[รัญญ์ x ไอ]
since 1988
ไอรา..
เด็กผู้หญิงที่ผมคิดว่ามีชื่อเหมาะสมกับตัวเองที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ เธอกลายมาเป็นเพื่อนบ้านของผมตอนอายุ 10 ขวบ พ่อแม่ของเธอย้ายจากจันทบุรีมาอยู่เมืองสองแคว เพื่อกลับมาอยู่กับตายายของเธอ ...เธอย้ายมาอยู่ข้างบ้านของผม
ผมตกหลุมรักเธอเพียงสบตา
แต่ครอบครัวของเราไม่ถูกกัน ผมและเธอเลยต้องแอบเล่นกันในสวนหลังบ้านตั้งแต่เด็ก
ความเยาว์วัย
และ
ไร้เดียงสา
ของเธอ ทำให้ผมถลำลึกจนยากจะหักห้ามใจได้ เกิดเป็น
ความรัก..
ความผูกพัน... ที่มิอาจตัดขาด
จนกระทั่งช่วงวัยรุ่น จุดผกผันในชีวิตของผมก็
เกิดขึ้น
ผมจึง
จำใจต้องแยกจากเธอ... ผู้เป็นดั่งดวงใจ
เพื่ออนาคต... เพื่อความมั่นคง... เพื่อที่จะได้กลับมา
ขอเธอแต่งงาน
อย่างเต็มภาคภูมิ
เวลาผ่านไป เธอไม่เคยหายไปจากหัวใจ ผมตามหาเธอ พรหมลิขิตให้เจอเธออีกครั้ง แต่ผมก็ต้องพบกับความประหลาดใจ เมื่อ
เธอ...ไม่ใช่คนเดิม
อีกต่อไป

นิยายเรื่องนี้อยู่ในยุคที่โซเชียลต่างๆ ยังไม่มีมากมายเท่าปัจจุบัน ซึ่งไรท์ขอเรียกแทนว่า
ยุคเพจเจอร์
ความรักของคนสมัยก่อนที่มีอุปสรรคมากมาย
ไม่ได้รวดเร็วติดจรวด 4G
ความมีเสน่ห์ของยุคสมัยที่แตกต่าง มีแนวคิดสอนใจไว้หลากหลาย ไรท์เขียนเน้นความเป็นจริง และมีที่มาที่ไปอย่างมีเหตุผลนะคะ และจะพยายามเขียนออกมาให้
สมจริงที่สุด
ฉาก
NC
ของไรท์จะ
ไม่ค่อยรุนแรง
หรือใช้คำพูด
หยาบคาย
เท่าไหร่ เน้น..
ดีต่อใจ
และมี
พระเอก
เป็นคนดำเนินเรื่อง
พระเอกเป็นคนค่อนข้าง
มุ้งมิ้ง
น่ารัก รักครอบครัว
รักเดียวใจ
เดียว
และมีความ
โรคจิต
หน่อยๆ
(...คือนางชอบส่องกล้องดูนางเอก >O< 555+)
น
างเอก
ตอนเด็กเป็นคนบ้องแบ๋วใสๆ มาก แต่ก็เป็นฝ่าย
รุก
แบบ
ไม่ได้ตั้งใจ
ตลอด พอโตก็
ออกแนวโหดๆ เพราะทำงานตำรวจ รับรองว่า...
ฟินจิกหมอน
แน่นอนค่ะ
PS.
เรื่องนี้ได้รับแรงบรรดาลใจจากเรื่อง
โรมิโอ&จูเลียต + ยั่วสวาทรักคุณหมอ + Reply 1988 + ประสบการณ์ตรงชีวิตวัยเด็ก&วัยรุ่น
ของไรท์เอง
ไม่ได้หลอกเลียนแบบ
ผลงานใครแน่นอนค่ะ

