“ว่าไง ฉันถามว่าถ้าให้บริการอย่างอื่นจะรับมั้ย เธอไม่ได้ตอบฉัน แต่ฉันถือว่านั่นเป็นคำตอบว่ารับ” เขาพูดอย่างไม่ยีระ
หญิงสาวหันหน้ามาประจันกับเขา ด้วยจำได้ดีว่าเป็นเสียงของหนุ่มไทยไร้มารยาทที่ทำให้เธอหน้าชาที่ร้านอาหารก่อนหน้า
เขาไม่พูดเปล่า แต่กึ่งลากกึ่งกระชากแขนของเหญิงสาวจนคนตัวบางแทบจะเซตามเขาไป
“นี่คุณปล่อยฉันนะ” พูดไปพลางแกะมือเกะกะของหนุ่มร่างใหญ่นั่น “ฉันบอกให้ปล่อยไง” เธอพยายามรั้งตัวเองมากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ แต่ก็ไม่เป็นผล และดูเหมือนว่าเขาจะพยายามลากเธอให้ไปทางรถลีมูซีนที่จอดรถริมถนนนั่นอยุ่ก่อนหน้าแล้ว “ถ้าคุณไม่ปล่อยฉันจะร้องให้คนช่วย” เธอขู่ตาเขียว
“ร้องสิ ไม่งั้นฉันจะเมคเลิฟเธอตรงนี้ แล้วบอกใครๆว่าผัวเมียง้อกัน” เขายิ้มมุมปาก “เผลอๆ คนอื่นๆ เขาก็คงคิดว่า พวกผู้หญิงขายตัวที่รอแขกอยู่ข้างถนนตกลงกะแขกไม่ได้สะมากกว่า” คำพูดนั่นเป็นดั่งคำสาปที่ทำเขาคนฟังชะงัก แล้วเริ่มมองซ้ายมองขวาอย่างรู้สึกไม่ปลอดภัย
“คุณมันพวกบ้า ชอบดูถูกคนอื่น” ปากบางเริ่มพูดอีกครัั้ง แต่น้ำเสียงดังได้ยินกันแค่สองคน “คุณดูถูกฉันตั้งแต่ในร้าน แล้วยังจะตามมาพูดบ้านี่อีก คุณต้องการอะไร” เธอถามออกไปปากคอสั่นอย่างใจหวั่นๆ
“หาคู่นอนคืนนี้ ก็แค่นั้น” เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่ทำเอาคนฟังถึงกับช็อค ก่อนตาจะเบิกกว้างอย่างตกใจ และรีบสลัดมือออกจากการจับกุมของเขา หมายจะวิ่งหนี แต่ไม่สำเร็จเพราะมือใหญ่นั่นหนีบเธอไว้อย่างกับคีมเหล็กขนาดใหญ่
“อย่าเรื่องมากน่ะ ฉันไม่ชอบ ฉันจ่ายไม่อั้น” เขาพูดต่อด้วยสายตายียวน “ฉันชอบสาวไทยมากกว่าสาวฝรั่งน่ะ คืนนี้เหงา อยากหาคนกอด” ปากของคนหน้าคมนั่นยังพูดต่อ
“ไปหาที่อื่น” หล่อนใช้มืออีกข้างผลักอกเขา แต่ร่างสูงใหญ่ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
ผัวะะะ
หนุ่มหน้าคมใช้มืออีกข้างที่เหลือลูบหน้าของตัวเองที่เพิ่งถูกคนมือบางตบอย่างไม่เบามือ เขามองเธอแววตาวาวโรจน์ อย่างโกรธจัด
///////////
เรื่องนี้เป็นนิยายที่แต่งจบเรื่องแรกในชีวิต ผู้เขียนจะนำมาลงจนจบ
โดยจะพยายามลงทุกวันต่อเนื่อง ถ้าวันไหนติดภาระกิจลงไม่ได้ วันถัดไปจะลงดับเบิ้ลให้ทันทีค่ะ
วันไหนแรงใจเยอะ อาจจะลงเบิ้ลด้วยนะเออ ขอแรงสนับสนุนนักอ่านทุกท่านช่วยโหวด และคอมเม้นท์ ให้กำลังใจ
กำลังใจมากก็จะได้มีแรงมาอัพบ่อยๆ ค่ะ เนื้อหาและตัวละครมาจากจินตนาการของผู้เขียนเอง
และขอไม่รับคำติเตียนใดๆ นิยายนี้มีไว้สำหรับผู้ที่รักการอ่านนิยายแนวโรแมนติก ปนอิโรติก เลือดกำเดากระฉูด
โปรดอ่านด้วยความสนุกสนามเพลิดเพลิน

