
สวัสดีค่ะ แจนเอานายหัวชาร์ล กับสาวเพียงฟ้ามารีรันให้อ่านกันอีกรอบ สำหรับรีดเดอร์ที่พลาดเรื่องนี้ไป คราวนี้ลงจนจบเรื่องนะคะ แต่ติดเหรียญ ยังไงใครที่พลาดก็เข้ามาลองงานกันได้กับความรักที่มีทั้งความโรมแมนติก ความสูข ความสมหวัง และความเจ็บปวด เรื่องราวความโรแมนติดของเกาะพิศวงที่ชื่อเกาะมาหยา ความรักที่นายหัวแห่งเมืองปักษ์ใต้มีให้เด็กน้อย นามว่าเพียงฟ้า จากความรัก ที่มากมาย กลับกลายเป้นความเจ็บปวดไปชั่วข้ามคืนเพราะความเข้าใจผิด จากความเข้าใจผิด กลายเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ เรื่องราวความรักของเด็กน้อยกับนายหัวแห่งเมืองปักษ์ใต้จะลงเอ่ยเช่นไร ติดตามอ่านกันได้ที่นี่ที่เดียวนะคะ
เกริ่นนำเรื่อง
“คือ...ฟ้า....ไปหา...ไป....
“ทำไม?ไปหาใคร ฉันคงใจดีกับเธอมากไปใช่มั้ยเพียงฟ้า เธอถึงกล้าขัดคำสั่งฉัน “
“ปะ...เปล่าค่ะ ไม่ใช่ อย่างนั้น....
“เปล่าแต่วิ่งโร่ออกไปหาไอ้หมอนั้นถึงในเมือง ถ้าเธออยากขนาดนั้นทำไมไม่บอกฉัน ฉันจะได้จัดให้” ชาร์ลเข้ามากระชากแขนของเพียงฟ้า จนเธอทล่าเข้ามาชนหน้าอกของชายหนุ่มอย่างจัง
“นายหัวหมายความว่าไงคะ” เพียงฟ้าทำใจกล้าเงยหน้าขึ้นถาม ทั้งที่หัวใจหลุนไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“เธอนี่มันทำหน้าซื่อตาใสได้เก่งมากเลยนะเพียงฟ้า ไม่เสียดายที่ฉันส่งเสียให้เธอเรียนจนจบ”
“นายหัวพูดถึงเรื่องอะไรคะ” เพียงฟ้าถามขึ้นด้วยความหวาดผวา เพราะใบหน้าของชาร์ลตอนนี้มันหน้ากลัว มากกว่าหนังสยองขวัญที่เธอมักดูกับเพื่อนบ่อยๆซะอีก
“ทำไมอยากเป็นเมียแล้วฉันแล้วเธอไม่บอก ฉันจะได้จัดให้ตั้งแต่แรกฉันนี่มันโง่จริงๆที่ปล่อยให้เธอลอยนวลมาได้ถึงทุกวันนี้” ชายหนุ่มสบถออกมาเสียงดัง เมือนึกถึงคำพูดของเพียงฟ้า พร้อมบีบกระชับต้นแขนเธอแน่น คล้ายจะบีบให้มันแตกละเอียดลงตรงหน้าเพราะความโมโห
“ฟ้าไม่เข้าใจมี่นายหัวพูด แล้วฟ้าก็ไม่ได้อยากเป็นเมียนายหัวด้วย ปล่อยฟ้านะฟ้าเจ็บ” คนขี้เยตื่นตระหนกอยากเห็นได้ชัด เมื่อผู้เป็นนายเข้าใจเธอผิด
“แล้วที่เธอเสนอตัวมารับใช้ฉันนี่ มันไม่ได้หมายความว่าเธออยากเป็นเมียฉันหรอกหรือ” เสียงดุดันแล้วเย็นชาของคนเอาแต่ใจเอ่ยขึ้นท่ามกลางความโกรธ เขาแทบจะระงับอารมณ์ตนเองไว้ไม่ได้ เมื่อเห็นหน้าตาใสซื่อคล้ายไม่เข้าใจที่เขาพูด
“ก็....ก็นายหัวมีบุญคุณต่อครอบครัวฟ้า ฟ้าก็อยากตอบแทนพระคุณเท่านั้นเอง ฟ้าไม่เคยคิดที่จะเป็นเมียนายหัว” เพียงฟ้าบอกเสียงสั่นคลอ พยายามไม่ร้องไห้ให้เขารู้ว่าเธอกำลังกลัว
“ก็ไม่ยากนี่ อยากตอบแทนฉันอยากเป็นเมียฉัน ฉันจะจัดให้คราวนี้เธอจะได้มีทุกอย่าง ทั้งเงินทั้งทองทั้งความสุขสบาย เธอบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าฉันให้ได้ทุกอย่างก็มารับไปสิ” ชาร์ลว่าพร้อมกระชากแขนเธอเข้าไปในห้องนอนของเขา
“ไม่นะ นายหัวปล่อยฟ้านะ!! นายหัวกำลังเข้าใจผิด ฟ้าไม่ได้อยากเป็นเมียนายหัว.”
“อะไรที่เธอบอกว่าฉันเข้าใจผิดหะบอกฉันมาสิ ผู้หญิงอย่างเธอมันควรจะเข้าใจให้ถูกตรงไหน” ชาร์ลหันมาจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างเขย่าอย่างรุนแรง จนร่างเล็กทล่าไปชนขอบประตูห้องนอน ก่อนทที่ชาร์ลจะตามติดจะผลักเธอเอาไปในห้อง
“นายหัว!! ปล่อยฟ้านะ ฟ้าเจ็บปล่อยสิ” หญิงสาวพยายามดิ้นให้ข้อมือตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการที่บีบรัดด้วยมือหนานั้น เพราะทันที่ที่เขาผลักเธอเข้ามาในห้องนอน ชาร์ลก็เดินเข้ามากระชากข้อมือเล็กดึงรั้งเธอเข้ามาอยู่ตรงปลายเตียง
แนะนำเรื่อง

