หัวใจยัยน้ำเเข็งSnow girl. (ส่วนลด30%)จบ

หัวใจยัยน้ำเเข็ง Snow girl.

เมื่อเขา.....ชายหุน่มรูปงามที่ศรัทธาต่อความรัก ซื่อสัตย์ และมั่นคง

ส่วนเธอ....ผู้หญิงเนิร์ด ตรงๆ รักความจริง ออกจะซื่อบื้อหน่อยๆ

ความรักที่เมื่อจะจริงใจแต่ไม่แน่ใจ เขาจะเอาชนะใจเธอและได้พบรักเเท้หรือไม่?

นายเจธรินณ์  กิติกรณ์(เจมส์)

อายุ:23ปี

ส่วนสูง182ซม.

อาชีพ:นักศึกษานิเทศศาสตร์เอกภาพยนต์

นิสัย:เชื่อในความรัก อบอุ่น อารมณ์ศิลปะ

นางสาวเขมิกา  ไพรรินทร์(ขิม)

อายุ:21ปี

ส่วนสูง:161ซม.

อาชีพ:นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจสาขาจัดการการท่องเที่ยว

นิสัย:เนิร์ด พูดตรงๆ ไม่ชอบการโกหก

บทนำ

"ขิม วันนี้แกช่วยไปสัมภาษณ์คุณเจธรินณ์ คณะนิเทศให้ฉันหน่อยดิ"ฉันกำลังขอร้องเพื่อนสาว

"งานแก แกก็ไปเองดิ ขืนเอาฉันไปนะอย่าหวังว่าจะได้ข่าวเลย คุยกับคนอื่นให้รู้เรื่องก่อนมั้ย?"ฉันแย้งตัวแข็ง

"น๊าาา วันนี้ฉันไปไม่ได้จริงๆ ฉันมีนัดด่วนจริงๆแก ช่วยฉันหน่อยนะ ถ้าแกกลับหอมา ฉันสัญญาเลยว่าฉันจะเก็บกวาดหอให้สะอาดเอง"ฉันหาข้ออ้าที่คิดว่าขิมจะยอม เพราะ เธอเป็นคนรักสะอาด เธอต้องยอมแน่ๆ

"ถ้าแกยอมทำในส่วนของแก ฉันก็จะช่วย"ในเมื่อยัยรินยอมทำในส่วนของตัวเอง ฉันก็จะยอมช่วย

"จริงนะ งั้นนี้สคริป ง่ายมากๆแก แค่ถามคำถามในนี้ ตั้งกล้องไว้ นอกนั้นก็รอเขาตอบอย่างเดียว"ฉันอธิบายงานให้เพื่อนฟัง

"พูดเหมือนง่ายเลยนะยัยริน รีบไปไม่ใช่หรอ"ฉันเร่งเพื่อน

"งั้นไปก่อนนะ ต้องมีสัมภาษณ์ด่วนอ่ะ โชคดีเพื่อน"ฉันรีบเก็บกระเป๋าและออกจากห้องทันที

ฉันเก็บกระเป๋าแล้วก็สัมภาระที่รินบอกว่าจำเป็นทุกอย่าง และออกจากหอพักเพื่อไปสัมภาษณ์คุณเจธรินณ์ รินนัดเขาไว้ที่ตึกคณะนิเทศศาสตร์ ซึ่งก็ไม่ไกลจากหอฉันมาก

"สวัสดีค่ะ คุณเจธรินณ์รึเปล่าคะ?"ฉันเดินมาเจอคนเหมือนนั่งรออยู่เลยถาม

"มาหาพี่เจมส์หรอครับ?"เขาถามฉันกลับ

"ใช่ค่ะ"ฉันบอกเสียงใส

"พี่เจมส์อยู่ห้องสมุดครับ"เสียงชายหนุ่มตอบ

"งั้นหรอคะ? ขอบคุณมากนะคะ"ฉันโมโหนิดหน่อยที่นัดไม่เป็นนัด เขารู้ว่ามีนัดแล้วยังจะผิดนัดอีก คนแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน ฉันรีบเดินไปห้องสมุดของมหาลัยฯทันที ใช้เวลาหาอยู่นาน ถามคนอื่นก็เยอะกว่าจะเจอ

