รักเย็นชานายอันตราย (The End)จบ

รักเย็นชานายอันตราย (ฉบับรีไรท์) วางจำหน่ายในรูปแบบ E-book แล้วจร้า  199 บาท 314 หน้า ตอนพิเศษ 4 ตอน เพิ่มเติมเนื้อหาและปรับปรุงภาษาใหม่ 

วางจำหน่ายตามช่องทางด้านล่างจร้า  คลิกเข้าไปอ่านตัวอย่างกันเลย... 

1. Mebmarket.com 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU2OTcyMyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjY2NTg5Ijt9 

2. Ookbee.com 

คลิก => 

Link 

ขอบคุณสำหรับคำติชมและสนับสนุนด้วยดีเสมอมา  หากมีขอผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี่จร้า 

หรือ 

สั่งซื้อไฟล์นิยายได้ที่ 

Line ID: plaisil 

หรือ 

email : 

[email protected] 

.............................................. 

07.30 

"โอ้ยยย สายแล้วๆๆๆ  ยัยน้ำ จะไปมหาลัยทันม้ายยย" 

ฉันยัยลูกน้ำ อายุ 21 ปี นางสาวมาสายเสมอ เพราะอะไรน่ะเหรอ ฉันต้องทำงานส่งเสียตัวเองเรียน เพราะพ่อกะแม่ท่านด่วนมาจากฉันไปด้วยอุบัติเหตุ มรดกที่ท่านมีให้คือบ้านครึ่งไม้ครึ่งปูน2ชั้นบนเนื้อที่50ตรว. อาจจะดูเก่าตามอายุแต่มันคือบ้านที่ฉันเกิดมาก็อยู่กับมันมาโดยตลอด อ้อ!! ยังมีเงินประกันชีวิต 5แสน ที่เป็นส่วนของพ่อ ซึ่งฉันต้องเก็บมันไว้ใช้ยามฉุกเฉิน 

และตอนนี้ฉันอยู่ปี 4 สาขาบัญชี อึดใจเดียวก็จะจบ อดทนไว้ยัยน้ำ ฉันเฝ้าบอกกับตัวเอง 

"จะทันม้ายยย พี่วินซิ่งค่ะหนูมีสอบ ×0×" 

หน้าคณะบริหารธุรกิจ 

ตึกๆ ตึกๆ หัวใจจะวายเหนื่อยหอบด้วยฉัน  เหลืออีก15นาที ยังไงก็ทัน แฮ่ๆๆๆ 

ฉันวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ทุกอย่างดูเหมือนจะไม่มีปัญหา ถ้า...... 

"ปึกก!!! โอ้ยยย!" 

"เอ๊ะ ฉันล้ม ทำไมไม่เจ็บ มหาลัยปูพรมเหรอ" 

"ยัยบ้าาาาเอ้ยยย ลุกจากตัวฉันเดี๋ยวนี้" 

"ห๊ะ ลุกค่ะลุก โอ้ยยย!!" 

ทุกอย่างหยุดนิ่ง ฉันหลับตาปี๋ รู้สึกได้ว่าปากฉันสัมผัสเข้ากับอะไรนุ่มๆ พอลืมตาขึ้นมาเท่านั้น 

'ไม่จริง จูบแรกของฉ้านนน' 

'แต่เอ๊ะ 0×0 หล่ออมากกก สเปกฉัน ผิวขาวอมชมพู นัยน์ตาสีน้ำตาล คิ้วเข้ม จมูกคมโด่ง ปากนั้นที่ฉันสัมผัส ฟินนนอ่ะ'' 

เค้ามองมาที่ฉันกึ่งตกใจในแวบแรก แต่สักพักสายตาก็เปลี่ยนเป็นเรียบเฉย 

"จะจ้องอีกนานไหม ลุก!!" 

"..............."  สั้น เน้น แต่ได้ใจความ 

"หรืออยากได้มากกว่านี้" 

".............." ปากใช่มั้ยนั่น 

"กรี๊ดดดด  ยัยบ้าออกไปจากซันด้วยนี้นะ" 

ฉันถูกดึงกระชากขึ้นอย่างแรง และชีก็ผลักฉันออกห่างจาก. 

.. แฟนมั้ง 

...ฉันโมโหมากพูดดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องรุนแรง ต้องเจอกันซะหน่อยล่ะยัยชะนีปากแดง 

ฉันเดินกระเผลกเข้าไปใกล้ เท้าฉันคงเคล็ด ผู้ชายคนนั้นมองดูที่ขาฉันแวบนึงแล้วก็เมินหน้าหนี ยัยนี่เกาะแขนผู้ชายอย่างกะปลิง เห็นแล้วหงุดหงิดชอบกล  จัดเต็มซะหน่อยยยย 

ฉันตะโกนออกไปสุดเสียง 

"ขอโทษ!" แฮ่ๆ พอดีฉันรีบนะ เด๋วสอบไม่ทัน ถ้าไม่ติดว่าสายจะจัดการยัยนี่ซะหน่อยผลักฉันซะแรง 

ฉันรีบเดินผ่านผู้ชายคนนั้นไปเพื่อขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปสอบ แต่...... 

'เอ๊ะ เหมือนนิ้วโดนสัมผัส คงคิดไปเอง' 

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× 

ผมชื่อซัน  อายุ 25 ปี 

ลูกชายคนเดียว ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โรงแรม รวมถึงเป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยแห่่่่่่่่งนี้ ความรวยไม่ต้องพูดถึง ความฉลาดไม่เป็นรองใคร ความหล่อก็พอตัว 

ผมไม่เคยเข้าหาผู้หญิงก่อน ส่วนใหญ่ก็มาเสนอตัวให้ผมทั้งนั้น อย่างว่าล่ะครับ สำหรับผมผู้หญิงก็แค่ของเล่น ผมไม่เคยคิดจริงจังกับใคร ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น....... 

วันนี้ผมมีประชุมกับอธิบการบดีและคณะผู้บริหาร 

และผมก็มาเจอผู้หญิงคนนึง ลงมาจากวินวิ่งตรงมาที่ผม ตัวเล็ก ผมยาว ขาวหมวย น่ารักเป็นบ้า แต่กระโปรงจะสั้นไปถึงไหน 

เธอวิ่งมาชนผม และเธอก็ล้มทับผม ผมได้สัมผัสกับปากของเธอ เห็นหน้าเธอระยะใกล้จมูกชนกัน ใจผมเต้นแรง เมื่อหน้าอกนิ่มๆ มาทับอยู่บนตัวผม  ผมไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เหมือนกัน 

จังหวะที่เธอเดินผ่านผมไป ไม่รู้ผมคิดอะไร รู้อีกทีคือผม ขยับนิ้วชี้ไปสัมผัสที่นิ้วก้อยเธอ 

'ท่าจะบ้าแล้วเรา' 

××××××××××××××××××××××××× 

มือใหม่หัดเขียนครั้งแรก ให้กำลังใจหน่อยน้าาาา