วิวาห์ละมุน

วิวาห์ละมุน

วิวาห์ละมุน

“ตกลงแพรจะแต่งไหม”

“ไม่” แพรดาส่ายหัวอย่างแรงจนผมที่มัดไว้เป็นหางม้าแกว่งไปมา “ทุกอย่างต้องจบวันนี้”

“แต่พี่อยากแต่ง”

“แต่ฉันไม่แต่ง”

“แต่งเถอะนะ”

“แพรดา” เสียงดุๆกับมือหนาที่แข็งแรงแบบคีบหนีบคว้าเอาแขนเธอไปกำไว้แน่นราวกับจะบอกว่าอย่ามากวนเส้นเขาไม่งั้นเดี๋ยวจบไม่สวย “สรุปคือ...”

“ไม่แต่ง”

“แต่พี่อยากแต่งว่ะ”

“ก็บอกว่า...”

“จะเอาคนนี้ และต้องได้คนนี้” นิ้วชี้เรียวยาวจิ้มที่แก้มใสแรงๆ แพรดาปัดนิ้วเขาทิ้งก่อนจะเดินหนีกลับไปทางห้องรับประทานอาหาร

“ไปตายซะ”

“ปากจัด”

“จัดเอาไว้ด่าคนนิสัยไม่ดี”

“แต่คนนิสัยไม่ดีโครตหล่ออ่ะ” แพรดาเปลี่ยนหยุดต่อล้อต่อเถียงทันทีเมื่อเดินมาถึงห้องรับประทานอาหาร