It Rain...นายร่มที่รัก

เมื่อคนเกลียดกับคนรักฝนต้องมาเจอกัน  เพียงแค่ร่มหนึ่งคันจะสามารถผูกสายสัมพันธุ์ของเขาสองคนไว้ได้หรือไม่ ติดตามได้ที่ it rain..นายร่มที่รัก

ตัวละคร

"อัน"

"ไอ้เชี่ยร่ม....กูเอาร่มมาคืน"

"ฐานทัพ"

"....ร่ม....ให้นาย"

"ฝนตกไอ้เชี่ยยกูไม่ได้เอาร่มมาไอ้สัส!!...กูเกลียดคุณมึงคับไอ้เชี่ยฝน"

วิ่งมาที่ป้ายรถเมย์ไม่นานฝนก็กระหน่ำเทลงมาซะเต็มที่   ผมยืนโวยวายชี้มือขึ้นฟ้าหน้านี้ไม่ต้องพูดถึงบูดเป็นของหมดอายุไปเรียบร้อย  สุดท้ายทำไรไม่ได้ได้แต่นั่งรับชะตากรรมตัวเองอย่างเลี่ยงไม่ได้  ผมนั่งยองๆกอดเข่าตัวเองพร้อมกับหน้าที่ฟุบลงเข่า เพื่อกันไอฝน

.

.

.

จึก...จึก

ผมสะดุ้งกับแรงสะกิด เงยหน้าขึ้นมาจากเข่าก่อนที่จะเห็นกับร่มพับสีชมพูหวานแหวที่ใครอีกคนยื่นให้ ผมพยายามชะโงกหน้าขึ้นดู แต่ไม่ทันไรไอ้คนตรงหน้ารีบยัดร่มใส่มือผม พูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะวิ่งผ่าฝนไป

"..ให้..ร่ม.."

เชี่ยย เดี๋ยวคับคุณมึง...กูยังงงอยู่คับ

"ดะ..เดี๋ยว.."

ห้ามไม่ทันมันวิ่งสี่คูณหมื่นเมตรไปเรียบร้อย..ผมขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเองมี่มีอันน้อยนิด ก้มมองร่มพับในมือชีชมพู ก่อนจะเผยยิ้มบางๆออกมา

สัสสส..เเล้วกูจะยิ้มทำไมคับ...อย่าให้เจออีกนะมึงพ่อจะตีด้วยร่มนี้เลย.." ไอ้เชี่ยร่ม"

.

.

.

.

.

.

.

#ติดตามกันนะ