ตัวอย่างความสนุก

ให้ตายสิ เธอ
เอื้อมมือ
ลงไปแล้ว
ผมมองเธอผ่านหน้าต่างห้องนอนผม เด็กผู้หญิงที่ผมเฝ้ามองเธอผ่านเลนส์กล้องตัวเดิมมาตั้งแต่ผมอายุสิบขวบ
ผู้หญิงที่เป็น
รักแรก
และ
รักหนึ่งเดียว
ของผม
เธอคนนั้นกำลังใช้มือเรียวบางของตัวเอง เอื้อมเข้าไปในกางเกงนอนสีหวาน
ใบหน้าผมเห่อร้อน
ชีพจรเต้นแรง
จนผมแทบได้ยินเสียงมัน มือขวาของ
ผม
ค่อยๆ เอื้อม
ลงต่ำ
ผม
สอดมันเข้าไป
ในกางเกงผ้าฝ้ายตัวหลวมที่ผมสวมอยู่
นี่เป็นครั้งแรก...ที่ผมเห็นเธอกำลังจะ
ช่วยตัวเอง
ผมแทบบ้า หัวใจผม... มันกำลังเต้นแรง จนแทบจะหลุดออกมาข้างนอกอยู่แล้ว
!


"เค้าสัญญาด้วยชีวิตเลย ว่าเค้าจะ
ไม่ให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้
นอกจากรัญญ์คนเดียว" เราทั้งสองโยกนิ้วขึ้นลง "...สัญญา" เธอพูด ผมถือเป็นอันเสร็จสิ้น และผมมั่นใจว่าเธอจะไม่ผิดคำพูดแน่นอนเมื่อเธอได้เกี่ยวก้อยให้สัญญากับผมแล้ว
"เค้า
ดูได้แล้วใช่ไหม
" ดวงตากวางน้อยระยิบระยับ ผมพยักหน้าอย่างเสียมิได้ ผมค่อยๆ เขยิบตัวเองออกจากใต้โต๊ะ สองมือ
ปลดเข็มขัด
ของตัวเองอย่างช้าๆ พร้อมกับมองใบหน้างามของเธอไปด้วย เจ้าหนูของผมตื่นตัวเต็มที่ เมื่อคนตัวเล็ก
แลบลิ้นเลียริมฝีปาก
อิ่มแดงที่กำลังแห้งผาก และ
กัดริมฝีปากล่าง
ของตัวเองอย่างลุ้นระทึก ดวงตาทั้งสองข้างของเธอ
จ้องมองมาที่เป้าของผม
ไม่กระพริบ เธอคงไม่รู้ตัว ว่าทุกการกระทำของเธอตอนนี้ กำลังปลุกไฟในตัวผมให้ร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้ง
ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปกับสายตาของเธอ ผมรีบรูดซิบลง ในใจคิดว่าถ้าให้เธอรีบๆ ดู จะได้กลับบ้านไป
ปลดปล่อยตัวเอง
ให้หายจากความทรมานนี้สักที ...เป็นความผิดผมเองที่ให้เธอได้ดู ในสิ่งที่เธอไม่ควรดู
กางเกงในสีขาว บัดนี้เปื้อนไปด้วยหยด
น้ำกาม
ใสๆ เป็นดวง เนื้อผ้าถูกดุนดันขึ้นด้วย
ลำกายใหญ่
ทอดผ่านไปทางขวาของผม ดวงตาของคนอยากรู้อยากเห็นเบิ่งโตเท่าไข่ห่าน "ของรัญญ์ใหญ่พอๆ กับของผู้ชายในภาพเลย" พอพูดเสร็จ เธอก็เอื้อมมือมาดึงกางเกงในผมลงทันที ผมจับมือเธอไม่ทัน ความแข็งของลำกาย
ดีดผึงออก
มาอย่างห้ามไม่ได้ มัน
กระตุกทักทาย
ร่างบางซึ่งกำลังทำสีหน้าประหลาดใจ
"ทำไมมันสีชมพูล่ะ ไม่เห็นเหมือนของผู้ชายคนนั้นเลย" เธอมองสำรวจไปรอบๆ มันอย่างสนอกสนใจ น้ำใสๆ
ไหลเยิ้ม
หัวส่วนบนเต็มไปหมด ความต้องการของผมทะลุถึงขีดสุด เมื่อเธอใช้นิ้วชี้
แตะบนรูเล็กๆ
ที่มีน้ำใสๆ ไหลออกมา "นี่มันน้ำอะไรเนี่ย ใช่ฉี่รึเปล่ารัญญ์" ผมส่ายหน้า ร่างกาย
กระตุกแรง
เมื่อเธอเอามือมาเช็ดน้ำที่ส่วนหัวออกให้อีกครั้ง ผมหลับตาอย่างข่มกั้นอารมณ์ พยายามห้ามตัวเองไม่ให้กดร่างบางลงกับพื้น แล้วทำการประหัตประหารเธอด้วยสิ่งที่เธอกำลังจับเล่นอยู่ตอนนี้
ผมปัดมือนุ่นนิ่มที่กำลัง
กำบีบๆ คลายๆ รอบแก่นกาย
และ
ลูบไล้
มันเล่นอย่างสนุกมือออก
"ฉันจะกลับบ้านแล้ว เธอได้เห็นแล้วว่ามันเป็นยังไง หวังว่าจะไม่ไปขอคนอื่นดูอีกนะ"


