เสน่หามนตราลิลลี่ ซีรี่ส์ ดอกไม้ของมาเฟีย IIจบ

“เธอคือดอกไม้หลากสีสัน 

ที่เขาอยากจะผูกและพันไปตลอดชีวิต” 

โรบิน คาลอฟกี้ วัย 30 ปี 

ทายาทคนโตของโรเบิร์ตและสโรชินี คาลอฟกี้ 

มาเฟียหนุ่มมาดเข้ม เขาดุ เขาโหดและเขาไม่เคยยอมใคร 

ลิลณี ภาวิลักษณ์ (ลิลลี่) วัย 19 ปี 

สิบแปดมงกุฎสาว นักต้มตุ๋นวัยใสที่ใครๆ 

ก็หลงเชื่อในเวทมนตร์ของเธอ 

เขาจะทำอย่างไรหากชีวิตที่เคยสงบสุข 

ต้องมาวุ่นวายเพราะเด็กสาวคนนี้ 

เมื่อหญิงคนรักเชื่อมั่นในคำพูดของเจ้าแม่วัยละอ่อน 

จนต้องขอถอนหมั้น...เพราะเรื่องดวง 

เขาจะเอาคืนเธอด้วยวิธีไหน 

หรือเขาจะโดนเวทมนตร์ของเธอเล่นงานเสียเอง... 

โปรย... 

“คนนิสัยไม่ดี ลิลลี่ไม่น่าไว้ใจพี่เลย คอยดูนะ ลิลลี่จะหนีกลับบ้าน จะไม่สนใจพี่อีกแล้ว” เธอขู่เขาฟ่อๆ คนอะไรตอนโกรธยังน่ารักขนาดนี้ 

“พูดเหมือนพี่ไม่รู้จักบ้านลิลลี่งั้นแหละ หนีไปพี่ก็ตามกลับมาจนได้เชื่อมั้ยล่ะ อย่าหนีให้เหนื่อยเลยนะจ๊ะที่รักจ๋า...”  

เขาอาศัยจังหวะที่เธอเผลอแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มแล้วกอดร่างนุ่มนิ่มที่ท่อนบนเปล่าเปลือยเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว 

“ว้าย! พี่โรบินจะทำอะไรอีก ปล่อยลิลลี่นะ” ยิ่งเธอดิ้นคนตัวโตก็ยิ่งรัดเธอแน่นขึ้นไปอีก  

จนอกอิ่มเบียดกับอกแกร่งอย่างแนบแน่นจนหัวใจชายเต้นรัว นี่ขนาดเขาสวมเสื้อนอนอยู่นะ ถ้าเนื้อแนบเนื้อมันจะดีขนาดไหน 

“ไม่ได้จะทำแล้ว” เขารีบปฏิเสธ 

“ไม่ทำอะไรกัน ไม่ทำแล้วมากอดทำไมเล่า” เธอทั้งทุบทั้งตี ทั้งบิดแขนของเขาให้วุ่นไปหมด แต่ดูเหมือนคนกล้ามโตจะไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น 

“ก็แค่กอดไง ไม่ได้...จูบ...หรือว่า...ดูดซะหน่อย” เขาพูดหน้าตาเฉย 

“คนลามก นี่หนูจะทำยังไงกับพี่ดีเนี่ย” สุดท้ายเธอก็ต้องเป็นฝ่ายนอนนิ่งให้เขากอดจนพอใจ เพราะเหนื่อยจนหมดแรงขัดขืน 

“ไม่ต้องทำยังไงหรอกนะคนดี พี่แค่อยากนอนกอดลิลลี่เท่านั้น แค่กอดจริงๆ สาบานเลย แต่...กอดแบบนี้นะ ไม่ให้ลิลลี่ใส่เสื้อแล้วด้วย” เขาบอกอย่างเอาแต่ใจ 

“คนบ้า ลิลลี่หนาวนะ ขะ...ขอใส่เสื้อนะคะ นะ...” เมื่อไม้แข็งไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้อ่อนอ้อนเขาไป 

“หนาวมากเหรอ” เขาแกล้งถาม 

“ค่ะ หนาวมากๆ เลย ขอเสื้อกับเอ่อ...ชั้นในให้ลิลลี่เถอะนะคะ” เธอบอกเขาด้วยแก้มแดงเรื่อ 

“งั้นเอาแบบนี้นะ พี่จะไม่เอาเปรียบลิลลี่หรอก เดี๋ยวนี้ชายหญิงมีสิทธิเสรีภาพเท่ากัน ในเมื่อลิลลี่ต้องนอนเปลือยส่วนบนพี่ก็จะทำให้เหมือนกัน” 

พูดจบเขาก็กระชากเสื้อของตัวเองออกไปแล้วโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี พอเห็นเธอทำท่าจะลุกหนี  

เขาก็คว้าเธอเข้ามาในอ้อมกอดได้อีกครั้ง คราวนี้เนื้อก็แนบกับเนื้อโดยไม่มีอะไรปิดกั้นอีกแล้ว 

“อุ่นขึ้นรึยังคนดี” เขาถามเสียงกระเส่า มือหนาลูบไล้เอวคอดไปมาจนกายสาวสั่นสะท้านไปหมด 

“คนใจร้าย ลิลลี่ไม่ได้ให้ทำแบบนี้ซะหน่อย” ตอนนี้แก้มเธอร้อนผ่าวราวกับคนมีไข้ ทั้งอายทั้งโกรธเขาปนกันไปหมดแล้ว 

“พี่โรบินใจร้ายที่ไหนกัน นี่ใจดีสุดๆ แล้วนะ ถ้าพี่ใจร้ายล่ะก็...ป่านนี้ลิลลี่ต้องเสียสาวให้พี่แล้วรู้รึเปล่า” ดูเขาพูดเข้าเถอะ ไม่อายบ้างรึไงนะ 

========================================= 

นิยายที่เกี่ยวข้องกันทั้งหมด 

ซีรี่ส์ดอกไม้ของมาเฟีย 4 เล่ม 

1. รักสุดท้ายของนายมาเฟีย (พี่ร็อบ & หนูบัว) *** รุ่นพ่อแม่*** 

2. เสน่หามนตราลิลลี่ (โรบิน & ลิลลี่) ***รุ่นลูก*** 

3. ทานตะวันที่รัก (โลเวล & ตะวัน) ***รุ่นลูก*** 

4. กุหลาบร้ายพ่ายรัก (นาธาน & โรส) ***รุ่นลูก***