ทาสมาร วิวาห์เถื่อน รีอัพ

พยัคฆ์
จอมมารตัวร้าย

เพียงรัมภา
นางทาสของจอมมาร

        เตียงขนาดเล็กเกิดแรงสั่นสะเทือนราวกับเกิดดินแผ่นไหว มันโยกไปโยกมาอย่างรุนแรง เกิดเสียงของเนื้อกระทบเนื้ออย่างจาบจ้วง บ้าคลั่ง และเร่งเร้าราวกับคนเบื้องล่างไร้สิ่งชีวิตและจิตใจ สองมือหนาก็กำหัวเตียงเหล็กสภาพเก่าขึ้นสนิมแน่นเพราะความปรารถนาที่เพิ่มทวีคูณ จนเหล็กเก่าแทบจะหักเป็นสองท่อน
          เสียงคำรามดังตามมาติดๆ หลังจากขยับตัวเข้าหาสิ่งที่เขาเรียกว่า ‘ที่ระบายความแค้น’ อย่างรุนแรงจนร่างนั้นต้องกรีดร้องราวกับปวดร้าวปางตาย แต่หล่อนก็หาได้ปัดป้องหรือถอยหนี เพราะชีวิตที่ต่ำต้อยซึ่งชายหนุ่มมอบให้นี้เขาเป็นคนครอบครองจนกว่า ความแค้นจะหมดลง
          ร่างสวยนวลผุดผ่องราวเมฆขาวบริสุทธิ์บนท้องฟ้าถูกพลิกตัวหันหลังให้จอมมารซึ่งกำลังจะประหัตประหารให้ร่างสวยย่อยยับ แหลกสลายคาเตียง หล่อนต้องทนทรมานบนความแค้นซึ่งไม่ได้ก่อมาร่วมหนึ่งเดือน ชายหนุ่มผู้ซึ่งจะครอบครองหล่อนอีกหนด้วยความเจ็บปวดนี้ เขาเปรียบเสมือนซาตาน มารร้าย เทพบุตรในร่างพญามัจจุราช หรือแม้กระทั่งเพชฌฆาต เขาเป็นทุกๆ อย่างที่น่าสะพรึงกลัว
          “ทนหน่อยนะรัมภา เดี๋ยวอีกนิดก็จบแล้ว” เสียงกระซิบของจอมมารทำให้เพียงรัมภาหวาดกลัวยิ่งนัก เสียงนั้นเย็นยะเยือกราวน้ำแข็งขั้วโลก ทำให้ร่างน้อยสั่นเทาราวเจ้าเข้า
          ร่างสวยซึ่งเนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยแดงช้ำต้องสะดุ้งโหยงเมื่อกายร้อนๆ หลอมรวมเข้าหาในคราเดียวและยังไม่ทันตั้งตัว เรียวปากสวยต้องเม้มเข้าหากันด้วยความทรมานและเจ็บแสบ หล่อนไม่สามารถทนรับสภาพแบบนี้ต่อไปได้อีกแล้ว แต่ก็ไม่มีทางหลีกหนี เพราะทุกครั้งที่หลับตาทุกอย่างจะทวีคูณความบ้าคลั่ง
          มือหนาช้อนก้นงอนให้ตั้งขึ้น ก่อนที่จะถาโถมหาเข้าอย่างไม่ยั้ง มือข้างหนึ่งเลื่อนไปกอบกุมสิ่งสวยงามที่เขามองแล้วไร้ค่า มันจะมีค่าขึ้นมาก็ตอนที่เขาพาหล่อนขึ้นเตียงเท่านั้น ทั้งขยำ ทั้งบีบเคล้า และกำเบามือบ้าง รุนแรงบ้างตามอารมณ์ที่ปรารถนา และเขาก็หาได้สนใจว่าคนตรงหน้าจะเป็นเช่นไร หรือถ้าหล่อนทนไม่ไหวจะตายไปตรงนี้ เขาก็ไม่สนใจใยดี แถมยังจะยื่นมือเขาไปช่วยให้หล่อนได้สมปรารถนา
          ร่างหนาถาโถมเข้าหาอย่างเร่งเร่าเมื่อใกล้จะพบพานขึ้นไปท่องสวรรค์ชั้นฟ้า ก่อนที่จะคำรามเสียงดังแล้วรีบขยับกายออกห่างจากร่างที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรง ร่างสูงเหยียดร้อยเก้าสิบเซนติเมตรยื่นสูงสง่า มือสองก็หยิบชุดทักซิโด้สีขาวสะอาดตาซึ่งพาดอยู่ที่โต๊ะขึ้นมาสวมใส่ ก่อนที่จะตามด้วยรองเท้าหนังสีขาวที่เข้าชุดกันได้สมบูรณ์แบบ
          “ลุกขึ้นมาแต่งตัวได้แล้วรัมภา ‘วิวาห์เถื่อน’ ของเรากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว”  

มัสยามันตรา....