[จบ] มาร(รัก)ร้ายจบ

ตลอดชีวิตของผู้ชายชื่อสวี่เว่ยโจว เหตุการณ์ไหนที่ว่าแย่ที่เคยเกิดขึ้นกับเขา บอกตรงๆ ว่าไม่มีครั้งไหนเลวร้ายเท่าครั้งนี้ ถ้าจะบอกว่าเจอผู้ชายจีบมาตั้งแต่เด็กคือเรื่องสยอง การที่ต้องเจอมนุษย์เด็ก(กว่า)ที่ทั้งปากร้าย เอาแต่ใจ เข้าใจอะไรยาก และโคตรขี้หึงขี้หวงแบบน้องชายบอส มาตามรังควานถือว่าคือเรื่องมรณะ

แค่นึกถึงหน้าอีกฝ่าย เส้นผมของเขาก็แทบจะหงอกไปทั้งศีรษะ นี่ยังจะต้องมาเกี่ยวดองเป็นญาติกันอีก ถ้าจะทะเลาะกันทุกครั้งที่เห็นหน้าละก็ เขาจะต้องเป็นบ้าก่อนแก่แน่ๆ

ใครไม่เจออย่างเขาไม่เข้าใจหรอก ถ้าใครๆ บอกว่า หมอนั่นคือ ‘ปลาวาฬ’ จะน่ารักเกินไปไหม ร้ายๆ อย่างเขาน่ะไม่ใช่ ‘ปลาวาฬ’ ผู้ชายที่ชื่อหวงจิ่งอวี๋น่ะ ‘ปลามาร’ ชัดๆ

หวงจิ่งอวี๋ แค่ได้ยินว่าพี่ชายของเขามีแฟนเป็นผู้ชาย เขาก็ช็อกแบบสุดๆ นี่ยังรู้ว่าอีกฝ่ายเด็กกว่าพี่เจียเล่อหลายปีอีก อะไรก็ไม่แปลกใจเท่าพวกเขาคบกันมาเกือบสองปีและมีแผนว่าจะแต่งงานกัน แต่อีกฝ่ายยังไม่ยอมมาพบครอบครัวของเขา จะห่างเหินกันไปหน่อยไหม ไม่ใช่ว่าพี่เขาไปถูกเด็กมันหลอกเข้าหรอกนะ

แอบเห็นหน้าตาอีกฝ่ายมาก็น่ารักใช่ย่อยเสียด้วย ท่าทางจะอ้อนเก่งอีกต่างหาก ผู้ชายบ้าอะไรวะ แถมยังมารู้ทีหลังว่าคู่กรณีแก่กว่าตัวเองยิ่งพางง ก็หน้าเด็กแบบนั้นอายุถึงสิบแปดไหม กรมแรงงานอนุญาตให้ทำงานหรือยังเหอะ

เรื่องนี้ต้องสืบ ถ้าเข้าข่ายไม่น่าไว้วางใจละก็ เขานี่แหละจะกำจัดอีกฝ่ายให้พ้นทางเอง

@@@@@

ปล...คนเขียนจะบอกว่า พล็อตก็นิยายน้ำเน่านี่แหละ แต่อยากเปลี่ยนอารมณ์เขียนมั่ง มาเขียนแนวน้ำเน่า ดราม่า(เพราะรักนะ) และโรแมนติก(จนแอบเลี่ยน) กันบ้าง และแน่นอนว่าแม้พระเอกจะหึงโหดจนแอบซาดิสม์เล็กๆ แต่เราก็จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งนะเออ

ฝากเรื่องนี้ด้วยนะครับ