รักฉันได้ไหมนายมาเฟีย

....คำนำฉบับรัก....

"เมื่อรักที่ไม่สามารถเข้ากันได้เพราะต่างคนคิดว่าต่างคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกันจึงทำให้เหตุการณ์ที่ไม่หน้าเชื่อเกิดขึ้นแต่แล้วเหตุการณ์กับพลิกผันจนวุ้นวายกับฐานะที่ทั้งคู่ได้รู้ว่าฐานะของตนเป็นเช่นไร"

ณ  ที่โรงแรมหรู...ห้องของทาวิน  ชายหนุ่มผู้หน้ารักกำลังนั่งทานข้าวกัน..

ที่โต๊ะอาหารมีอาหารและเครื่องดื่มหลายอย่างที่คนที่พามาชอบทาน  แต่ในความจริงทาวินสงสัยพฤติกรรมของดารินทร์  ที่ไปไหนมาไหนก็มีแต่บอดิกาสคอยตามเลยตัดสินใจถามในขณะที่กำลังทานข้าวกัน

"เธอเป็นลูกสาวมาเฟียหรอดารินทร์"

ชายหนุ่มอย่างวิน ทาวิน ผู้ชายที่แอบรักสาวหน้าหวานอย่าดารินทร์ทำสีหน้าซีเผือดเมื่อรู้ในความจริงที่หญิงสาวผู้หน้ารักปกปิดเอาไว้

" นายไม่โกรธฉันนะวิน ฉันไม่ได้ตั้งใจปกปิดนายนะ "

หญิงน้อยที่ทาวินรักมากที่สุดถึงกับน้ำตาคลอเพราะกลัวว่าเพื่อนชายจะไม่มายุ้งกับตนอีก

อีกฝ่ายเอาแต่นั่งนิ่งไม่พุดไม่จา " นายโกรธฉันหรอวิน " หญิงน้อยเดินอ้อมโต๊ะเข้าไปโอนกอดชายคนที่ตนมีใจให้..

" ฉันรักนายนะวิน  ฉันขอโทษทีปกปิดนานนะ  ฉันขอโทษ.... "  หญิงสาวพูดเสียงหวานกะว่าจะให้คนที่เธอรักหายโกรธเธอ

"ได้จ๊ะที่รักของผม..." หญิงสาวร่างบางที่กอดชายหนุ่มเอาไว้แน่นเงยหน้าขึ้นมายิ้ม

" นายหายโกรธฉันนะ  นะๆๆ "

....วินนายเงียบทำมัย!!

.....แฟงค์/ทาวิน/เมเบอร์/แมนนี่/แซน/ปังคุง/เนเน/ดารินทร์......

"ไรท์ขอโทดด้วยน้าทุกคนที่ไรท์ลบทุกเรื่องที่ไรท์แต่ง...ไรท์จะเเต่งที่ละเรื่องน้าจะได่สนุกๆๆกันน้าาคราบาบบ"

.....ไรท์ขอเปลี่ยนบทหน่อยน้าาาคราบบบ....