


เจคอป อายุ 23 ปี สัญชาติเอมาริกา ชายหนุ่มที่เกิดมาพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตาและฐานะ เขาเป็นประธานสายการบินในสหรัฐอเมริกา จากชายหนุ่มเจ้ารำราญ เลือกนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ต้องมากลายเป็นหนุ่มใสซื่อ เนื่องจากไปแอบชอบผูหญิงคนหนึ่งในรูปภาพ เขายอมทิ้งทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องเซ็กซ์เพื่อเธอคนนี้ได้
"ไม่รักก็คงไม่หวงอย่างนี้"

ไอรีน อายุ18 ปี สัญชาติ เกาหลี หญิงสาวที่น่าตานิ่ง ไม่ยอมยิ้ม และไม่พูดกับใคร รักอิสระมากกว่าจะต้องมามีคู่ชีวิต เธอนิ่งตลอดเวลา จนใครต่างคิดว่าเธอเย็นชาจึงไม่มีใครจะกล้าเข้าใคร นิสัยเธอจริงๆเป็นคนอ่อนโยน รักครอบครัวและคนที่จริงใจกับเธอจริงๆ
"แล้วไง.. ใครสน?"
* รูปเหล่านี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนิยายอะไรทั้งสิ้น เพียงใส่ไว้เป็นจิตนาการในการอ่านเท่านั้น และที่สำคัญไม่ได้จะพาดพิงถึงบุคคลนั้นแม้แต่น้อย
สปรอยยยย
"ไอรีนเป็นอะไร" จู่ๆเจคอปก็เดินเข้ามาเห็นถามขึ้นเมื่อเห็นอาการของเธอแปลกๆ
"ฉะ ฉันโดนวางยา อื้อ ร้อน" ไอรีนเมื่อควบคุมสติอารมณ์ไม่อยู่ เธอจึงคล้องคอร่างสูงที่อยู่ตรงหน้นไว้ก่อนจะซมหน้าลงอกแกร่งของเขา ตอนนี้เธอควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ เมื่อฤทธิ์ยาเข้าสู่ร่างกาย
"แม่งมันเป็นใครว่ะ" เจคอปสถบออกมาอย่างโมโห ก่อนจะมองไปรอบๆงาน เพื่อต้องการตัวต้นเหตุ
"มึงพาไอรีนกลับเถอะ ทางนี้กูดูแลเอง" เจคอปพยักหน้าให้บาสเตียนก่อนจะพยุงร่างบางเดินตรงไปที่รถอย่างยากรำบาก มือเธอก็คอยลูบไล้ไปตามร่างกายเขาตลอดเวลา เมื่อทั้งสองอยู่ภายในรถ เจคอปก็กำลังมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็ว
"ร้อน ช่วยไอรีนที อ้ะ" มือน้อยดึงเสื้อผ้าตัวเองให้หลุดออกต่อหน้าต่อตา แต่เขากับรั้งมือเธอไว่ไม่ให้มำแบบนั้น เขารู้ว่าเธอทรมาน แต่เขาทำไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่เขาไม่มีมีอารมณ์แต่เขาแคร์ไอรีนมาก จึงไม่อยากทำ
"ไอรีนไม่ไหวแล้ว ทรมาน อื้อ" ไอรีนดิ้นไปมาอย่างทรมารททั้งที่มีเข็มขัดนิรภัยรัดตัวเธอไว้ มือเรียวฉีกเสื้อผ้าตัวเองออกตามแรงอารมณ์ความต้องการเต็มปรารถนา
"พี่เจคอป ช่วยไอรีน .. ไอรีนร้อน" ไอรีนหันไปมองเจคอปที่ขับรถ ส่งสายตายั่วยวนไปให้ชายหนุ่มอย่างน่าเห็นใจ
"ไอรีนต้องตั้งสติ" เจคอปหันไปมองไอรีนที่ทำหน้าหยียวนมาให้เขา ตอนนี้เสื้อผ้าของเธอได้ขาดออกหมดแล้ว จนเห็นบราเชียสีดำตัวสวย ตอนนี้ทำให้ชายหนุ่มที่เห็นกับหายใจติดขัด
"พี่เจคอปไม่ต้องการไอรีน ช่วยไอรีนที" ไอรีนไม่พูดเปล่า กระซากเสื้อตัวเองที่เหลือให้ออกจากตัว ตอนนี้ในร่างเหลือแต่บราเซีย และ อันเดอร์แวร์เพียงเท่านั้น
"พี่เจคอปขา" เจคอปหันไปมองตามเสียงของไอรีนก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเรือนร่างของเธอ หน้าอกล้นทะลักออกจากบราตัวน้อย เจคอปกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อก้มมองน้องสาวของเธอที้หลบในอันเดอร์แวร์
(เอาไว้ต่อในเรื่องนะ รับรองฟินไม่แพ้กัน ความฟินมันคนละแบบ แต่รับรองเลยว่าจิกหมอนแน่นอน และเรื่องนี้จะเน้นเรื่องความรักล้วนๆ ความรักของเธอจะเกิดขึ้นตอนไหน รักกันแล้วเป็นอย่างไร รักกันมากขนาดไหน อยากรู้ต้องติดตามในเรื่อง เลห์รักคล้องใจน่าค่าาา)