สวัสดีค่ะ แจนเอานายหัวชาร์ล กับสาวเพียงฟ้ามารีรันให้อ่านกันอีกรอบ สำหรับรีดเดอร์ที่พลาดเรื่องนี้ไป คราวนี้ลงจนจบเรื่องนะคะ แต่ติดเหรียญ ยังไงใครที่พลาดก็เข้ามาลองงานกันได้กับความรักที่มีทั้งความโรมแมนติก ความสูข ความสมหวัง และความเจ็บปวด เรื่องราวความโรแมนติดของเกาะพิศวงที่ชื่อเกาะมาหยา ความรักที่นายหัวแห่งเมืองปักษ์ใต้มีให้เด็กน้อย นามว่าเพียงฟ้า จากความรัก ที่มากมาย กลับกลายเป้นความเจ็บปวดไปชั่วข้ามคืนเพราะความเข้าใจผิด จากความเข้าใจผิด กลายเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ เรื่องราวความรักของเด็กน้อยกับนายหัวแห่งเมืองปักษ์ใต้จะลงเอ่ยเช่นไร ติดตามอ่านกันได้ที่นี่ที่เดียวนะคะ
เกริ่นนำเรื่อง
“คือ...ฟ้า....ไปหา...ไป....
“ทำไม?ไปหาใคร ฉันคงใจดีกับเธอมากไปใช่มั้ยเพียงฟ้า เธอถึงกล้าขัดคำสั่งฉัน “
“ปะ...เปล่าค่ะ ไม่ใช่ อย่างนั้น....
“เปล่าแต่วิ่งโร่ออกไปหาไอ้หมอนั้นถึงในเมือง ถ้าเธออยากขนาดนั้นทำไมไม่บอกฉัน ฉันจะได้จัดให้” ชาร์ลเข้ามากระชากแขนของเพียงฟ้า จนเธอทล่าเข้ามาชนหน้าอกของชายหนุ่มอย่างจัง
“นายหัวหมายความว่าไงคะ” เพียงฟ้าทำใจกล้าเงยหน้าขึ้นถาม ทั้งที่หัวใจหลุนไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“เธอนี่มันทำหน้าซื่อตาใสได้เก่งมากเลยนะเพียงฟ้า ไม่เสียดายที่ฉันส่งเสียให้เธอเรียนจนจบ”
“นายหัวพูดถึงเรื่องอะไรคะ” เพียงฟ้าถามขึ้นด้วยความหวาดผวา เพราะใบหน้าของชาร์ลตอนนี้มันหน้ากลัว มากกว่าหนังสยองขวัญที่เธอมักดูกับเพื่อนบ่อยๆซะอีก
“ทำไมอยากเป็นเมียแล้วฉันแล้วเธอไม่บอก ฉันจะได้จัดให้ตั้งแต่แรกฉันนี่มันโง่จริงๆที่ปล่อยให้เธอลอยนวลมาได้ถึงทุกวันนี้” ชายหนุ่มสบถออกมาเสียงดัง เมือนึกถึงคำพูดของเพียงฟ้า พร้อมบีบกระชับต้นแขนเธอแน่น คล้ายจะบีบให้มันแตกละเอียดลงตรงหน้าเพราะความโมโห
“ฟ้าไม่เข้าใจมี่นายหัวพูด แล้วฟ้าก็ไม่ได้อยากเป็นเมียนายหัวด้วย ปล่อยฟ้านะฟ้าเจ็บ” คนขี้เยตื่นตระหนกอยากเห็นได้ชัด เมื่อผู้เป็นนายเข้าใจเธอผิด
