แห่รักมาให้นะเหมียว

"ว่ากันว่าเทพซุส มหาเทพแห่งเทพทั้งหลายต้องการพิสูจน์ว่าสัตว์สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เมื่อมีความรัก พระองค์จึงแปลงร่างให้นางเเมวกลายเป็นคน ต่อมานางเเมวพบรักกับชายหนุ่มคนหนึ่งจนตัดสินใจเเต่งงานกัน ทว่าพอในงานเเต่งงานมีหนูเข้ามาในงาน นางเเมวจึงตามไปตะครุบนั้นทำให้เทพซุสรู้ว่าไม่มีสัตว์ใดสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ตลอดเวลาเหมือนนางเเมว" 

"เเมวตัวไหนจะทนเห็นหนูได้นานเกินสิบนาทีล่ะค่ะเเม่" 

เด็กหญิงวัยห้าขวบบอกพลางหันไปมองมารดาที่ปิดหนังสือนิทานเล่มโปรดของ มัลลิกา สุดสวาท ลูกสาวของเเม่ค้าขายขนมหวาน จิตฤดี สุดสวาท  บิดาของเธอต้องคอยติดตามหลวงตาหาญ เจ้าอาวาสวัดใกล้บ้านไปทุกที่ที่ท่านไป หญิงสาวยอมรับว่าไม่มีความสุขเลยที่ครอบครัวต้องอยู่อย่างเเตกเเยก เเต่ก็ดีกว่าต้องให้พ่อมาเห็นเเม่เครียดเวลาที่ไม่มีเงินจ่ายค่าบ้าน ทุกเดือนพ่อจะส่งเงินมาให้เเม่เป็นค่าเช่าบ้านที่แพงราวกับคอนโดฯที่กรุงเทพ ไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านนี่เป็นยังไงถึงได้คิดค่าเช่าราวกับว่ากลัวพวกเธอจะหนีไปอยู่ที่นี้อย่างงั้นแหละ 

"ก็เเมวที่นอนอยู่ตรงนี้ไงล่ะจ๊ะ" 

มารดาของหญิงสาวบอก 

"ไม่มีทางหรอค่ะถ้าหนูเป็นนางเเมวนะค่ะหนูจะตะปรบเหยื่อด้วยกรงเล็บของหนูเอง" 

หญิงสาวบอก 

โดยหารู้ไม่ว่าสิ่งที่หญิงสาวพูดนั้นมันเหมือนเป็นการคาดเดาเหตุการณ์ในอนาคตที่เกิดขึ้น