ไรท์แก้ชื่อตอนที่ติด NC ทั้งหมดเลยนะคะ เพราะดูท่าว่าคงจะ
ติดเรท
ไปทั้งเรื่อง แต่ เอาเป็นว่า ถ้าน้องๆ หนูๆ คนไหนอายุยัง
ไม่ถึง
18 ปี
...ได้โปรด ข้ามเรื่องนี้ไปนะคะ
สำหรับเพื่อนๆ พี่ๆ ป้าๆ คนสวยทั้งหลาย หรือท่านชายคนไหน อ่านเรื่องของไรท์แล้วติดใจ อยากให้อัพไวๆ ก็ช่วยคอมเม้นท์บอกความประทับใจกันด้วยสักนิด ไรท์จะมีกำลังใจปั่นงานให้อีกเป็นกอง :)
ปล. ไรท์มีแฟนเพจแล้วนะ อย่าลืมเข้าไปกดไลค์กันด้วยนะ จุ๊ฟ
>3<
บุรุษบุปผา

วิธีเร่งให้ไรท์ปั่นงานเร็วขึ้น

ใครที่ไม่รู้ว่านิยายใน
ระบบสนับสนุน
ของธัญวลัยคืออะไร
คลิ๊ก
ใครที่รู้จักระบบสนับสนุนอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่า
อ่านฟรีโดยใช้

ต้องทำอย่างไร
คลิ๊ก
ใครที่รู้จักระบบสนับสนุนและรู้วิธีการอ่านฟรีแล้ว แต่อยากให้ส่งกำลังใจมาให้ไรท์ โดยการให้เหรียญ แต่ไม่รู้
ว่า
วิธีการเติมเหรียญ
ต้องทำอย่างไร
คลิ๊ก
(100

มีค่าประมาณ 1 บาท)
ขอให้
สนับสนุน
ไรท์เยอะๆ
คอมเม้นท์
เป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ แล้วรีดจะได้อ่านตอนต่อไปอย่างรวดเร็วแน่นอนค่ะ สัญญาเลย อิๆ
>3<



สำหรับใครที่ใช้แอปธัญวลัยบน smart phone อย่าลืม Update แอปกันด้วยล่ะ เพราะตอนนี้ธัญวลัยได้มีการพัฒนาแอปให้สามารถ
แจ้งเตือน
เมื่อนักเขียนอัพตอนใหม่แล้วนะเออ
โดยจะต้องเป็นนิยายที่รีดเพิ่มเป็น
นิยายโปรด
แล้วเท่านั้นนะ



ใครที่ชอบอ่านนิยายโดยใช้กุญแจฟังทางนี้
ธัญวลัยมีเกมสำหรับแอปใน smart phone มาให้เล่น (ในคอมเล่นไม่ได้นะ)
ชื่อเกมว่า
ธัญวงล้อ
โดยสามารถเพิ่ม

ได้ทีละเยอะๆ เพียงแค่หมุนวงล้อเท่านั้น!
และนี่คือตัวอย่างภาพที่ไรท์ไปลองเล่นมา

เป็นไงล่ะ
^O^
ได้ตั้ง 5 ดอกเลย เพียงแค่
ลงชื่อเข้าใช้
ก็สามารถเล่นเกมนี้ได้แล้วน้า

