บ่วงเล่ห์รัก

เขาเคยปล่อยให้เธอเดินจากไป เพียงเพราะความรักของเธอสำหรับเขา

มันเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์และไม่ได้อะไรกลับคืนมา

จนวันหนึ่งเขาถึงรู้ว่าความรักของเธอมีค่าสำหรับเขามากแค่ไหน ยิ่งได้รู้ว่าในวันที่เธอจากไป เธอได้พาเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไปด้วย เขาจึงต้องทำทุกอย่าง ทุกวิธีทางเพื่อให้เธอและลูกกลับมาสู่อ้อมกอดของเขาอีกครั้ง...

E-BOOK คลิกโหลดได้ที่รูปเลยค่ะ^^ 

ผู้ดำเนินเรื่อง 

เมืองแมน  อัครเทพ /ไม้ 

นักธุรกิจเจ้าของบริษัทจัดจำหน่ายรถซุปเปอรฺคาร์  ทุกอย่างที่เขาทำต้องได้ผลประโยชน์กลับคืนมาไม่เว้นแม้แต่ความรัก   สำหรับเขาฟ้าลดาคือดอกไม้แรกแย้มที่สวยงามน่าดอมดม แต่เธอก็เป็นเพียงแค่ดอกไม้ดอกเล็กๆที่ไม่มีค่าพอที่เขาจะเอามาไว้เคียงข้างได้ นอกจากได้แต่เก็บเธอไว้ไม่ให้ใครรับรู้

ฟ้าลดา /รดา 

หญิงสาวผู้มาเรียนต่อที่อิตาลี หารายได้พิเศษระหว่างเรียน   สำหรับเธอเมืองแมนคือรักแรก คือผู้ชายคนแรกที่เธอรัก  แต่ถึงจะรักมากแค่ไหนเธอก็ไม่สามารถอยู่เคียงข้างเขาในฐานะเมียเก็บได้  เธอเลยเลือกที่จะจากมาพร้อมกับสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตที่เขาเป็นคนมอบให้

บาสเตียน ออเลนโด 

อดีตลูกน้องโรซาเลน คอยดูแลฟ้าลดากับลูกมาตลอด

หลงรักฟ้าลดา

มิรินทร์/น้องมีน - มิลาน/น้องมิล 

ฝาแฝดหญิงชาย  ลูกของฟ้าลดา

"แค่อยู่ในที่ ที่ฉันให้อยู่มันยากนักหรือไงรดา!!!" เมืองแมนถามเธอด้วยความโมโห

"ที่ที่คุณให้รดาอยู่ คือการที่รดาต้องยอมเป็นเมียน้อยของคุณหรือคะ" ฟ้าลดาถามเขากลับด้วยเสียงสะอื้น

"ไม่เอาน่ารดา ยังไงคุณก็มาก่อนโรส คุณจะเป็นเมียน้อยได้ยังไง" เขาพยายามปลอบเธอเมื่อเห็นเธอร้องไห้ออกมา

"ไม่สำคัญว่าจะมาก่อนหรือมาทีหลังหรอกค่ะ เพราะว่าสุดท้ายแล้วเขาก็คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณ" ฟ้าลดามองหน้าเขาด้วยสายตาตัดพ้อ

"แล้วจะให้ฉันทำยังไง เธอถึงจะพอใจ แต่บอกไว้ก่อนนะฉันจะไม่ยกเลิกงานแต่งงานเด็ดขาด" เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เมื่อฟ้าลดายังมีท่าทีดื้อดึงอยู่

"คุณไม่ต้องยกเลิกงานแต่งหรอกค่ะ แค่คุณปล่อยรดาไปก็พอ" เธอบอกความต้องการของเธอกับเขา

"อย่าพูดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ฟ้าลดา เธอเป็นเมียของฉัน เธอไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น!!!" เมืองแมนโมโหมากขึ้นเมื่อได้ยินคำขอของฟ้าลดา

"...."  ฟ้าลดาเลือกที่จะเงียบ  และนั่นทำให้ความอดทนของเขาหมดลง

"แต่ถ้าเธอเลือกจะไป  จำเอาไว้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์กลับมาเรียกร้องอะไรจากฉันทั้งนั้น!!!!" พูดออกไปด้วยความโกรธ

"รดาไม่คิดจะเรียกร้องอะไรจากคุณหรอกค่ะ  คุณไม่ต้องห่วง ขอบคุณนะคะที่ให้รดาไป " เมื่อเขาพูดเหมือนอนุญาตให้เธอไป ฟ้าลดาก็ไม่รอช้า  เธอเดินออกมาจากที่นั่นทันที  เธอจะไม่มีวันกลับมาหาเขา และเขาจะไม่มีวันรู้ว่าเธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่

"ลาก่อนค่ะคุณไม้" 

พูดคุย ทักทายกันได้ ที่นี่นะคะ 

***หมายเหตุ*** 

*

นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ .2537 ห้ามมิให้ผู้ใดละเมิด ดัดแปลงทำซ้ำหรือว่าลอกเลียนแบบเนื้อหาในบทความ

**

โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน เพราะคนเขียน เขียนขึ้นตามจิตนาการเท่านั้น อาจมีเนื้อหาบางส่วนเกินความเป็นจริง หรือไม่สมเหตุสมผลบ้าง อ่านเพื่อความบันเทิงกันนะคะ

***นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละครในเรื่องไม่มีอยู่จริง

คนเขียนไม่มีเจตนาจะพลาดพิงถึงใครทั้งนั้น

**** นิยายเรื่องนี้อาจมีการอัปเดตบ่อย เพราะคนเขียนยังใหม่

อยู่เห็นใจกันหน่อยน้าา

*****ไม่พอใจตรงไหนบอกได้นะคะ อย่ากดแบนกันเลยน้าคะ