“แล้วที่เธอเสนอตัวมารับใช้ฉันนี่ มันไม่ได้หมายความว่าเธออยากเป็นเมียฉันหรอกหรือ” เสียงดุดันแล้วเย็นชาของคนเอาแต่ใจเอ่ยขึ้นท่ามกลางความโกรธ เขาแทบจะระงับอารมณ์ตนเองไว้ไม่ได้ เมื่อเห็นหน้าตาใสซื่อคล้ายไม่เข้าใจที่เขาพูด
“ก็....ก็นายหัวมีบุญคุณต่อครอบครัวฟ้า ฟ้าก็อยากตอบแทนพระคุณเท่านั้นเอง ฟ้าไม่เคยคิดที่จะเป็นเมียนายหัว” เพียงฟ้าบอกเสียงสั่นคลอ พยายามไม่ร้องไห้ให้เขารู้ว่าเธอกำลังกลัว
“ก็ไม่ยากนี่ อยากตอบแทนฉันอยากเป็นเมียฉัน ฉันจะจัดให้คราวนี้เธอจะได้มีทุกอย่าง ทั้งเงินทั้งทองทั้งความสุขสบาย เธอบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าฉันให้ได้ทุกอย่างก็มารับไปสิ” ชาร์ลว่าพร้อมกระชากแขนเธอเข้าไปในห้องนอนของเขา
“ไม่นะ นายหัวปล่อยฟ้านะ!! นายหัวกำลังเข้าใจผิด ฟ้าไม่ได้อยากเป็นเมียนายหัว.”
“อะไรที่เธอบอกว่าฉันเข้าใจผิดหะบอกฉันมาสิ ผู้หญิงอย่างเธอมันควรจะเข้าใจให้ถูกตรงไหน” ชาร์ลหันมาจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างเขย่าอย่างรุนแรง จนร่างเล็กทล่าไปชนขอบประตูห้องนอน ก่อนทที่ชาร์ลจะตามติดจะผลักเธอเอาไปในห้อง
“นายหัว!! ปล่อยฟ้านะ ฟ้าเจ็บปล่อยสิ” หญิงสาวพยายามดิ้นให้ข้อมือตนเองหลุดพ้นจากพันธนาการที่บีบรัดด้วยมือหนานั้น เพราะทันที่ที่เขาผลักเธอเข้ามาในห้องนอน ชาร์ลก็เดินเข้ามากระชากข้อมือเล็กดึงรั้งเธอเข้ามาอยู่ตรงปลายเตียง
อัปเดตล่าสุด
15 มี.ค. 2560 14:49 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (47)
- #1เรื่องเล่าในวันวาน

- #2ผู้มีพระคุณ

- #3บังเอิญ โลกกลม พรหมลิขิต

- #4ถนนบนต้นไม้ใหญ่

- #5การเปลี่ยนแปลง

- #6จูบแรก
หรือ
300 - #7คำถามไร้ซึ่งคำตอบ
หรือ
300 - #8งานใหม่
หรือ
300 - #9คนงานใหม่
หรือ
300 - #10ความจริงที่เหมือนฝัน
หรือ
300 - #11ดอกไม่ขี้อายกับเจ้าชายขี้แกล้ง
หรือ
300 - #12งานเต้นรำ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง
หรือ
300 - #13คำอธิฐาน
หรือ
300 - #14เสียงกระซิบของสายลม
หรือ
300 - #15ปฐมบทแห่งการเริ่มต้น
หรือ
300 - #16ยอมรับความจริง
หรือ
400 - #17ทำใจให้ชิน
หรือ
300 - #18นางร้ายป้ายแดง
หรือ
300 - #19คำสาระภาพ
หรือ
300 - #20มารความสูข
หรือ
300

