ปล.บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อใดๆ ในเรื่องนะคะ
แนะนำเรื่อง
[รัญญ์ x ไอ]
since 1988
ไอรา..
เด็กผู้หญิงที่ผมคิดว่ามีชื่อเหมาะสมกับตัวเองที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ เธอกลายมาเป็นเพื่อนบ้านของผมตอนอายุ 10 ขวบ พ่อแม่ของเธอย้ายจากจันทบุรีมาอยู่เมืองสองแคว เพื่อกลับมาอยู่กับตายายของเธอ ...เธอย้ายมาอยู่ข้างบ้านของผม
ผมตกหลุมรักเธอเพียงสบตา
แต่ครอบครัวของเราไม่ถูกกัน ผมและเธอเลยต้องแอบเล่นกันในสวนหลังบ้านตั้งแต่เด็ก
ความเยาว์วัย
และ
ไร้เดียงสา
ของเธอ ทำให้ผมถลำลึกจนยากจะหักห้ามใจได้ เกิดเป็น
ความรัก..
ความผูกพัน... ที่มิอาจตัดขาด
จนกระทั่งช่วงวัยรุ่น จุดผกผันในชีวิตของผมก็
เกิดขึ้น
ผมจึง
จำใจต้องแยกจากเธอ... ผู้เป็นดั่งดวงใจ
เพื่ออนาคต... เพื่อความมั่นคง... เพื่อที่จะได้กลับมา
ขอเธอแต่งงาน
อย่างเต็มภาคภูมิ
เวลาผ่านไป เธอไม่เคยหายไปจากหัวใจ ผมตามหาเธอ พรหมลิขิตให้เจอเธออีกครั้ง แต่ผมก็ต้องพบกับความประหลาดใจ เมื่อ
เธอ...ไม่ใช่คนเดิม
อีกต่อไป

นิยายเรื่องนี้อยู่ในยุคที่โซเชียลต่างๆ ยังไม่มีมากมายเท่าปัจจุบัน ซึ่งไรท์ขอเรียกแทนว่า
ยุคเพจเจอร์
ความรักของคนสมัยก่อนที่มีอุปสรรคมากมาย
ไม่ได้รวดเร็วติดจรวด 4G
ความมีเสน่ห์ของยุคสมัยที่แตกต่าง มีแนวคิดสอนใจไว้หลากหลาย ไรท์เขียนเน้นความเป็นจริง และมีที่มาที่ไปอย่างมีเหตุผลนะคะ และจะพยายามเขียนออกมาให้
สมจริงที่สุด
ฉาก
NC
ของไรท์จะ
ไม่ค่อยรุนแรง
หรือใช้คำพูด
หยาบคาย
เท่าไหร่ เน้น..
ดีต่อใจ
และมี
พระเอก
เป็นคนดำเนินเรื่อง
พระเอกเป็นคนค่อนข้าง
มุ้งมิ้ง
น่ารัก รักครอบครัว
รักเดียวใจ
เดียว
และมีความ
โรคจิต
หน่อยๆ
(...คือนางชอบส่องกล้องดูนางเอก >O< 555+)
น
างเอก
ตอนเด็กเป็นคนบ้องแบ๋วใสๆ มาก แต่ก็เป็นฝ่าย
รุก
แบบ
ไม่ได้ตั้งใจ
ตลอด พอโตก็
ออกแนวโหดๆ เพราะทำงานตำรวจ รับรองว่า...
ฟินจิกหมอน
แน่นอนค่ะ
PS.
เรื่องนี้ได้รับแรงบรรดาลใจจากเรื่อง
โรมิโอ&จูเลียต + ยั่วสวาทรักคุณหมอ + Reply 1988 + ประสบการณ์ตรงชีวิตวัยเด็ก&วัยรุ่น
ของไรท์เอง
ไม่ได้หลอกเลียนแบบ
ผลงานใครแน่นอนค่ะ