แนะนำเรื่อง
“ว่าไง ฉันถามว่าถ้าให้บริการอย่างอื่นจะรับมั้ย เธอไม่ได้ตอบฉัน แต่ฉันถือว่านั่นเป็นคำตอบว่ารับ” เขาพูดอย่างไม่ยีระ
หญิงสาวหันหน้ามาประจันกับเขา ด้วยจำได้ดีว่าเป็นเสียงของหนุ่มไทยไร้มารยาทที่ทำให้เธอหน้าชาที่ร้านอาหารก่อนหน้า
เขาไม่พูดเปล่า แต่กึ่งลากกึ่งกระชากแขนของเหญิงสาวจนคนตัวบางแทบจะเซตามเขาไป
“นี่คุณปล่อยฉันนะ” พูดไปพลางแกะมือเกะกะของหนุ่มร่างใหญ่นั่น “ฉันบอกให้ปล่อยไง” เธอพยายามรั้งตัวเองมากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ แต่ก็ไม่เป็นผล และดูเหมือนว่าเขาจะพยายามลากเธอให้ไปทางรถลีมูซีนที่จอดรถริมถนนนั่นอยุ่ก่อนหน้าแล้ว “ถ้าคุณไม่ปล่อยฉันจะร้องให้คนช่วย” เธอขู่ตาเขียว
“ร้องสิ ไม่งั้นฉันจะเมคเลิฟเธอตรงนี้ แล้วบอกใครๆว่าผัวเมียง้อกัน” เขายิ้มมุมปาก “เผลอๆ คนอื่นๆ เขาก็คงคิดว่า พวกผู้หญิงขายตัวที่รอแขกอยู่ข้างถนนตกลงกะแขกไม่ได้สะมากกว่า” คำพูดนั่นเป็นดั่งคำสาปที่ทำเขาคนฟังชะงัก แล้วเริ่มมองซ้ายมองขวาอย่างรู้สึกไม่ปลอดภัย
“คุณมันพวกบ้า ชอบดูถูกคนอื่น” ปากบางเริ่มพูดอีกครัั้ง แต่น้ำเสียงดังได้ยินกันแค่สองคน “คุณดูถูกฉันตั้งแต่ในร้าน แล้วยังจะตามมาพูดบ้านี่อีก คุณต้องการอะไร” เธอถามออกไปปากคอสั่นอย่างใจหวั่นๆ
“หาคู่นอนคืนนี้ ก็แค่นั้น” เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่ทำเอาคนฟังถึงกับช็อค ก่อนตาจะเบิกกว้างอย่างตกใจ และรีบสลัดมือออกจากการจับกุมของเขา หมายจะวิ่งหนี แต่ไม่สำเร็จเพราะมือใหญ่นั่นหนีบเธอไว้อย่างกับคีมเหล็กขนาดใหญ่
“อย่าเรื่องมากน่ะ ฉันไม่ชอบ ฉันจ่ายไม่อั้น” เขาพูดต่อด้วยสายตายียวน “ฉันชอบสาวไทยมากกว่าสาวฝรั่งน่ะ คืนนี้เหงา อยากหาคนกอด” ปากของคนหน้าคมนั่นยังพูดต่อ
“ไปหาที่อื่น” หล่อนใช้มืออีกข้างผลักอกเขา แต่ร่างสูงใหญ่ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
ผัวะะะ
หนุ่มหน้าคมใช้มืออีกข้างที่เหลือลูบหน้าของตัวเองที่เพิ่งถูกคนมือบางตบอย่างไม่เบามือ เขามองเธอแววตาวาวโรจน์ อย่างโกรธจัด
///////////
เรื่องนี้เป็นนิยายที่แต่งจบเรื่องแรกในชีวิต ผู้เขียนจะนำมาลงจนจบ
โดยจะพยายามลงทุกวันต่อเนื่อง ถ้าวันไหนติดภาระกิจลงไม่ได้ วันถัดไปจะลงดับเบิ้ลให้ทันทีค่ะ
วันไหนแรงใจเยอะ อาจจะลงเบิ้ลด้วยนะเออ ขอแรงสนับสนุนนักอ่านทุกท่านช่วยโหวด และคอมเม้นท์ ให้กำลังใจ
กำลังใจมากก็จะได้มีแรงมาอัพบ่อยๆ ค่ะ เนื้อหาและตัวละครมาจากจินตนาการของผู้เขียนเอง
และขอไม่รับคำติเตียนใดๆ นิยายนี้มีไว้สำหรับผู้ที่รักการอ่านนิยายแนวโรแมนติก ปนอิโรติก เลือดกำเดากระฉูด
โปรดอ่านด้วยความสนุกสนามเพลิดเพลิน

อัปเดตล่าสุด
04 ส.ค. 2569 21:01 น.
รีวิว (3)
ดูทั้งหมดธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (21)
- #1แนะนำตัวละคร

- #2Chapter 1: แรกพบกับการปะทะคารม

- #3Chapter 2: การเจอกันอีกครั้ง

- #4Chapter 3: ฉุด

- #5Chapter 4: ของรักที่ถูกพรากไป (NC ดิบ เถื่อน ใจร้าย)

- #6Chapter 5: คำดูถูกจากคนกักขระ (เลวมากพี่แทน ใจร้ายที่สุด)

- #7Chapter 6: หอบหัวใจที่บอบช้ำกลับสู่บ้านเกิด (อร้ายยย ใกล้เจอกันอีกครั้งแล้ว)

- #8Chapter 7: เธอที่เขาตามหา (เจอกันแล้วก็แผนสูงเลยนะอีพี่แทน)

- #9Chapter 8: สิ่งที่โหยหา (NC เลืิอดสาด กำเดามันไหลอ่ะ)

- #10Chapter 9: ความจริงที่แสนกลัว

- #11Chapter 10: ข้อตกลง – เกราะป้องกันใจ (NC 25+)

- #12Chapter 11: หนีหน้า

- #13Chapter 12: ก่อกำแพง

- #14Chapter 13: เอาคืน

- #15Chapter 14: โหยหากันละกัน (NC ไม่แน่จริงอ่ะพี่แทน)

- #16Chapter 15: ทำตามหัวใจเรียกร้อง (NC อีกแล้วครับบบ)

- #17Chapter 16: สัมพันธ์ที่หวนคืน

- #18Chapter 17: ของหวง (หึงจนขาดสติเลยนะพี่แทน)

- #19Chapter 18: ชิงชัง

- #20ทักทาย แจ้งข่าวสาร