แนะนำเรื่อง



เจคอป อายุ 23 ปี สัญชาติเอมาริกา ชายหนุ่มที่เกิดมาพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตาและฐานะ เขาเป็นประธานสายการบินในสหรัฐอเมริกา จากชายหนุ่มเจ้ารำราญ เลือกนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ต้องมากลายเป็นหนุ่มใสซื่อ เนื่องจากไปแอบชอบผูหญิงคนหนึ่งในรูปภาพ เขายอมทิ้งทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องเซ็กซ์เพื่อเธอคนนี้ได้
"ไม่รักก็คงไม่หวงอย่างนี้"

ไอรีน อายุ18 ปี สัญชาติ เกาหลี หญิงสาวที่น่าตานิ่ง ไม่ยอมยิ้ม และไม่พูดกับใคร รักอิสระมากกว่าจะต้องมามีคู่ชีวิต เธอนิ่งตลอดเวลา จนใครต่างคิดว่าเธอเย็นชาจึงไม่มีใครจะกล้าเข้าใคร นิสัยเธอจริงๆเป็นคนอ่อนโยน รักครอบครัวและคนที่จริงใจกับเธอจริงๆ
"แล้วไง.. ใครสน?"
* รูปเหล่านี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนิยายอะไรทั้งสิ้น เพียงใส่ไว้เป็นจิตนาการในการอ่านเท่านั้น และที่สำคัญไม่ได้จะพาดพิงถึงบุคคลนั้นแม้แต่น้อย
สปรอยยยย
"ไอรีนเป็นอะไร" จู่ๆเจคอปก็เดินเข้ามาเห็นถามขึ้นเมื่อเห็นอาการของเธอแปลกๆ
"ฉะ ฉันโดนวางยา อื้อ ร้อน" ไอรีนเมื่อควบคุมสติอารมณ์ไม่อยู่ เธอจึงคล้องคอร่างสูงที่อยู่ตรงหน้นไว้ก่อนจะซมหน้าลงอกแกร่งของเขา ตอนนี้เธอควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ เมื่อฤทธิ์ยาเข้าสู่ร่างกาย
"แม่งมันเป็นใครว่ะ" เจคอปสถบออกมาอย่างโมโห ก่อนจะมองไปรอบๆงาน เพื่อต้องการตัวต้นเหตุ
"มึงพาไอรีนกลับเถอะ ทางนี้กูดูแลเอง" เจคอปพยักหน้าให้บาสเตียนก่อนจะพยุงร่างบางเดินตรงไปที่รถอย่างยากรำบาก มือเธอก็คอยลูบไล้ไปตามร่างกายเขาตลอดเวลา เมื่อทั้งสองอยู่ภายในรถ เจคอปก็กำลังมุ่งหน้ากลับบ้านอย่างรวดเร็ว
"ร้อน ช่วยไอรีนที อ้ะ" มือน้อยดึงเสื้อผ้าตัวเองให้หลุดออกต่อหน้าต่อตา แต่เขากับรั้งมือเธอไว่ไม่ให้มำแบบนั้น เขารู้ว่าเธอทรมาน แต่เขาทำไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่เขาไม่มีมีอารมณ์แต่เขาแคร์ไอรีนมาก จึงไม่อยากทำ
"ไอรีนไม่ไหวแล้ว ทรมาน อื้อ" ไอรีนดิ้นไปมาอย่างทรมารททั้งที่มีเข็มขัดนิรภัยรัดตัวเธอไว้ มือเรียวฉีกเสื้อผ้าตัวเองออกตามแรงอารมณ์ความต้องการเต็มปรารถนา
"พี่เจคอป ช่วยไอรีน .. ไอรีนร้อน" ไอรีนหันไปมองเจคอปที่ขับรถ ส่งสายตายั่วยวนไปให้ชายหนุ่มอย่างน่าเห็นใจ
"ไอรีนต้องตั้งสติ" เจคอปหันไปมองไอรีนที่ทำหน้าหยียวนมาให้เขา ตอนนี้เสื้อผ้าของเธอได้ขาดออกหมดแล้ว จนเห็นบราเชียสีดำตัวสวย ตอนนี้ทำให้ชายหนุ่มที่เห็นกับหายใจติดขัด
"พี่เจคอปไม่ต้องการไอรีน ช่วยไอรีนที" ไอรีนไม่พูดเปล่า กระซากเสื้อตัวเองที่เหลือให้ออกจากตัว ตอนนี้ในร่างเหลือแต่บราเซีย และ อันเดอร์แวร์เพียงเท่านั้น
"พี่เจคอปขา" เจคอปหันไปมองตามเสียงของไอรีนก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเรือนร่างของเธอ หน้าอกล้นทะลักออกจากบราตัวน้อย เจคอปกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อก้มมองน้องสาวของเธอที้หลบในอันเดอร์แวร์
(เอาไว้ต่อในเรื่องนะ รับรองฟินไม่แพ้กัน ความฟินมันคนละแบบ แต่รับรองเลยว่าจิกหมอนแน่นอน และเรื่องนี้จะเน้นเรื่องความรักล้วนๆ ความรักของเธอจะเกิดขึ้นตอนไหน รักกันแล้วเป็นอย่างไร รักกันมากขนาดไหน อยากรู้ต้องติดตามในเรื่อง เลห์รักคล้องใจน่าค่าาา)