ตัวอย่างความสนุก

ให้ตายสิ เธอ
เอื้อมมือ
ลงไปแล้ว
ผมมองเธอผ่านหน้าต่างห้องนอนผม เด็กผู้หญิงที่ผมเฝ้ามองเธอผ่านเลนส์กล้องตัวเดิมมาตั้งแต่ผมอายุสิบขวบ
ผู้หญิงที่เป็น
รักแรก
และ
รักหนึ่งเดียว
ของผม
เธอคนนั้นกำลังใช้มือเรียวบางของตัวเอง เอื้อมเข้าไปในกางเกงนอนสีหวาน
ใบหน้าผมเห่อร้อน
ชีพจรเต้นแรง
จนผมแทบได้ยินเสียงมัน มือขวาของ
ผม
ค่อยๆ เอื้อม
ลงต่ำ
ผม
สอดมันเข้าไป
ในกางเกงผ้าฝ้ายตัวหลวมที่ผมสวมอยู่
นี่เป็นครั้งแรก...ที่ผมเห็นเธอกำลังจะ
ช่วยตัวเอง
ผมแทบบ้า หัวใจผม... มันกำลังเต้นแรง จนแทบจะหลุดออกมาข้างนอกอยู่แล้ว
!


"เค้าสัญญาด้วยชีวิตเลย ว่าเค้าจะ
ไม่ให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้
นอกจากรัญญ์คนเดียว" เราทั้งสองโยกนิ้วขึ้นลง "...สัญญา" เธอพูด ผมถือเป็นอันเสร็จสิ้น และผมมั่นใจว่าเธอจะไม่ผิดคำพูดแน่นอนเมื่อเธอได้เกี่ยวก้อยให้สัญญากับผมแล้ว
"เค้า
ดูได้แล้วใช่ไหม
" ดวงตากวางน้อยระยิบระยับ ผมพยักหน้าอย่างเสียมิได้ ผมค่อยๆ เขยิบตัวเองออกจากใต้โต๊ะ สองมือ
ปลดเข็มขัด
ของตัวเองอย่างช้าๆ พร้อมกับมองใบหน้างามของเธอไปด้วย เจ้าหนูของผมตื่นตัวเต็มที่ เมื่อคนตัวเล็ก
แลบลิ้นเลียริมฝีปาก
อิ่มแดงที่กำลังแห้งผาก และ
กัดริมฝีปากล่าง
ของตัวเองอย่างลุ้นระทึก ดวงตาทั้งสองข้างของเธอ
จ้องมองมาที่เป้าของผม
ไม่กระพริบ เธอคงไม่รู้ตัว ว่าทุกการกระทำของเธอตอนนี้ กำลังปลุกไฟในตัวผมให้ร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้ง
ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปกับสายตาของเธอ ผมรีบรูดซิบลง ในใจคิดว่าถ้าให้เธอรีบๆ ดู จะได้กลับบ้านไป
ปลดปล่อยตัวเอง
ให้หายจากความทรมานนี้สักที ...เป็นความผิดผมเองที่ให้เธอได้ดู ในสิ่งที่เธอไม่ควรดู
กางเกงในสีขาว บัดนี้เปื้อนไปด้วยหยด
น้ำกาม
ใสๆ เป็นดวง เนื้อผ้าถูกดุนดันขึ้นด้วย
ลำกายใหญ่
ทอดผ่านไปทางขวาของผม ดวงตาของคนอยากรู้อยากเห็นเบิ่งโตเท่าไข่ห่าน "ของรัญญ์ใหญ่พอๆ กับของผู้ชายในภาพเลย" พอพูดเสร็จ เธอก็เอื้อมมือมาดึงกางเกงในผมลงทันที ผมจับมือเธอไม่ทัน ความแข็งของลำกาย
ดีดผึงออก
มาอย่างห้ามไม่ได้ มัน
กระตุกทักทาย
ร่างบางซึ่งกำลังทำสีหน้าประหลาดใจ
"ทำไมมันสีชมพูล่ะ ไม่เห็นเหมือนของผู้ชายคนนั้นเลย" เธอมองสำรวจไปรอบๆ มันอย่างสนอกสนใจ น้ำใสๆ
ไหลเยิ้ม
หัวส่วนบนเต็มไปหมด ความต้องการของผมทะลุถึงขีดสุด เมื่อเธอใช้นิ้วชี้
แตะบนรูเล็กๆ
ที่มีน้ำใสๆ ไหลออกมา "นี่มันน้ำอะไรเนี่ย ใช่ฉี่รึเปล่ารัญญ์" ผมส่ายหน้า ร่างกาย
กระตุกแรง
เมื่อเธอเอามือมาเช็ดน้ำที่ส่วนหัวออกให้อีกครั้ง ผมหลับตาอย่างข่มกั้นอารมณ์ พยายามห้ามตัวเองไม่ให้กดร่างบางลงกับพื้น แล้วทำการประหัตประหารเธอด้วยสิ่งที่เธอกำลังจับเล่นอยู่ตอนนี้
ผมปัดมือนุ่นนิ่มที่กำลัง
กำบีบๆ คลายๆ รอบแก่นกาย
และ
ลูบไล้
มันเล่นอย่างสนุกมือออก
"ฉันจะกลับบ้านแล้ว เธอได้เห็นแล้วว่ามันเป็นยังไง หวังว่าจะไม่ไปขอคนอื่นดูอีกนะ"


