก ชอบ ที่ตัวเองมีให้แก่ชายคนหนึ่งเอาไว้ เป็นระยะเวลาอันยาวนาน เธอไม่เคยบอกใคร ไม่เคยคิดที่จะเอ่ยพูดกัยบใคร เธอได้แต่เพียงเก็บเอาไว้ในหัวใจ ลึกๆ เขาอยู่ในพื้นที่อันน้อยนิดในหัวใจของเธอ แต่เขาอยู่ตรงนั้นไม่เคยจางหายไปไหน จากวันเป็นเดือน จากเดือน เป็นปี เขาก็ยังคงอยู่ที่เดิม ในนั้นในใจเธอ

เธออยากเก็บเขาเอาไว้แบบนั้น เฝ้ามองห่างๆ แบบนี้มองดูชีวิตที่สวยงามที่เขามี ดูเขามีความสุขจังเนอะ!

แล้ววันหนึ่งใครจะไปคิด แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่เคยฝัน เธอและเขามีจูบแรกร่วมกัน!!

จูบแรกที่ไหวหวั่น หัวใจที่สั่นไหวอยู่แล้ว มันพองโตเสียจนทำอะไรไม่ถูก  ทำได้แค่เพียงปล่อยให้เธอได้จูบซับเอาความรู้สึกต่างๆ จากหัวใจของเธอออกไป

เพราะหวั่นไหว

เพราะหัวใจเป็นของเขา

เพราะเธอยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำ

มากมายเหลือเกินความรู้สึกที่มี

มันเอ่อล้นจนเกินบรรยาย

จูบนี้ ที่มาจากความผิดพลาด หรือตั้งใจของเธอไม่อยากคิด รู้แต่ว่าเธอจูบกับเขาและเริ่มมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง รู้ว่าเขาอันตราย แต่เธอยังอยากจะลิ้มลองความเสียใจ สุดท้ายเธอก็สมใจ ความรู้สึกที่มีคงไม่พ้นคำว่าเสียใจ แต่เธอไม่ได้เสียใจที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา แต่เสียใจที่เธอบังเอิญได้ทำลายมิตรภาพดีๆ ไปเสียแล้ว เพราะอารมณ์ชั่ววูบ

อันที่จริงมันไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ แต่มันเป็นความตั้งใจของเธอ เพราะเธอชอบเขา ชอบมานานแล้ว แต่ไม่อาจจะพูดออกไปเพราะกลัวคำว่ามิตรภาพจะสั่นคลอน สุดท้ายมันก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อเธอเริ่มทนมองเขากับหญิงอื่นไม่ไหว ไฟร้อนที่อยู่ในใจมันจึงล้นออกมา แล้วเผลอแสดงท่าทางไม่น่ารักออกไปให้เขาเห็น และเธอเองก็รับรู้ได้ว่าเขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก  สายไปไหมกับคำว่าขอโทษ ฉันยังไม่รู้คำตอบ แต่ที่รู้ก็คือมันสายไปแล้วในความสัมพันธ์เก่าๆ ของเราเธอ ไม่ได้เสียใจที่มีความสัมพันธ์กับเขา แต่เธอเสียใจที่สูญเสียสองปีแห่งความทรงจำดีๆ กับเขาไปตลอดกาลเสียใจจริงๆ เกินคำบรรยาย

คำถามคือ ทำไมถึงทำแบบนั้น? ทุกคนอยากรู้คำตอบใช่ไหม?

เอาเป็นว่าฉันจะตอบคำถามให้ก็ได้

แต่ก่อนจะฟังคำถามของฉัน ฉันมีความลับจะบอก

บางคนในความทรงจำอาจจะเป็นคนที่ทุกคนคาดไม่ถึง

และเขาก็เป็นคนที่ฉันไม่อาจจะเอื้อมถึง

ต่างกันราวอยู่กันคนละโลก จะทำอย่างไรฉันถึงจะได้ใจเธอ

แต่หวาดกลัวความเป็นจริงที่ต้องเผชิญ

จะให้ฉันทำอย่างไร ฉันชอบเธอ ชอบเธอมาก  ความเป็นจริงมันทำร้ายฉันเสมอ ทำอย่างไรจึงจะทนไหว

เธอมองฉันสำคัญมากแค่ไหน เธอมีคนมากมายรายล้อม และตอนนี้หัวใจเธอก็มีเจ้าของ มันช่างทรมาน เพียงฉันคนเดียวที่ยังคงมองเธออยู่ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลง  จะนานแค่ไหน ทรมานแค่ไหนก็ยังคงมองเพียงแค่เธอ ไม่อยากสูญเสียเธอไปไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ในฐานะใดก็ตาม มันก็สำคัญสำหรับฉันเสมอ

ครั้งแรกที่เราทะเลาะกัน ฉันเกือบสูญเสียเธอไป โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่ได้อยากทำให้เธอรู้สึกไม่ดี ไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร อยากให้เธอเข้าใจว่าฉันเป็นเพื่อนที่ดีของเธอแบบนี้ตลอดไป

ชอบเธอมากจริงๆ เพื่อนจากแดนไกล!!

ถึงตอนนี้แล้ว ฉันคิดว่าทุกคนคงเดาได้ไม่ยากใช่ไหมว่าเขาคือใคร?

ในความทรงจำอันยาวนานของฉัน!