อัปเดตล่าสุด
05 ม.ค. 2564 19:35 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (20)
- #1Chapter 1 : แอบชอบ (อ๊ายยย.. เค้าเขินเลย)

- #2Chapter 2 : พบเจอ (อึ้งเลยค่าา)

- #3Chapter 3 : อมยิ้ม (จะมีเพียงเธอ.. เท่านั้น)

- #4Chapter 4 : ได้แค่รอ (ว้าวๆ..อะไรกันนี่)

- #5Chapter 5 : เป็นห่วง (อ๊ายยเริ่มฟินแล้ว)

- #6Chatper 6 : แอบหึง (ไอรีนใจร้ายจัง..ทำได้ลง)
หรือ
300 - #7Chapter 7 : เป็นห่วง (เจคอปน่ารักเว่อร์รักเลยนิ)
หรือ
300 - #8Chapter 8 : กันและกัน NC18+ (ว้าว.. เลือดกำเดาไหล)
หรือ
300 - #9Chapter 9 : ไม่กล้าพอ (ไม่กล้าที่จะสู้หน้า)
หรือ
300 - #10Chapter 10 : รู้ใจ (ก็มันเผลอใจไปแล้ว)

- #11Chapter 11 : คนของใจ (อยากให้เธอได้ยินเสียงในหัวใจ)

- #12Chapter 12 : คนที่สำคัญ (อ๊าย น่ารักจุงเบ้ย)

- #13Chapter 13 : เลิกกันเถอะ (ดราม่าล่ะนะ)

- #14Chapter 14 : ถอนหมั้น (มันจุกจนพูดไม่ออก)

- #15Chapter 15 : แทบขาดใจ (มีแต่น้ำตา)

- #16Chapter 16 : รักนะ (อิส เลิฟ)

- #17Chapter 17 : รักกันเมื่อยังหายใจ (มีแค่เราสองคน)

- #18Chapter 18 : นิรันทร์ (จบบริบูรณ์)

- #19>>เปิดนิยายเรื่องใหม่<<

- #20รีอัฟนะ