ไรท์แก้ชื่อตอนที่ติด NC ทั้งหมดเลยนะคะ เพราะดูท่าว่าคงจะ
ติดเรท
ไปทั้งเรื่อง แต่ เอาเป็นว่า ถ้าน้องๆ หนูๆ คนไหนอายุยัง
ไม่ถึง
18 ปี
...ได้โปรด ข้ามเรื่องนี้ไปนะคะ
สำหรับเพื่อนๆ พี่ๆ ป้าๆ คนสวยทั้งหลาย หรือท่านชายคนไหน อ่านเรื่องของไรท์แล้วติดใจ อยากให้อัพไวๆ ก็ช่วยคอมเม้นท์บอกความประทับใจกันด้วยสักนิด ไรท์จะมีกำลังใจปั่นงานให้อีกเป็นกอง :)
ปล. ไรท์มีแฟนเพจแล้วนะ อย่าลืมเข้าไปกดไลค์กันด้วยนะ จุ๊ฟ
>3<
บุรุษบุปผา

วิธีเร่งให้ไรท์ปั่นงานเร็วขึ้น

ใครที่ไม่รู้ว่านิยายใน
ระบบสนับสนุน
ของธัญวลัยคืออะไร
คลิ๊ก
ใครที่รู้จักระบบสนับสนุนอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่า
อ่านฟรีโดยใช้

ต้องทำอย่างไร
คลิ๊ก
ใครที่รู้จักระบบสนับสนุนและรู้วิธีการอ่านฟรีแล้ว แต่อยากให้ส่งกำลังใจมาให้ไรท์ โดยการให้เหรียญ แต่ไม่รู้
ว่า
วิธีการเติมเหรียญ
ต้องทำอย่างไร
คลิ๊ก
(100

มีค่าประมาณ 1 บาท)
ขอให้
สนับสนุน
ไรท์เยอะๆ
คอมเม้นท์
เป็นกำลังใจให้ไรท์มากๆ แล้วรีดจะได้อ่านตอนต่อไปอย่างรวดเร็วแน่นอนค่ะ สัญญาเลย อิๆ
>3<



สำหรับใครที่ใช้แอปธัญวลัยบน smart phone อย่าลืม Update แอปกันด้วยล่ะ เพราะตอนนี้ธัญวลัยได้มีการพัฒนาแอปให้สามารถ
แจ้งเตือน
เมื่อนักเขียนอัพตอนใหม่แล้วนะเออ
โดยจะต้องเป็นนิยายที่รีดเพิ่มเป็น
นิยายโปรด
แล้วเท่านั้นนะ



ใครที่ชอบอ่านนิยายโดยใช้กุญแจฟังทางนี้
ธัญวลัยมีเกมสำหรับแอปใน smart phone มาให้เล่น (ในคอมเล่นไม่ได้นะ)
ชื่อเกมว่า
ธัญวงล้อ
โดยสามารถเพิ่ม