"ใช่คุณเจธรินณ์มั้ยคะ?"ฉันคิดว่าคนนี้น่าจะใช่

"ใช่ครับ"ผมตอบรับทันที

"คือเพื่อนฉันมีธุระด่วนนะคะ เลยส่งฉันมาสัมภาษณ์คุณแทน เริ่มเลยมั้ยคะ?"ฉันวางกระเป๋าลงและนั่งตรงข้ามเขาทันที

"ได้ครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ผมมาห้องสมุด โดยไม่ได้บอกคุณ"ผมกล่าวขอโทษ ก็ผมรออยู่ตั้งนานไม่เห็นมา ก็เลยมาอ่านหนังสือรอ

"ไม่เป็นไรค่ะ"ฉันอยากเริ่มงานและทำให้มันเสร็จเร็วที่สุด

"คำถามที่1นะคะ คุณเป็นเกรย์มั้ยคะ?"คำถามที่ฉันอ่านไปเป็นคำถามที่รินเอามาให้ทำให้ฉันนิ่งไปเลย

"ครับ?"ผมทำหน้างง

"เอ่อ....มันอยู่ในคำถามนะคะ ถ้าคุณไม่สะดวกใจจะตอบก็ไม่ต้องก็ได้นะคะ"ถ้าเป็นฉันก็คงอึดอัดที่จะตอบเหมือนกัน

"ผมไม่ใช่เกรย์ครับ"ผมตอบอย่างมั่นใจ

"ข้อที่2 สาวในฝันของคุณเป็นแบบไหนคะ?"คำถามแต่ละข้อที่ฉันอ่านไป ฉันคิดว่ามันต้องมาจากสาวๆที่บ้าๆแน่ๆฉันไม่เห็นว่ามันจะมีข้อไหนที่สร้างสรรค์เลย

"เอ่อ....ผมชอบผู้หญิงที่เชื่อในสิ่งเดียวกันกับผมครับ"ผมใช้เวลาคิดอยู่นานกว่าจะตอบ ฉันถามตามสคริปของรินไปเรื่อยๆ จนมาถึงข้อสุดท้าย

"ข้อสุดท้ายนะคะ คุณมีแฟนหรือยังคะ?"อ่านมาขนาดนี้แล้วถ้าข้อนี้ไม่มาก็คงแปลก

"ยังไม่มีครับ"ผมตอบข้อนี้เบาๆ หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านหน้าผมที่คอยอ่านคำถาม สายตาที่มุ่งมั่น รอยยิ้มที่เป็นธรรมชาติกำลังทำให้ผมใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก

"ขอบคุณมากนะคะ"เมื่อเสร็จงานแล้วฉันก็เตรียมตัวเก็บของ

"ข้อสุดท้ายผมว่าผมไม่แน่ใจนะครับ"ผมส่งยิ้มให้เธอ

"คะ?"ฉันหันไปทันที ตอบมาแบบนี้จะทำให้งานเพื่อนฉันเสียมั้ยเนี้ย

"ผมว่าผมมีคนที่ทำให้ผมใจเต้นแล้ว"ผมบอกเธอ

"ถ้าหัวใจคุณไม่เต้นคุณคงตายไปแล้วค่ะ"ฉันตอบไปตามความจริง

"....."สิ่งที่เธอตอบผมมา ทำให้ผมคิดอะไรไม่ออกเลย

"ขอบคุณมากสำหรับการสัมภาษณ์นะคะ ฉันขอตัวก่อน"ฉันกล่าวลา และรีบเดินออกมา

ผมยังนิ่งกับสิ่งที่เธอตอบ เธอน่าจะเป็นคนแรกที่ให้คำตอบกับผมแบบนี้ และผมคิดว่าเธออาจจะเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมคิดอะไรไม่ออก แบบนี้

1 คอมเม้นต์ = 1ล้านกำลังใจ

นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของไรต์เองล้วนๆ หากมีคำผิด ไรต์ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยเลยนะคะ

ปล.บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวละครแต่อย่างใด เป็นเพียงอิมเมจที่ไรต์สร้างขึ้นมาเท่านั้น ไม่มีเจตนาจะพาดพิงถึงบุคคลในภาพแต่อย่างใด

นิยาตอนที่1:2017-03-25