ได้ทีละเยอะๆ เพียงแค่หมุนวงล้อเท่านั้น!
และนี่คือตัวอย่างภาพที่ไรท์ไปลองเล่นมา

เป็นไงล่ะ
^O^
ได้ตั้ง 5 ดอกเลย เพียงแค่
ลงชื่อเข้าใช้
ก็สามารถเล่นเกมนี้ได้แล้วน้า

ปล.บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อใดๆ ในเรื่องนะคะ
อัปเดตล่าสุด
11 มี.ค. 2565 23:31 น.
รีวิว (0)
ธัญเหมาเหมา
ปลดล็อกทุกตอน ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ปลดล็อกจนถึงตอนล่าสุด
ตอนนิยาย (20)
- #1Preface: The Angel of Firmament #บทนำ: เทพธิดาแห่งท้องฟ้า [พระนางเจอกันตอนเด็ก] NC18+

- #2Chapter 1: Harlan's First Time #ตอนที่ 1: วิธีแก้ปวดของเด็กชายหรัญญ์ [:P เด็กน้อยหัดรีดน้ำ] NC18+

- #3Chapter 2: Field Glass #ตอนที่ 2: กล้องส่องทางไกล [ส่องไปทางเธอ] NC18+

- #4Chapter 3: Ira's Idol #ตอนที่ 3: วิธีง้อของเด็กหญิงไอรา [น่ารักกรุบกริบ :P] NC18+

- #5Chapter 4: JUDO #ตอนที่ 4: นวดคลายกล้ามเนื้อ [จูโด..จู๋โด่] NC18+

- #6Chapter 5 : White Rose #ตอนที่ 5: กุหลาบบาดใจ [ กวินเพื่อนรัก :( ]
หรือ
400 - #7Chapter 6: Changing Room #ตอนที่ 6: ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า [คุณครูจำเป็นของไอรา ;D]
หรือ
400 - #8Chapter 7: Don't touch #ตอนที่ 7: อย่าสัมผัส [อาการหื่นขึ้นคอ -.,-]
หรือ
300 - #9Chapter 8: Pornographic Book #ตอนที่ 8: หนังสือโป๊เป็นเหตุ [ฝนทั่งเข็ม...จนเป็นเทียนลนไฟ]
หรือ
300 - #10Chapter 9: A Coin #ตอนที่ 9: เหรียญบาท [รัญญ์ลงลิ้น:P...พระนางหยอกกัน] *เนื้อหาซ้ำกับตอนด้านล่าง*
หรือ
400 - #11Chapter 9: A Coin #ตอนที่ 9: เหรียญบาท [รัญญ์ลงลิ้น:P...พระนางหยอกกัน] *เนื้อหาซ้ำกับตอนด้านบน*
หรือ
400 - #12Chapter 10: Harlan's Father #ตอนที่ 10: พ่อ [Tู^T ดราม่าหนักมาก AntiDrama โปรดข้ามไป ]
หรือ
300 - #13Chapter 11: Bicycle #ตอนที่ 11: จักรยาน [ ซักแห้ง ;) ]
หรือ
300 - #14Chapter 12: 9 Years Later #ตอนที่ 12: 9 ปีต่อมา [ ไอรามีลูก? !! ]
หรือ
400 - #15Chapter 13: Yes or No #ตอนที่ 13: จะเสียไม่เสีย(ซิง)
หรือ
400 - #16Chapter 14: How to greet my old (girl)friend #ตอนที่ 14: วิธีการทักทายเพื่อนเก่า
หรือ
400 - #17Chapter 15: On Sofa ตอนที่ 15: บนโซฟา [ปล้ำจูบเค้นความจริง :P]
หรือ
300 - #18Chapter 16: My Friend's Advice ตอนที่ 16: กวินแนะ หรัญญ์ทำ { PART 1 } [ แผนเตรียมเผด็จศึก ]
หรือ
300 - #19Chapter 17: See The Real Me #ตอนที่ 17: พบเจออย่างแท้จริง [โกนหนวดให้เค้าหน่อย] NC18+
หรือ
400 - #20Chapter 18: Annual Physical check up #ตอนที่ 18: ตรวจสุขภาพประจำปี [หมอรัญญ์ตรวจ (มะเร็ง) เต้านม] NC18+
หรือ
400
ผู้เขียนเป็นคนรักการอ่านมาตั้งแต่เด็กๆ ค่ะ
เริ่มอ่านนิยายตั้งแต่อายุสิบขวบ เพราะมีน้าที่อายุต่างกันไม่ถึงสี่ปีเป็นคนรักการอ่านนิยายเหมือนกันถึงสองคนค่ะ น้าทั้งสองคนชอบกันคนละแนว อีกคนชอบดราม่าจัดหนัก อีกคนชอบแบบกุ๊งกิ๊งฟินเฟร่อ แล้วเวลาผู้เขียนถามว่าเรื่องไหนสนุกสุด ทั้งสองคนก็จะยื่นหนังสือมาให้คนละเล่ม เราก็ไม่อยากจะขัดใจท่านน้าทั้งสอง จึงจัดไปทั้งสองเล่มสองสไตล์ เวลาไปถามเพื่อน เพื่อนก็บอกว่าแบบวรรณกรรมเยาวชนแฟนตาซีสนุกดีนะ หรือบางคนก็บอกแบบไซไฟมันหยดติ๋งๆ เราก็เลยเป็นคนอ่านหนังสือได้หลายแนวไปโดยปริยาย ก็เพราะมีคนรอบๆตัวที่รักการอ่านเหมือนกันนี่แหละค่ะ
ตอนอายุประมาณห้าขวบ ผู้เขียนก็โดนคุณปู่บังคับให้อ่านเรื่อง 'คุณทองแดง' เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ตอนแรกๆเซ็งมาก เพราะโดนบังคับ แต่พออ่านไปอ่านมาดันติดงอมแงมซะงั้น ขอปู่ว่าอยากอ่านแนวนี้อีก ต้องขอบคุณคุณปู่ที่วันนั้นยื่นหนังสือเล่มนั้นมาให้และบอกว่าถ้าอ่านไม่ครบสิบหน้าปู่จะไม่ให้เล่นกะไอ้หมี (สุนัขตัวโปรดของผู้เขียนเองค่ะ) เราก็เลยต้องกล้ำกลืนฝืนทนจนไม่รู้เวลาผ่านไปเท่าไหร่ ปู่เรียกกินข้าวยังไม่ยอมลุก ฮ่าๆๆ ^o^ นั่นแหละนะ คือสาเหตุที่รักการอ่านมาจนบัดนี้
เวลาผ่านไปจนผู้เขียนมีอายุอานามก็ปาไปสิบเก้าเกือบยี่สิบปี ก็ริอยากอาจหาญเขียนนิยายหรืออะไรก็ได้ที่เป็นงานเขียนของตัวเองให้ผู้อื่นได้ยลกันบ้าง ก็เคยอ่านมาหลายเว็บเหลือเกิน แต่ชอบธัญวลัยสุด เนื่องจากแบคกราวน์สวยดี... เย้ย! ไม่ใช่ แต่เป็นเพราะเว็บนี้ไม่ปิดกั้นความคิดของผู้เขียนมากเกินไปและยังดูมีมาตรฐานอีกต่างหาก อีกอย่างผู้เขียนชอบการจัดหมวดหมู่หัวข้อต่างๆ ในเว็บของเว็บนี้ หาง่ายและเป็นระเบียบเรียบร้อย ผู้เขียนจึงตัดสินใจลงนิยายที่เขียนขึ้นมา'ครั้งแรก'ลงในเว็บนี้เป็น'เว็บแรก' ขอขอบคุณทางเว็บ ที่รับนิยายของนักเขียนมือใหม่ซึ่งไม่รู้ว่าจะดีหรือไม่ดี ที่เปิดโอกาสคนทั้งประเทศไทยได้อ่าน ได้จินตนาการตามตัวอักษรของผู้เขียนนะคะ
จากใจผู้เขียน
บุรุษบุปผา








